Καλώς όρισες, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
+  FreeSymbolForum
|-+  ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΑ
| |-+  Αρθρογραφίες Mελών
| | |-+  περι ΘΕΟΥ
0 μέλη και 3 επισκέπτες διαβάζουν αυτό το θέμα.
Σελίδες: [1] 2 3 ... 6 Κάτω Εκτύπωση
Αποστολέας Θέμα: περι ΘΕΟΥ  (Αναγνώστηκε 12955 φορές)
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:10:13 πμ »

ειναι ιδιαιτερα χρησιμη αυτη η κατηγορια θεματων για καποιον που θα ηθελε να γραψει καποιες σκεψεις ή προβληματισμους σχετικες με διαφορα ζητηματα που πιθανον να αγγιζουν και αλλους χρηστες.

αν και εκ φυσεως μια τετοια κατηγορια θεματων θα εχει μικρη απηχηση, εν τουτοις νομιζω οτι θα προαγει την σκεψη, αλλα  και την ανταλλαγη αποψεων ισως.(σε αλλα θρεντακια)

προσωπικα αυτο που μου κινει το ενδιαφερον ειναι τα θεματα περι θεου, εσωτερικης φυσης, πνευματικης ανοδου κλπ.
και θα ηθελα να παρουσιασω διαφορες αποψεις απο λογια διδασκαλων αλλα και μαθητων μεσα απο κειμενα που χρησιμοποιουνται σε διαφορες ομιλιες-συναθροισεις (σατσανγκς τα λενε στην ινδια) και που εχουν ως σκοπο την ενθυμιση των ζητηματων αυτων στον νου των ανθρωπων.

επιδιωξη μου να παρουσιασω τετοια κειμενα (οποτε υπαρχει χρονος και διαθεση) γραμμενα με απλα λογια, ετσι σαν read only ποστακια που ισως να ειναι ευχαριστα για καποιους.

φιλια  
« Τελευταία τροποποίηση: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:15:27 πμ από abraam » Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #1 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:15:49 πμ »

οχι βεβαια μονο μεγαλα κειμενα αλλα και μικρες φρασεις, ή διαφορα ποιηματακια ή ακομα και ιστοριουλες της ανατολης
ή ακομα και καποιες σκεψεις που αποτυπωνονται στο χαρτι μετα απο καποιες εντονες συγκινησιακες καταστασεις...
 
οτι τελος παντων μπορει να θυμιζει την εσωτερικη μας υποσταση.


ολα αυτα αναφερονται στο οτι αυτος ο ελαχιστος κοκκος αμμου που λεγεται ανθρωπινο ον, ειναι στην πραγματικοτητα ενας ναυαγος του ουρανου, το παιδι του ουρανιου αυτοκρατορα, ο κληρονομος της υπερτατης ευτυχιας, γνωσης, δυναμης, συνειδησης,  που μια κακη "τυχη" τον εκανε να αφησει το βασιλειο του, να ξεχασει και να γινει σκλαβος των σκλαβων του...

και οι διδασκαλοι δεν ειναι τιποτα αλλο απο τα αγαπημενα και συνειδητα παιδια των ουρανων που ερχονται φορωντας ρουχα σκλαβων, ζουν κοντα μας σαν σκλαβοι με σκοπο να θυμησουν στα αδερφια τους την θεια καταγωγη τους και να τα παρουν στους ουρανιους τοπους απο τους οποιους ηρθαν... :)

η πραγματικη μας υπαρξη, η ψυχη μας, η ουσια μας, ειναι κατι τελειως διαφορετικο απο αυτο που σημερα γνωριζουμε για εμας!
ειναι η σταγονα του θειου ωκεανου που μπλεχτηκε στα χωματα και σημερα νομιζει οτι ειναι μονο λασπη...



αυτες τις μερες, πολλοι ανθρωποι θα γιορτασουν την αναμνηση απο τον ερχομο σε αυτο το κοσμο ενος τετοιου διδασκαλου πριν 20 αιωνες
αλλα οι διδασκαλοι ποτε δεν ελλειψαν απο αυτο το κοσμο.

ειναι παντοτε εδω για να θυμιζουν ξανα και ξανα σε οσους ενδιαφερονται, οτι οι ανθρωποι δεν ειναι ασημαντοι κοκκοι της δημιουργιας, αλλα οι αυριανοι θεοι των ουρανων...
Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #2 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:18:16 πμ »

<a href="http://www.youtube.com/v/nX9_e7RGdeo&amp;ap=%2526fmt%3D18&amp;rel=0" target="_blank">http://www.youtube.com/v/nX9_e7RGdeo&amp;ap=%2526fmt%3D18&amp;rel=0</a>


λεω πρωτου ξεκινησω να παραθετω τετοια ομορφα και απλα κειμενα που χρησιμοποιουνται στα μονοπατια, να βαλω μια πνευματικη εμπειρια σε πρωτη ευκαιρια, που δειχνει ενα ελαχιστο κατι απο αυτα που εζησε ο παππους ο αβρααμ σε μια ενσαρκωση του, (ετσι οπως μου τα αφηγηθηκε, με νοηματα δηλαδη που μπορω να αντιληφθω) βιωνοντας ενα μικρο ξυπνημα που ειχε, πρωτου ξαναβυθιστει στον υπνο του  γελαστουλης

μια εμπειρια που μου εκμυστηρευτηκε ο παππους ο αβρααμ και που εζησε οταν ηταν μικρο παιδι καποτε.


       Ένα ονειρο γραμμενο με το νου ενός δεκατετραχρονου
Μαρτιος 2000

Από μικρο παιδι ηθελα να γραψω αυτά που σημερα αποτυπωνω και τωρα που εφτασε η ωρα, το μολυβι πεισματικα αρνειται να τραγουδησει τη δοξα αυτων που καποτε εζησα.

Γραφω αυτά τα λογια σαν κληρονομια για αυτους που την καρδια τους αγγιξε καποτε το βελος της χαρης του.
οταν καποτε θα εχω φυγει και εγω από αυτό το κοσμο του πονου και το πνευμα μου ολογιομο από τα τραγουδια της αγαπης του τους κοσμους της χαρης θα κατακλυζει, ισως τα λογια αυτά παρηγορια να φερουν στις ψυχες των αγαπημενων του.

Εδώ και καιρο προβληματα πολλα εχουν σκοτεινιασει το νου μου, προβληματα του κοσμου ετουτου και δυσκολο μου φαινεται για την χαρα της πραγματικοτητας να μιλησω καθως ο νους δεμενος είναι στο σκοτεινο ετουτο κοσμο. Δεμενος με τις αλυσιδες της φυσης του.
 
Σαν ατομο δεν υπηρξα πολύ συναισθηματικος, ουτε αυτό που λεμε «ευαισθητος ανθρωπος». Παντοτε χαρακτηριζομουν από τη λογικη και πολλες φορες γινομουν κυνικος. Μα δεν ειχα μισος για κανεναν. Ετσι, αυτά που πιο κατω θα περιγραψω, δεν μπορουν ευκολα και αβιαστα να καταχωρηθουν σαν αποκυηματα της φαντασιας ενός ευαισθητου και αλλαφροισκιοτου ανθρωπου.
Και σημερα που τα γραφω, θολα παραμενουν μες τον νου μου καθως ο χρονος που περασε και τα προβληματα του σημερα, τα κανουν να φανταζουν παραμυθι ξενο και μακρυνο ακομα και σε μενα.

Από μικρο παιδι θυμαμαι ότι αγαπουσα πολύ το διδασκαλο από τη γαλιλαια και αντιθετα με την εικονα που η εκκλησια εχει δωσει, τον φανταζομουν σαν φιλο κι αδερφο γεματο χαρα και αγαπη για ολους τους ανθρωπους, για ολη τη δημιουργια. Τελειο μεσα στο μεγαλειο της αγαπης του, να διαπερνα κάθε μοριο, κάθε εικονα που εβλεπαν τα ματια μου και κάθε συναισθημα αγαπης. Και πολλες φορες σαν να του μιλουσα, σαν να του γελουσα, ενιωθα ότι με αγαπουσε. Καθως όμως ειχε φυγει από το κοσμο ετουτο σκεφτομουν ότι θα τον συναντουσα αν ημουν τυχερος σε καποιο άλλο κοσμο όταν θα πεθαινα. Και αν και μεγαλωσα σε ένα περιβαλλον που χαρακτηριζοταν από την θρησκευτικοτητα της γιαγιας και της μανας μου, καπου εκει τελειωνε η σχεση μου με τη θρησκεια. Ειχα μια ευτυχισμενη παιδικη ζωη. Πραγματικα ευτυχισμενη

Θα ημουν περιπου 13-14 ετων όταν στο βαρετο μαθημα των θρησκευτικων-βαρετο γιατι ηξερα τις ιστοριες-, ο θεολογος-παππας ειχε πει σε καποια στιγμη ότι μονο οι χριστιανοι πανε στο παραδεισο, ενώ ολοι οι αλλοι δεν πανε και δεν ξερουμε που θαπανε μετα το θανατο τους.

   Η «εξυπναδα» αυτή μου κεντρισε το ενδιαφερον για το αν ο θεος είναι βλακας ή αδικος ή τελικα ο θεολογος δεν ξερει τι λεει και είναι ασχετος με το θεο, παροτι ιερεας. Θυμαμαι που τον ρωτησα αν αυτό το ξερουμε σιγουρα και μου ειχε πει ότι ετσι είναι τα πραγματα, γιαυτο η εκκλησια θελει να κανει ολο το κοσμο χριστιανικο. Δεν συμφωνουσα αλλα δεν μπορουσα να αμφιβαλω, αυτος ηταν παππας και θεολογος, θα ηξερε καλυτερα. Και σκεφτηκα ότι ο θεος είναι αδικος.

   Λιγες μερες μετα, ενώ κοιμομουν μεσα στη νυχτα ξυπνησα γεματος ζωντανια και καθως σηκωθηκα από το κρεβατι, βρεθηκα στον αερα και εκπληκτος κοιτωντας προς τα κατω ειδα το σωμα μου να κοιμαται!
Τα'χασα. Μα ειμαι ξυπνιος, ζω, τι μου συμβαινει?
Πεταω αλλα δεν κοιμαμαι!
Μα ναι, τωρα καταλαβαινω, εχω πεθανει. Να τι είναι ο θανατος, είναι κι αυτος ζωη, εχει δικιο η εκκλησια.

   Μια χαρα, μια ευτυχια αρχισε να με κατακλυζει.
Και ειμαι ελευθερος, ελευθερος από το βαρυ ετουτο σωμα!
Κουναγα τα χερια μου, τα ποδια μου καθως αιωρομουν και τοτε καταλαβα το ποσο μεγαλο βαρος εχει ετουτο το σωμα το υλικο.
Στο διπλανο κρεβατι κοιμοταν ο αδερφος μου, τον εβλεπα αυτόν, το δωματιο μας. Όλα.
Όμως, σκεφτηκα. Μηπως κοιμαμαι και βλεπω ένα ωραιο ονειρο? Οι γονεις μου? Περασα σε μια στιγμη το τοιχο που χωριζε τα δυο δωματια και βρεθηκα στο δωματιο τους. Κοιμοντουσαν και αυτοι.
Βγηκα πετωντας από το σπιτι περνωντας τους τοιχους.

Ναι, ειχα πεθανει! ομως ημουν γεματος χαρα. Ημουν ευτυχισμενος! Ημουν πολύ πολύ ευτυχισμενος και γελουσα! Γελαγα και ευγνωμονουσα τη φυση, το δημιουργο, για το μεγαλο ετουτο δωρο! Δεν πεθαινουμε. Ζουμε μετα το θανατο μας!
Αυριο η αγαπημενη μου μητερα θα βρει το νεκρο μου σωμα και θα κλαιει γιατι δεν θα ξερει το ποσο ευτυχισμενος ειμαι! Ολοι θα κλαινε και εγω θα γελαω, γιατι θα ζω! Πώς να μπορουσα να της μιλησω , να της πω μην λυπασαι μαμα, ειμαι για πρωτη φορα τοσο ευτυχισμενος! Πηγα ξανα εκει μα δεν ακουγε. Μα δεν στενοχωρηθηκα, ηθελα απλα να της το πω για να μην κλαιει.
Αφησα πισω το οικογενειακο μου σπιτι και αρχισα να πεταω  προς τα πανω. Εβλεπα κατω τα σπιτια, ολη την πολη, τα σπιτια των φιλων μου. Θα κλαινε και αυτοι σκεφτηκα. Όμως ηθελα να τους το φωναξω. Ζω, ζω, ζω! Ζω μια ζωη πια πολύ πιο ζωντανη από αυτή που ζουμε, οσο ζουμε. Ενιωθα γεματος από ευτυχια και αρχισα να ανεβαινω προς τον ουρανο! Εβλεπα τα αστερια και μια χαρα ακομα πιο μεγαλη αρχισε να μπαινει μεσα στη καρδια μου!
Θεε μου σκεφτηκα, ποσο σ'αγαπω! Τι ομορφα που είναι όλα!

 Με ξυπνησες από ένα κακο ονειρο και τωρα ειμαι ξυπνιος.
Ενιωθα ότι αυτό που λεμε εμεις ζωη ηταν ένα κακο ονειρο που κρατησε λιγο, ενας εφιαλτης που κρατησε λιγο και ευτυχως τελειωσε.
Ναι τωρα επεστρεφα στο σπιτι μου που θα είναι καπου στα αστερια σκεφτομουν. ετσι σκεφτομουν.

Κοιμηθηκα για λιγο και ειδα ένα εφιαλτη ότι εζησα 13 χρονια σαν ανθρωπος πανω στη γη αλλα ευτυχως ξυπνησα στη πραγματικοτητα! Στον κοσμο μου. Σε ένα κοσμο γεματο ευτυχια χαρα ζωη.

Ενιωθα αγαπη, αγαπη για τα παντα και εβλεπα το ποσο ψευτικα ηταν όλα εδώ, το ποσο ψευτικη ηταν η ζωη εδώ κατω. και οσο ανεβαινα τοσο ενιωθα να μεγαλωνω, να γινομαι τεραστιος, και απορουσα πως μπορουσα και χωρουσα πιο πριν στο ανθρωπινο σωμα. Ενιωθα ολη τη ζωη των 13 χρονων να περνα μπροστα από τα ματια μου. Όλα οσα ειχα ζησει.
Εβλεπα γεματος αγαπη ότι ειχα κανει πραγματα καλα και πραγματα κακα και ημουν εγω ο κριτης μου. Σκεφτομουν ευτυχισμενος, ότι να αυτό δεν επρεπε να γινει αυτό ηταν ομορφο και ξαναζουσα ο,τι αισθανομουν όταν γινοντουσαν στη γη.  Όμως όλα ένα ονειρο ηταν, παει τελειωσε. Τι εφιαλτης όμως ηταν αυτος! Ευτυχως! Όλα τελειωσαν.
Τι σημασια εχει ένα ονειρο που ειδα για 5 λεπτα? Τοσο κρατησε  η ζωη στο κατω κοσμο.

Αρχισα όμως να ξεχναω. Σαν να αδειαζε το μυαλο μου, σαν αυτά που ειδα από ολη μου τη ζωη να χανονταν σαν αερακι και να σβηνονταν από τη μνημη. Πως ηταν η μητερα μου? Πως ηταν οι φιλοι και οι συγγενεις μου? Πως εζησα? Αρχισα να ξεχναω ακομα και το ονομα μου. Σαν να ηθελα να το επαναλαβω αλλα σαν να εφευγε μεσα από το μυαλο μου κάθε τι που με συνεδεε με την πρωτυτερη ζωη.
Καθως σκεπτομουν ετσι, μα γεματος χαρα πια, βρεθηκα σε ένα σκοτεινο χωρο καπου μεσα στα αστερια. Ηταν σκοταδι όμως εβλεπα γυρω μου και βρεθηκα μπροστα από μια πορτα. Μεγαλη πορτα. Μεγαλη ακομα και τωρα που ημουν τεραστιος.
σταθηκα για λιγο, προσπαθωντας να θυμηθω κατι από τη ζωη που μολις ειχε τελειωσει, ειχα όμως ξεχασει ακομα και το ονομα μου. Και σημερα πια καταλαβαινω ότι η ευτυχια που ενιωθα εκανε ακομα και τα πιο αγαπημενα προσωπα και καταστασεις να εχουν σβηστει από το μυαλο σαν κατι λυπηρο!
Ηταν όλα εφιαλτης, εδώ είναι η ευτυχια.
Μετα ανοιξα την πορτα.

   Και τοτε εγινε κατι το απεριγραπτο. Μπηκα σε ένα άλλο κοσμο!
Ένα κοσμο που ελαχιστη σχεση εχει με τουτη τη γη. Ναι ημουν ευτυχισμενος. Ημουν ελευθερος από τον εφιαλτη. Ποιον εφιαλτη? τον ειχα κιολας ξεχασει.
Ποτέ να μην ξανακοιμηθω αναφωνησα.

Όμως τωρα πια , μια ευτυχια που τιποτα από οσα ηξερα δεν μπορουσε να συγκριθει μαζι της. Ουτε καν η ευτυχια που ενιωθα πρωτου ανοιξω τη πορτα. Μια ευτυχια που πηγαζε από μεσα μου!

Επιτελους ηρθα στο σπιτι μου φωναξα! Αγαπη, αγαπη ,αγαπη, χαρα, ευτυχια! Ναι εδώ είναι ο παραδεισος, εδώ είναι ο κοσμος μου. Ενας υπεροχος κοσμος απλωνοταν  μπροστα στα εκπληκτα μου ματια. Ημουν επιτελους σπιτι μου. Θεε μου ελεγα, σε ευχαριστω, σε ευχαριστω! Τι ομορφα που είναι εδώ θεε μου σ'αγαπω. Τι ομορφια, τι χρωματα, τι ευτυχια!
Εβλεπα ανθρωπους και ζωα επανω σε συννεφα και ηταν η πραγματικοτητα, ηταν η ζωη. Ολοι με αγαπουσαν ολους τους αγαπουσα. Περνουσα πετωντας μπροστα από λογης-λογης ανθρωπους, ευτυχισμενοι και αυτοι.
Εβλεπα ανθρωπους, πολεμιστες τους ελεγαν, και ανθρωπους που εμοιαζαν με αλογα . εβλεπα αλογα με φτερα να πετανε.
Εβλεπα χρωματα, φωτα, αστερια πολυχρωμα, ποταμακια, ηχοι, φωτα που εκαναν ηχους πανεμορφους που περνουσαν μπροστα μου.
 ευτυχια!

Και η καρδια να ξεχυλιζει από ευγνωμοσυνη για το θεο που μου εκανε το μεγαλο αυτό δωρο. Το ξυπνημα στο σπιτι μου! Το σπιτι αυτό ηταν ολοκληρο το συμπαν που αντικρυζα μπροστα μου. Μη με ξαναφησεις θεε μου να κοιμηθω!
Γελουσα τοσο ευτυχισμενος. Συζητουσα με ανθρωπους που ζουσαν εκει και εκανα γεματος χαρα ότι μου ελεγαν.
 ημουν τοσο ευτυχισμενος που οτιδηποτε και αν μου ελεγαν θα το εκανα.
Ηταν το φυσιολογικο αυτό. Από την πολυ ευτυχια ότι και αν επρεπε να γινει , ακομα και να πονεσω δεν με ενοιαζε. μου αρκουσε που ημουν τοσο ευτυχισμενος! μα δεν υπηρχε κανενας πονος.

Δεν μπορουσα να αρνηθω τιποτα, ότι και αν μου ελεγαν ηταν καλο, ηταν όλα καλα!
Ζουσα μεσα σε ένα τεραστιο συμπαν, γεματο ζωη, φωτα και ηχους. Η ευτυχια αναβλυζε από παντου! Από μεσα μου ερχοταν ευτυχια, από εξω ερχοταν ευτυχια, κάθε τι που γιονοταν κάθε τι που εβλεπα ηταν ευτυχια!
Αστερια κεντουσαν τον ουρανο, τον ένα πανω από τον άλλο πολυχρωμα πανεμορφα.
Και σχεδια εκαναν στον ουρανο μεσα σε εξαισιους ηχους.
Τι θεαμα!
Τι χαρα!
Όμως, σκεφτηκα που να είναι το δικο μου μερος εδώ μεσα? Καπου θα ειχα και εγω ένα μερος. Το δικο μου, το κατά δικο μου μερος.
Σκεφτομενος αυτό και με τη καρδια να λιωνει από αγαπη και ευτυχια ανεβαινα και προχωρουσα πετωντας. Και οσο πιο πολύ ανεβαινα τοσο πιο πολύ ευτυχισμενος ενιωθα . Σαν να μου κοβοταν η αναπνοη από τη χαρα!

   Αφου ηρθα στο παραδεισο σκεπτομουν, (αλλα με μια σκεψη που δεν ηταν σκεψη, αλλα τοσο πολυ πιο γρηγορη), πρεπει να παω να δω και τους μεγαλους αγιους και τους ανθρωπους που εμειναν στην ιστορια για τη καλοσυνη τους.
Ετσι σκεπτοταν το μυαλο μου. Και αν ειμαι τυχερος θα δω και τον ιησου.
Θελω να τον δω , να του πω ότι τον αγαπω. Να τον ευχαριστησω που είναι τοσο καλος θεος.

Οσο σκεπτομουν αυτά τα πραγματα, γνωριζα αγιους της εκκλησιας και τοσο καλους ανθρωπους, που δεν εμοιαζαν με τιποτα με αυτά που οι ανθρωποι ξερουν για τους αγιους. Δεν ηταν «σοβαροι», ηταν ευτυχισμενοι.
Μου εδειχναν θεαματα εκπληκτικης ομορφιας, πηγαινα βολτες πετωντας παντου, τετοια πραγματα δεν θα μπορουσαν να τα πιστεψω αν μου τα ελεγαν μεσα στο ονειρο που εζησα για λιγο, αυτό που αποκαλουν ζωη στη γη.
Δοξα τω θεο! Πως μου ηρθε να αποκοιμηθω? Τι βλακεια εκανα!
Πως μπορεσα και αποχωριστηκα τετοια ομορφια?

Και μεσα σε αυτό τον οργασμο ζωης, ξαφνικα ολοκληρο αυτό το πολυβουο μελισσι της ζωης, σταματησε. Μια ησυχια απλωθηκε παντου και ολοι με ευλαβεια κοιταζαν ψηλα.
Ενας μεγαλος αγιος ερχεται σε λιγο μου ειπαν και ερχεται για σενα!
Ποιος να ηταν? Ισως ο αγιος πετρος που περιμενει τους τυχερους που μολις εφυγαν από τη γη σκεφτηκα. Αλλα εγω ημουν εδώ και πηγα για λιγο κατω, δεν πεθανα, απλα ξυπνησα. Γεματος χαρα κοιταξα και εγω ψηλα και ειδα να κατεβαινει μεσα στον ουρανο , από τον ουρανο ενας υπεροχος ανθρωπος.
Ντυμενος στα λευκα, με μακρια γενειαδα.
Με κοιταξε γεματος αγαπη και η καρδια μου που μεχρι εκεινη την ωρα επλεε μεσα στην ευτυχια, τωρα λυθηκε από χαρα! Τι ομορφος που ηταν! Τι καλος!
Τον κοιταζα και ενιωθα  και ενιωθα ότι τον ηξερα και με ηξερε από παλια. Ποιος όμως ηταν?
Ολοκληρη η δημιουργια υποκλιθηκε μπροστα στη παρουσια του και ειδα το τι σημαινει σεβασμος για πρωτη φορα. Όμως εγω τον ενιωθα όχι σαν καποιο μακρυνο, όχι σαν καποιο ξενο, αλλα σαν ποιον?
Ηταν ο πατερας μου, ο αδερφος μου, ο καλυτερος μου φιλος? Ποιος ηταν αραγε?
Ποιος ηταν αυτος που δεν υπηρχε ισαξιος του μεσα στο παραδεισο?
Και τι ζητουσε μεσα στο παραδεισο?

Αυτος ο παραδεισος ηταν για τους χριστιανους. Αυτος ο αγιος ηταν μαλλον μουσουλμανος, γιατι δεν θυμαμαι κανενα μεγαλο αγιο με τουρμπανι στο κεφαλι.
Είναι εκπληκτικο το πώς το μυαλο θυμαται με λεπτομερια οταν πρεπει, πραγματα που τα νομιζει ξεχασμενα ακομα και εκει. Θυμηθηκα τα λογια του θεολογου μολονοτι ειχα ξεχασει τη ζωη μου εδώ κατω.

Και ηθελα να τον ρωτησω, να του πω ποιος εισαι, τι εισαι?
Με αγκαλιασε και η ευτυχια μου πια εγινε απεριγραπτη!
Ποιος ημουν εγω που ενας τοσο μεγαλος αγιος με αγκαλιασε?
Και που το βλεμα του εκανε το μυαλο μου να παραλυει από ευτυχια?
Με πηρε στην αγκαλια του και μου ειπε: παμε να σου δειξω τη δημιουργια.

   Πετωντας με ανεβασε ψηλα σε τοπια εξαισιας ομορφιας και οπου και αν πηγαιναμε ολες οι πορτες ηταν ανοιχτες. Και σε μερη που απαγορευοταν η εισοδος κανενας φυλακας δεν μας εμποδισε να εισελθουμε. Ολοι παραμεριζαν με ένα απιστευτο σεβασμο αναμικτο με ευτυχια. Δεν μπορω να περιγραψω αυτό που ενιωθαν. Ηταν εξαισιοι πολεμιστες. Με τα μαλια τους πιασμενα αλογοουρα και οπλα γυρω τους, οπλα όχι σαν της γης. Αλλα ηταν σαν να βρισκονταν παρουσια του βασιλια τους. Ετσι μας φερονταν.
Κοιταζοντας τον η καρδια μου σπαρταρουσε από αγαπη και ευτυχια. Σε αυτόν θελω να μοιασω ελεγα.
Περασαμε μεσα από κοσμους απιστευτους που ο νους μου δεν μπορουσε να συγκρατησει όταν γυρισα μετα στη γη. Μα και εκεινη την ωρα αν με ρωτουσαν τι βλεπεις? Δεν υπηρχαν λογια-σκεψεις που να μπορεσω να τα περιγραψω.
Και μου εδειξε μυστικα της δημιουργιας, μου εδειξε τα παντα για τα οσα εννοουσαν οι αγιοι , μου εδειξε αρχες και ιδεες. Και κοσμους . κοσμους ο ενας μετα τον άλλο!

   Η ευτυχια μου πια ηταν απεριγραπτη, απιστευτη, γιατι αυτος και εγω, οσο ανεβαιναμε, τοσο πιο πολύ μοιαζαμε, τοσο πιο πολύ γινομαστε σαν ένα!
Σαν η μορφη μας να αλλαζε. Αλλαζε αυτος, αλλαζα και εγω σαν να τον μιμουμουν.
Μου ειπε: να αυτές είναι οι ζωες σου, αυτές είναι οι μορφες σου μα δεν είναι εσυ.
Μα δεν θυμαμαι τιποτα από αυτό σημερα.

   Και σε καποια στιγμη, χαθηκε αυτος, χαθηκα και εγω!
Και εγω και αυτος και η δημιουργια ολοκληρη ηταν ένα! Ναι! Αυτος ημουν εγω!

Εγω και αυτος και η πλαση ολοκληρη ημουν εγω και ημουν αγαπη! Αγαπη και ευτυχια για μενα, για αυτόν, για τα παντα! Και μετα χαθηκε η σκεψη χαθηκε ο νους και απλα ημουν!

Απιστευτη η δοξα του! Απιστευτη η δοξα μου, απιστευτα τα παντα!

Τοτε καταλαβα τι είναι η δοξα!
Είναι το μεγαλειο το αυτουπαρκτο που καμια σχεση δεν εχει με αυτό που οι ανθρωποι αποκαλουν δοξα.

Τοτε καταλαβα τι είναι αγαπη. Είναι η αληθεια η πραγματικη που νιωθεις ότι λιωνεις από τη γλυκητητα της, που λες δεν αντεχω άλλο και όμως γινεται μεγαλυτερη και μεγαλυτερη!

   Αναπνεα και ο αερας ηταν αγαπη! Ημουν ελευθερος, τα παντα ηταν ονειρο πιο πριν. ημουν εγω τα παντα! Εγω ημουν αυτος , αυτος ηταν εγω! Και ημουν τα παντα
Δεν μπορω να τα εκφρασω αυτά που ενιωσα. Μονο να κλαιω μπορω.
Και επειτα ξαναβρεθηκα σε υπαρξη.

Θεε μου! Τι σχεση εχω εγω που μολις πριν από λιγο μεσα στο ονειρο μου ζουσα μεσα σε μια βρωμικη φυλακη που το λενε ανθρωπινο σωμα, με σενα που οι ουρανοι είναι τα παλατια σου?
Τι τυχη απιστευτη είναι αυτή?
Και ενώ τα σκεφτομουν αυτά, τον ειδα παλι να μου γελα και να μου λεει λογια γεματα αγαπη. Ότι ημουν το παιδι του το αγαπημενο, που το αφησε να κοινηθει για λιγο το ονειρο που οι ανθρωποι λενε ζωη, μα δεν με αφησε ποτε και παντα με αγαπουσε.
 Δες! Εγω και εσυ ειμαστε ένα!

Η ευτυχια μου δεν ειχε ορια πια! Ημουν η ευτυχια, ημουν η αγαπη, ημουν "αυτό" που ημουν. Και "αυτό" ηταν αυτος!

Η ευτυχια ολου του κοσμου δεν μπορουσε να συγκριθει ουτε στο ελαχιστο με αυτό που ενιωθα όταν τον κοιταζα.
Ποιος ηταν αυτός? σκεπτομουν, όταν ξαναβρηκα τον εαυτο μου.

Ο ιησους δεν ειναι σκεφτηκα γιατι αυτος ηταν μεγαλυτερος σε ηλικια και με τουρμπανι και μακρια γενιαδα.
Ισως ηταν ο ιδιος ο πατερας ο θεος ο ιδιος, ο πατερας του ιησου. Σιγουρα αυτος είναι σκεφτηκα. Ακουγε τις σκεψεις μου και μου μιλουσε όχι με λογια αλλα οι σκεψεις που εκανα ηταν τα λογια του. Η σκεψη του ηταν σκεψη μου.
Και τοτε ειδα μορφες πολλες και το μυαλο μου μου μιλουσε για τις μορφες του που εβλεπα και το πώς οι μορφες αυτές ηταν ολοκληρη η δημιουργια και ηταν ο ιδιος!
Αυτος ηταν ο ιησους και ο ιησους ηταν ο πατερας!

Ενώ σκεπτομουν αυτά, χωρις να ξερω πως, ειδα από κατω μας τη γη. Αυτην τη μπλε σφαιρα και ενιωσα για πρωτη φορα φοβο και θλιψη.
Μου ειπε πρεπει να πας παλι πισω.
Τοτε καταλαβα τι είναι η απογνωση που νιωθεις να πνιγεσαι μεσα στο πονο.
Μπερδεμενος, σαστισμενος, θλιμενος και ταυτοχρονα ευτυχισμενος για τα ανθρωπινα μετρα πια,του ζητησα να μη με στειλει πια εδώ.
Δεν μπορω να περιγραψω με λογια το πώς η ευτυχια και η θλιψη μπορουν να συνυπαρξουν.
Του ζητησα να με απαλλαξει από το μαρτυριο να μην  με στειλει εδώ.
Πρεπει να κατεβεις μου ειπε. Και όταν παλεις πεθανεις, θα ερθεις εδώ και εγω θα σε περιμενω.
Μα θελω να ερθεις κατω στη γη του ειπα, δεν μπορω να ζησω χωρις εσενα εκει.
Μην ανησυχεις αγαπημενε μου ειπε. Όταν ερθει η ωρα θα ερθω να σε βρω εγω.
Θα ερθεις? Ρωτησα.

Και μου απαντησε:
Βλεπεις (και μου εδειξε τη γη), όταν ειμαστε στη γη νομιζουμε ότι ειμαστε ανθρωποι που ψαχνουν τον παραδεισο, ενώ στη πραγματικοτητα ειμαστε πνευματα που ζουμε σαν ανθρωποι!
Και λεγοντας μου αυτά χαθηκε ενώ εγω κατεβαινα προς το σωμα μου, φτανοντας να μπω μεσα στο σωμα μου.
Αμεσως ανοιξα τα ματια γεματος από μια γλυκεια παραζαλη αλλα το σωμα μου ηταν νεκρο.
Δεν μπορουσα να κινηθω. Μετα από λιγο αρχισα να ακουω το αιμα να κτυπα μεσα στις φλεβες μεχρι που ο ηχος του χαθηκε και σιγα-σιγα αρχισα να κινω τα μελη μου.

Γεματος ευτυχια σηκωθηκα από το κρεβατι σαν να μην ειχα κοιμηθει καθολου, γεματος ενεργεια. Ειχε πια ξημερωσει.
Προσπαθουσα να θυμηθω τι μου ειχε συμβει, όμως ο νους ξεχναγε το ένα μετα το άλλο, και μετα από λιγο τα μονα που θυμαμαι είναι αυτά που εγραψα σε τουτο το κειμενο.
Δεν στενοχωριομουν για τιποτα άλλο, μονο που δεν μπορουσα να θυμηθω το προσωπο του.

Χρονια μετα, όταν πια ειχα γινει μαθητης της ατραπου του λογου, πηγα να συναντησω τον ουρανιο διδασκαλο στο σωμα του διαδοχου του.
Και μετα από λιγες μερες εκει, σηκωθηκα και του ειπα.
Διδασκαλε, πως θα μπορουσε ενας μαθητης να αναπτυξει αγαπη για το νέο διδασκαλο, καθως η καρδια του είναι δοσμενη στον διδασκαλο που τον μυησε?
Και μου απαντησε κοιταζοντας με, γελωντας με ένα γελιο που το ηξερα ,λεγοντας τα εξης, που δεν συνηθιζουν οι διδασκαλοι να λενε.

Να ερχεσαι εδώ να βλεπεις το διδασκαλο σου.
Ο διδασκαλος δεν είναι το σωμα, είναι ο θειος λογος. Και είναι ο ιδιος.

Και επειτα γυρνωντας προς τους υπολοιπους ειπε κατι που το θυμαμαι και τωρα που γραφω κλαιω.
Καπου διαβασα ειπε, ότι οσο ζουμε πανω στη γη νομιζουμε ότι ειμαστε ανθρωποι που αναζητουμε πνευματικες εμπειριες, ψαχνοντας την βασιλεια των ουρανων. Αλλα στη πραγματικοτητα ειμαστε πνευματα που ζουμε σαν ανθρωποι.
Με κοιταξε γελωντας και ειπε: σκεφτητε το.
Πρωτη φορα διδασκαλος του θειου λογου ειπε αυτή τη φραση εξ?οσων γνωριζω.
Και εγω αποσβολομενος εμεινα να κοιταζω. Σαν να μπλοκαρε το μυαλο! Σαν να χαθηκε ο χρονος ξανα.

......

Ποσο πραγματικα θα ηθελα να ζησω και εγω μια τετοια εμπειρια σαν του παππου του αβρααμ. Μα δεν ειμαι τιποτα σημερα. Μια σκια ειμαι μονο σε ένα τοπο ξενο...
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος: 12 / 2010 - 18:26:56 μμ από abraam » Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #3 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:18:53 πμ »

μαλλον ταιριαζει να βαλω εδω μερικα ποστακια απο τη σελιδα 83 του περι μελλοντος...



να πεισθεις για ποιο πραγμα?
για το αν θελεις να πονας ή οχι?


σωστα λοιπον ειπα οτι τα παντα ειναι θεμα ορισμου.

μου αρεσει ομως που εστω σε φιλοσοφικο επιπεδο, βλεπεις οτι ο δυισμος ειναι κατι το ανυπαρκτο!
και μου αρεσει που εισαι ουσιαστικα θιασωτης της αντβαϊτα, αν και απορριπτεις σε πρωτη φαση τα "θεολογικα"!

και λεω "εστω σε φιλοσοφικο επιπεδο", γιατι για να φτασει ενας ανθρωπος να εφαρμοσει στην πραξη τον μη δυισμο, αυτο σημαινει οτι αφιεται απολυτα στην θεια θεληση που μπορει να τον κανει ειτε θυμα , ειτε θυτη.
στην ουσια εχει εγκαταλειψει το μικρο του εγω και εχει αφομιωθει στο παγκοσμιο ΕΓΩ, εχοντας αφησει την ατομικη του μορφη για χαρη αυτου που καποιοι λενε θεο!!

η αληθεια ειναι οτι οποιος μπορεσει να κανει αυτο το αλμα στο κενο της ατομικης ανυπαρξιας, γινεται αυτο που κανενας ατομικος νους δεν μπορει να συλαβει.

αυτο ακριβως κανουν και οι αγιοι των θρησκειων, οι γιογκισβαρ, οι βουδες κλπ.

εγκαταλειπουν τον ατομικο εαυτο που προσπαθει σαν τον μισοπνιγμενο να πιαστει απο αυτα που η μάγια ή αλλιως η παγκοσμια ψευδαισθηση του προσφερει απλοχερα, (το ονειρο του θεου) και κανοντας το αλμα στην χωρα του αγνωστου, προσδοκουν την επαφη με το υπερβατικο!

ο ατομικος νους μας φιλε κουπς δεν ειναι τιποτε αλλο απο την ψευδαισθηση του εγκλωβισμου του ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ εαυτου μας μεσα στο κοσμο του δυισμου και της αυταπατης!!!!!!!


εδω κουπς, παμε πιο βαθεια...

   


(γμτ δεν ξερω αν μπορω να τα μεταδωσω , ισως γιαυτο δεν πρεπει να μιλαω.)


ποιο ειναι το περιφημο ματριξ που λεγαμε με τον μιμακο?

το ονειρο, η ψευδαισθηση του δυισμου, η μάγια...


τι συμβαινει οταν ενας ανθρωπος περασει αυτο το πρωτο σταδιο και φυγει απο το ατομικο και προσκοληθει στο παγκοσμιο??

θΑ ηθελα να σου περιγραψω λιγο το τι συμβαινει...


(συνεχιζεται)
Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #4 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:19:13 πμ »

αυτο που θα σου πω μην νομισεις οτι ειναι ολα προσωπικη κατακτηση, ειναι πραγματα που καποια μικρα απο αυτα τα γνωρισα προσωπικα και αλλα που μου φαινονται λογικα.

ο ανθρωπος λοιπον που προσπερνα τα ενστικτα αυτοσυντηρισης και ατομικου "καλου", μπαινει σε μια κατασταση συνειδησης που σημερα δεν μπορουμε να φανταστουμε...

στην ουσια περνα σε αυτο που λεμε αστρικο πεδιο, ή αλλιως κοσμο των συναισθηματων.

ο εγκεφαλος του ανεβαζει την προσοχη, αυτο το κοσμημα της υπαρξης σε επαφη με αυτο που στην ινδια λενε ανωτερα τσακρα...

και τοτε ερχεται σε επαφη με οντοτητες και χωρους που αν και πολυ πιο "πραγματικοι" απο τουτον εδω, ειναι "κρυμενοι" για την ατομικη συνειδηση που ξερουμε σημερα.

δεν ειναι μυστικο, απλα δεν το ξερει ο μεσος ανθρωπος οτι ενα τετοιο ον, αποκτα αργα ή γρηγορα την δυναμη να εξουσιαζει ολοκληρο το φυσικο πεδιο καθως και την γνωση για το καθε τι...

ο δε συναισθηματικος του κοσμος απολαμβανει τετοια ευτυχια που δεν εκφραζεται με λεξεις... ζει στον παραδεισο, ενω υπαρχει ακομα στο σαρκιο αυτο... μπαινει στο σαμαντι που λενε, ή στους υπερβατικους κοσμους του σωκρατη που τον οδηγουσε το "δαιμονιο" του...


και παμε ακομα πιο βαθεια ...

εχοντας ξεπερασει το ατομικο του "καλο" εναντι των "αλλων", αφου πια δεν υπαρχει το μικρο εγω και το εσεις, αλλα αρχιζει να βλεπει την ταυτηση του με καθε τι που υπαρχει, ερχεται η στιγμη που ανεβαινοντας ακομαπιο πολυ συνειδητοποιει, οτι αυτος ειναι τα παντα οσα γνωριζει...

βλεπει τον εαυτο του τεραστιο οσο και η δημιουργια... εχει γινει πια ο θεος του αστρικου κοσμου...


και επειτα φιλε μου ερχεται η ωρα της δευτερης φασης...

ξεπερνωντας ακομα και την "ταυτισ¨η "του με τον θεο των αγιων,,, μπαινει στον κοσμο των ιδεων...
εκει που τα παντα ειναι ιδεες, που οι μορφες ειναι τοσο λεπτες, που η συνειδηση του λειτουργει σε ρυθμους που κανενα ον που βρισκεται χαμηλοτερα δεν πλησιαζει...
κοιταζει τα οντα , την δημιουργια , τις ιδεες, τα παντα και βλεπει μεσα απο αυτα τον ιδιο του τον εαυτο!

ειναι πια στον κοσμο της αιτιας, στον κοσμο των μεγαλων αβαταρ, του κρισνα... λενε οτι δεν μπορουμε ευκολα να μας δωσουν να ενοησουμε τι ειναι πια ο ανθρωπος που ειναι το ενα με το ΕΝΑ...


και τωρα κουπς...
το βαθος το μεγα ακολουθει...   


ο νους του πια ειναι ενα με τον μεγα παγκοσμιο νου, βλεπει την ιστορια και το μελλον των παντων , γνωριζει τα παντα μεσα στου ςτρεις αυτους κοσμους... ουτε οι θεοι δεν μπορουν να καταλαβουν το τι γνωριζει το τι αισθανεται...

και τωρα ο αβρααμ φιλε κουπς μιλαει για πραγματα που ο κοσμος δεν γνωριζει και που γιαυτο παρανοει ...

η ωρα της μεγαλης κρισης...

.............

το μικρο μας ανθρωπακι εχει μεταμορφωθει σε κατι αδιανοητο...

εκατομμυρια οι θεοι που θα ηθελαν να εχουν την καλη του τυχη, να αγαπησουν αγνα και αδολα τον αγνο θεο, τον πραγματικο εαυτο του...

και εδω ειναι το μεγαλο φρενο...

εχοντας ταυτιστει με το ΠΑΝ, εχοντας γινει ο παγκοσμιος νους που βλεπει τον εαυτο του να ονειρευεται, εχοντας γινει ενα με οτι υπαρχει, δεν μπορει να προχωρησει πιο πανω... ειναι πια το μονο που υπαρχει, δεν υπαρχει κατι αλλο εξω απο αυτον εειναι ο μονισμος ο ιδιος!!!


ουτε καν διανοηται οτι υπαρχει κατι παραπανω...
ειναι πια ο κρισνα, ειναι πια ο μεγας ιεχωβα τωνπροφητων (οχι του κοσμου)
ολες οι θεοτητες, ολες οι οντοτητες ειναι αυτος...
ξερει πια τα παντα!! ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!




και ω! κουπς, μολις τωρα βρεθηκε στο κατωφλι του θεου!!

ο ιδιος ο παγκοσμιος νους του , ο μπραχμ, ο καλ, μιλαει στον ιδιο του τον εαυτο και λεει...

αν με "προσκυνησεις", αν μου δωθεις τοτε θα εχεις τα παντα...
ειναι αληθεια αυτο, γιατι ο ανθρωπος αυτος ειναι πια τα παντα...


καμια ψυχη, καμια οντοτητα μεσα στους 3 κοσμους δεν μπορει να ξεπερασει αυτο το εμποδιο γιατι ειναι πια ενα με το εμποδιο αυτο!



και τωρα κουπς ακου μυθιστορημα....   


σπανιες οι ψυχες που μπορεσαν και αγκιξαν αυτο το μεγαλειο!

και τιποτα δεν μπορει να τα βαλει με τον μεγα αρχιτεκτονα, τον παγκοσμιο νου.
οπως και με τον ανθρωπο μας που εγινε ενα με αυτον, που αφεθηκε στα χερια του...
απο τα αστρικα ακομα ο ανθρωπος μας δεν ειχε αναγκες, δεν υπακουε σε φυσικους νομους, δεν πονουσε, δεν πεινουσε.
Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #5 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:19:42 πμ »

και η ευτυχια του ηταν χωρις ορια...

και ομως κουπς, ολο αυτο το διαστημα, ηταν μεσα στο ονειρο.
και αγκιζοντας τον αρχιτεκτονα, το ονειρο ηταν στην πιο αιθερια μορφη του αλλα δεν ηταν αλλο απο ονειρο!

εφτασε να γινει ενα με την μορφη του που ειναι τα παντα,ανακαλυψε την ολοτητα του εαυτου των 3 κοσμων.
σωμα του ολοκληρος ο κοσμος, γιγαντιος!

και μονο σεβασμος πρεπει σε τετοια οντα που ξεκινησαν καποτε βαζοντας το μικρο τους εγω στην ακρη προσπαθωντας να τους αγκαλιασει ο θεος...

στην πορεια ανακαλυψε οτι οι θεοι ηταν μορφες του εαυτου του, κομματια του μεγα Εαυτου, του ενα!


εδω φιλε κουπς σταματουν ολα τα μονοπατια, ολες οι θρησκειες , σταματουν τα παντα,,,,, εκτος...

εκτος απο αυτους που βαδισαν την ατραπο του λογου!!


και τωρα ο μικρουλης αβρααμ, για τα παιδια του υψιστου θελει να τραγουδησει! και ευχομαι καποτε αυτα που γραφω εδω να τα διαβασουν για να χαρουν
να τα διαβασουν για να μαθουν την αξια του πραγματικου διδασκαλου του λογου...



περα απο τα ορια του ΝΟΥ, του παγκοσμιου νου και οχι αυτου που μεχρι σημερα ξερουμε, ειναι το μεγαλο κενο, ειναι αυτο που οι μεγαλοι παιχτες προγονοι μας ονομαζαν ... ερεβος!

καμια ψυχη δεν μπορει να κανει το μεγα αυτο αλμα στο κενο. το αλμα στην απολυτη ανυπαρξια του εαυτου που γνωριζει. ολα τα μεχρι τωρα ηταν αντανακλασεις...


ο μεγας διδασκαλος, ερχεται και καψουρωνει...
καψουρωνει τοσο πολυ την ψυχη, που χανει το μυαλο της!!

νιωθει να τον αγαπα, αυτον τοσο πολυ , που αλλαζει,,,, που γινεται ενα με την μορφη που αγαπα...


δεν ειναι πια ο εαυτος του που ειναι τα παντα,,,, ειναι ο διδασκαλος που ειναι ο εαυτος του που ειναι τα παντα...

και λιγο πριν το θρονο των 3 κοσμων, λιγο πριν ανεβει δικαιωματικα στον θρονο της υπαρξης, ο διδασκαλος που ειναι αυτος ο ιδιος πια ο ανθρωποςμας, σε ενα μεθυσι που νους δεν μπορει να εννοησει, βουτα στο κενο...

η αγαπη του μαθητη, εγινε τοσο μεγαλη που ξεπερασε τον ιδιο του τον εαυτο!!!! που απο αγαπη αφεθηκε στην αγκαλια του πατερα του...

εδωσε τον μεγα θεο των 3 κοσμων, την ιδια του την υπαρξη ,,,θυσια στην αγαπη του!!

και αυτη η αγαπη δεν τον πουλησε...


υπαγε οπισω μου σατανα ανεκραξε ο παιχτης ιησους και χωθηκε πετωντας με τα φτερα του θειου ερωτα, μεσα στο κενο...


και τοτε αντικρυσε για πρωτη φορα την πραγματικοτητα!!!!!!!

τοτε ξυπνησε και ειδε τα πραγματα οπως στην πραγματικοτητα ειναι!

καπου στο μελλον και σε αλλα θρεντακια εγραψα οτι δεν μπορουμε να εννοησουμε τιποτα απο την φυση της πραγματικης ψυχης!!


τοτε το ματριξ, εσκασε σαν φουσκα χωρις υπαρξη, τοτε καταλαβε οτι ολα μεχρι τωρα ηταν τοσο ψευτικα μπροστα σε αυτο που αντικτρυζει βλεποντας την πραγματικη μορφη που μεχρι σημερα αγνοουσε...

τοτε αντικρυζει για πρωτη φορα τον διδασκαλο του στην πραγματικη του μορφη, να μιλαει στον εαυτο του που ειναι ο ιδιος, χωρις λογια, και να λεει...

ειδα ενα ονειρο για μια στιγμη, οτι 3 κοσμους δημιουργησα και εζησα εκει μεσα εκατομμυρια γηινα χρονια...

απο οτι μας εχουν πει οι μυστες καλε μου φιλε δεν υπαρχουν λογια για να μεταδωθουν αυτα που ο ανθρωπος μας γνωριζει και γευεται...

οφθαλμοις δεν ειδε, και αυτι δεν ακουσε και στην καρδια του ανθρωπου δεν γνωριστηκε, οτι ο θεος ετοιμασε για αυτους που τον αγαπησαν...

η υπερσεινηδηση που μεχρι σημερα ειχε γνωρισει, ηταν κατι ελαχιστο μπροστα σε αυτο που ζει τωρα.
τωρα πια δεν σκεφτεται, δεν ειναι καν η σκεψη ακομα και σε υπερσεινηδητη μορφη. ειναι η ΓΝΩΣΗ.
η αμεση γνωση των παντων!!!


τιποτα εξω απο αυτον, τιποτα μυστικο απο αυτον, τιποτα κρυφο απο αυτον...

αυτον που κοιταζοντας κατω, τον θεο των 3 κοσμων, τον πατερα της δημιουργιας, αυτον που μεχρι σημερα εβλεπε ως το ΠΑΝ, ως τον αγαθο, ανακραζει σαν τον τζωνυ και λεει: μητερα των πορνων και των ακαθαρτων!

γιατι πια βλεπει την αληθεια...


γιαυτο καλε μου κουπς, ο μεγαλος ελεγε, ουδεις ερχεται στον πατερα η μη δι εμου...

γιαυτο και εντολη μεγαλη τους εδωσε... αγαπησεις κυριον τον θεο σου κλπκλπ.


αν ο διδασκαλος δεν ξανακλεισει την συνειδηση του μαθητη παλι μεσα στον ανθρωπινο εγκεφαλο δεν θα μπορεσει να λειτουργησει ξανα εδω κατω... αν δεν τον υποχρεωσει, ποιος ειναι αυτος που γνωρισε τετοια πραγματα και θα θελει να ξαναζησει ως ανθρωπος?

μπορεις να φανταστεις τον πονο αυτης της ψυχης, μπορεις να φανταστεις το μεγαλειο της θυσιας της?

να ξερει οτι αμα φυγει θα παει εκει, και παρολα αυτα πρεπει να ζει εδω στερουμενη, την ευτυχια , την χαρα, την γνωση?

ποιος θανατος να φοβισει αυτη την ψυχη, ποιος πονος μπορει να την λυγισει? και μονο που ζει εδω θα ηταν πονος αβασταχτος, αν αυτος ο ενας και μεγας δεν την εκανε να ξεχνα...


και εκει λοιπον φιλε κουπς, εφτασε στην τριτη φαση.
λενε οτι υπαρχουν αλλες 5!!!!




ελπιζω καποτε , ολοι οι ανθρωποι να μπορεσουν να δουν τα πραγματα μεσα απο τα ματια του μη δυισμου. να τα δουν μονοθειστικα!!


μεχρι τοτε ας προσπαθησουμε να γινουμε καλυτεροι ανθρωποι, ας προσπαθησουμε να δουμε οτι ο μικρουλης εαυτος μας μπορει να κρυβει κατι απιστευτο.

ολο το θρεντ "περι μελλοντος" γιαυτο μιλα.

ψεματα ομως για το μελλον δεν εχω πει.

μα μην εχοντας ουτε το ενα χιλιοστο απο την ευφυια του ομηρου και την πενα του, τον μιμουμαι ανεπιτυχως, αρπαζοντας κατι που να εχει σχεση με την πραγματικοτητα ετουτου του κοσμου (το μελλον του), για να πω τα δικα μου...



πολλα ειπα σημερα, ελπιζω να σας εδωσα νεες ιδεες...

φιλια 
Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #6 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:20:14 πμ »

αν και καποια στιγμη θα πρεπει να γραφει ενα θρεντακι εδω για την νεα θρησκεια των θεων, μεχρι τοτε θα ηθελα , σαν "αναγκη" περισσοτερο , να πω μερικα λογια απο ενα βιβλιο που εκτιμαται παγκοσμια.

ετσι οσο εχω το χρονο, σαν φορο τιμης, σε ενα απο τους μεγαλυτερους αγιους που περασαν απο τον κοσμο μας, θα ηθελα να παρουσιασω απλα το βιβλιο του, το οποιο ειναι η εισαγωγη του μεγαλυτερου σε εκταση, καθως και του βαρυτερου θεολογικα εργου, της ανθρωπινης κληρονομιας,,, του αντι γκραανθ των σικχ, των απογονων των αρχαιων ελληνων που εμειναν εκει απο την εποχη του αλεξανδρου, συναντωντας την σοφια της ινδιας...

ανοιγω αυτο το θρεντακι οχι για να αποτελεσει πεδιο θρησκευτικης διενεξης, οπως τα γειτονικα, αλλα ετσι για να δουμε και μια αλλη αποψη.
υποθετω οτι αρκετοι συναδελφοι εχουν διαβασει μπαγκαβατ γκιτα, και γενικοτερα βιβλια της ανατολικης σκεψης, αλλα ισως να ειναι ελαχιστοι αυτοι που εφτασαν μεχρι το γκραανθ.

ετσι θα ηταν καλο αν αυτο το θρεντακι γινει μονο για αναγνωση για οποιον εχει περιεργεια.

το αντι γκραανθ σημερα αποτελει ενα τμημα της βιβλιογραφιας του μονοπατιου του Θειου Λογου. δεν ειναι το θειο μονοπατι, αλλα αποτελει τμημα του.

αποτελειται απο δεκαδες βιβλια που αναφερονται στο κορυφαιο μυστικιστικο μονοπατι, την οδο του ουρανιου τραγουδιου...
εδω απλα θα ηθελα να παρουσιασω την εισαγωγη του αντι γκραανθ, το βιβλιο με τιτλο "τζαπ τζι" του νανακ!
ισως καποια στιγμη το συμπληρωσω και με αποσπασματα και απο αλλα βιβλια που περιλλαμβανονται μεσα στο αντι γκραανθ.

η κινηση μου αυτη δεν κρυβει κανενα λογο προσηλυτισμου, αλλωστε δεν ανοικω σε καμια θρησκεια. και δεν εχω ουτε τις "θεολογικες" γνωσεις να αντικρουσω εναν θεολογο.
ομως νομιζω οτι ο,τι σωστο κι αν εχει ειπωθει ειναι κληρονομια ολων των ανθρωπων και οχι καποιων συγκεκριμενων που δρουν στο ονομα του "σωστου".

το τζαπ τζι εχει μεταφραστει στα ελληνικα απο την αγγλικη εκδοση, πραγμα που σημαινει οτι μεταφραζομενο στα αγγλικα απο τα παντζαμπι εχει χασει πανω απο το μισο του μεγαλειο! και ισως η δευτερη μεταφραση να συνετεινε στο να χαθει ακομα περισσοτερο η αρχικη του "μαγεια"...

αλλα μιας και το μφ, εχει αυτην την κατηγορια θεματων, ηθελα να πω δυο λογια μεσα απο ενα κειμενο που εχει ενα αρκετα ανοθευτο νοημα για μενα, καθως το αντι γκραανθ δεν περασε απο "οικουμενικες" οπως ενα "κατα ιωαννη".
απλα χανουμε απο τη μεταφραση.

ετσι θα ηθελα να το δωσω σε μια ελευθερη σχετικα μεταφραση, οχι ολο, αλλα μερικα κομματια του.

πιστευοντας οτι, ο,τι μιλα για τον θεο, ειναι θετικο για τον ανθρωπο και γενικοτερα για την ανθρωπινη κοινωνια.

το κειμενο αυτο ειναι αρκετα δυσνοητο και "βαθυ" στην μητρικη του γλωσσα, οχι γιατι χρησιμοποιει δυσκολες λεξεις αλλα γιατι προυποθετει καλη γνωση αλλων μονοπατιων και θρησκειων.

το νοημα του ομως γινεται κατανοητο απο οποιονδηποτε καλοπροαιρετο ανθρωπο. και ισως αποτελεσει εναυσμα για μια διαφορετικη ματια πανω στο θεμα θεος.


κατα μια εννοια ειναι εργο που προερχεται απο την αναμιξη του ελληνικου γονιδιου με την σοφια της ανατολης.

ο νανακ ηταν γεωργος γαιοκτημονας, αλλα πολυταξιδεμενος.
ειχε ταξιδεψει απο την μογγολια μεχρι την παλαιστινη πολλες φορες εκεινα τα χρονια.

μικρος μεθουσε απο θειο ερωτα.
μεγαλος πια, εχαιρε γενικης εκτιμησεως τοσο απο τους ινδους οσο και απο τους μουσουλμανους! και αυτο ειναι κατι δυσκολο...
Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #7 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:20:34 πμ »

το τζαπ τζι λοιπον, αποτελεσε την βαση της θρησκειας των σικχ, κατι σαν το δικο μας κατα ιωαννη. μαζι με τα γραπτα και των μεταγενεστερων 9 γκουρου των σιχ, αποτελουν το αντι γκραανθ.
αν και η εκταση του ειναι πολυ μικρη μπροστα στα γραπτα του πεμπτου γκουρου, του αρτζαν, για παραδειγμα, εδωσε στην θεολογικη σκεψη την κατευθυνση του μονοπατιου του θειου λογου ή νααμ οπως λεγεται εκει στην ανατολη.

δεν ειναι πεζο. ειναι ποιημα.
και σαν ποιημα δεν ειναι επεξηγηματικο αλλα συμπυκνωμενο. ετσι ο καθενας μπορει να δει οτι καταλαβαινει.

αν και αρκετες απο τις διδασκαλιες του καταγραφηκαν απο τον πνευματικο του διαδοχο, εδω θα δουμε το δικο του γραπτο.

εικαζεται οτι ο νανακ ηταν μαθητης του καμπιρ για ενα διαστημα και οτι απο εκει πηρε το βαπτισμα στον θειο ηχο. η διαδοχη του νανακ και η διαδοχη του καμπιρ, αποτελεσαν τους δυο κυριους εκφραστες του μονοπατιου του θειου λογου, απο τον 15 εως τον 19 αιωνα, μια περιοδο οπου στις χωρες της ανατολης συναιβει ενας πνευματικος οργασμος τοσο στις οργανωμενες θρησκειες (ινδουισμο, βουδισμο, σικχισμο), οσο και στα μονοπατια της εσωτερικης αναζητησης. πριν απο αυτη , στο πρωτο μισο της δευτερης χιλιετηριδας, ηταν το "μυστικο" ισλαμ των σουφι που ειχε δωσει διαμαντια.

επειδη ο νανακ κανει συνεχη χρηση θεολογικων ορων που ειναι αγνωστοι στον μεσο δυτικο, θα δωσω μια ελευθερη μεταφραση οπως ειπα, για να μπορεσει να γινει πιο ευκολο.
τουτο βεβαια πιθανοτατα να ειναι μια διαστρεβλωση, ετσι ας προσπαθησει ο αναγνωστης να πιασει το μηνυμα του νανακ και οχι το γραμμα...

η ζωη του συνοδευτηκε απο πληθος θαυματων, ελαχιστα απο τα οποια ομως ηταν ορατα στα πληθη. και αυτο γιατι στην σκεψη της ανατολης, η υπαρξη θαυματος ειναι αυτονοητη.

το μεγαλυτερο "θαυμα" ομως του νανακ, ηταν το οτι εξηγησε (οχι βεβαια μεσα στο τζαπ τζι, αλλα στις διδασκαλιες του γενικοτερα), τις μυστικες διδασκαλιες που μεχρι τοτε εμοιαζαν δυσνοητες. και εθεσε ετσι την βαση για την δημιουργια της εσωτερικης επιστημης που δημιουργησε ο σουαμι τζι τον 19 αιωνα.
Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #8 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:21:00 πμ »

το τζαπ τζι αποτελεσε κατι το καινουργιο μεσα στην ινδικη σκεψη.
οι οροι που χρησιμοποιησε, και η οπτικη του νανακ, εδωσαν μια διαφορετικη διασταση στον εσωτερισμο της ινδιας.
θα μπορουσε να μιλησει κανεις για "εκχριστιανισμο" των διδασκαλιων της αντβαιτα, οπου το βαρος πεφτει σε μια πιο καθαρη μονοθεϊστικη οπτικη.

αν και το μονοπατι που διδαξε δεν ηταν κατι το νεο, ηταν ο πρωτος που μιλησε τοσο καθαρα για το ενα ατμα πισω απο τα φαινομενα της δημιουργιας με τετοιο τροπο που να μπορει να γινει κατανοητος σε απλα μυαλα.
σαν αλλος ιησους ανοιξε τις διδασκαλιες στις μαζες των ανθρωπων.

αν και το τζαπ τζι δεν ειναι οι διδασκαλιες του, ουτε φυσικα το συνολο της θεωριας του μονοπατιου του θειου λογου, αποτελεσε την βαση που προσδιορισε την οπτικη του μονοπατιου του ουρανιου τραγουδιου.

ισως αρκετοι δουν μια φοβερη συγγενεια των λογων του νανακ με τον εσωτερικο χριστιανισμο.
δεν ειναι λαθος αυτο αφου μιλαμε για την ιδια θεωρια εκφρασμενη με αλλα λογια...

μιλα μεσα απο την ινδικη ορολογια και θεολογια, με την εσωτερικη οπτικη ομως του ιησου.

εδω θα αποφυγω οσο γινεται την χρηση των ορων αυτων.


...................................................... ......


Υπαρχει Μια Πραγματικοτητα,
ανεκδηλωτη και εκδηλωμενη μαζι,
που υπαρχει παντοτινα.
αυτο ειναι Νααμ (συνειδητο πνευμα).

ο δημιουργος που διαπερνα τα παντα
χωρις φοβο, χωρις εχθροτητα.
ο εκτος χρονου, ο αγεννητος και αυτοϋπαρκτος.
πληρης μεσα στον εαυτο του.
μεσω της ευνοιας του αληθινου του υπηρετη,
αυτος μπορει να πραγματοποιηθει.

αυτος υπηρχε οταν δεν υπηρχε τιποτα,
αυτος υπηρχε προτου αρχισουν οι αιωνες.
αυτος υπαρχει τωρα ω! νανακ,
και θα υπαρχει παντοτινα.

κανεις δεν μπορει να τον καταλαβει μεσω της λογικης, ακομα και αν κανεις συλλογιζοταν για αιωνες.
κανεις δεν μπορει να κατορθωσει εσωτερικη ειρηνη μεσα απο τη σιωπη, ακομα και αν καθοταν βουβος για αιωνες.
δεν μπορει να αγορασει κανεις τη μακαριοτητα με ολα τα πλουτη του κοσμου,
ουτε με την ευφυια του κανεις μπορει να Τον φτασει.

μα πως μπορει κανεις, να γνωρισει την αληθεια και να διαπερασει το συννεφο της αγνοιας?
υπαρχει τροπος ω νανακ, το να κανουμε την θεληση του και δικια μας.
τη θεληση του που ειναι ηδη γραμμενη μεσα στην υπαρξη μας!
ολα τα πραγματα ειναι εκδηλωσεις της θελησης του, αλλα η θεληση του ειναι πανω απο καθε περιγραφη.

με τη θεληση του η υλη ζωογονειται σε ζωη,
με τη θεληση του αποκτιεται το μεγαλειο.
με τη θεληση του αλλοι γεννιουνται πλουσιοι και αλλοι φτωχοι,
με τη θεληση του οριζονται οι χαρες και οι λυπες των ανθρωπων.

με τη θεληση του οι λατρεις αποκτουν τη σωτηρια.
με τη θεληση του οι ασεβεις περιπλανουνται σε ατελειωτη μετεμψυχωση.
ολα υπαρχουν κατω απο τη θεληση του και τιποτα δεν υπαρχει εξω απο αυτη!
γινε ενα με τη θεληση του ω νανακ και ελευθερος απολυτα θα εισαι απο το εγω σου.

μερικοι υμνουν το μεγαλειο του, με τη δυναμη που αυτος τους εχει απονειμει.
μερικοι υμνουν τα δωρα του και λενε, να τουτες ειναι οι ενδειξεις του.
μερικοι τον υμνουν ως ακατανοητο και
μερικοι τον υμνουν σαν τον μετατρεποντα τη ζωη σε χωμα και το χωμα σε ζωη.
δημιουργος και καταστροφεας, δωρητης της ζωης και αυτος που την αποσυρει.

μερικοι τον υμνουν ως τον πιο κοντινο και ως τον πιο απομακρυσμενο,
δεν υπαρχει τελος στη περιγραφη του.
αμετρητοι ειναι αυτοι που προσπαθησαν να τον περιγραψουν,
αλλα αυτος ειναι περα απο καθε περιγραφη.
οι δεκτες του μπορει να κουραστουν, αλλα η γεναιοδωρια του ειναι
ακουραστη, αιωνες και αιωνες τρεφομαστε απο αυτη.
η θεληση του διευθυνει το κοσμο.
και ομως ω νανακ αυτος κατοικει περα απο καθε εγνοια και φροντιδα.



Αληθινος ειναι ο κυριος, Αληθινος ο ιερος του Λογος!
η αγαπη του, απεριοριστη.
οι ανθρωποι προσευχονται σ'αυτον για τα δωρα του που παντα ακουραστα χαριζει.
οταν ολα ειναι δικα του, τι μπορουμε να προσφερουμε στα ποδια του?
τι μπορουμε να πουμε για να κερδισουμε την αγαπη του?

την ωρα της αμβροσιας νωρις την αυγη, να εισαι σε επαφη με το θειο λογο.
και να διαλογιζεσαι στη δοξα του.
η γεννηση μας ειναι ο καρπος των πραξεων μας.
η σωτηρια ειναι ο καρπος της χαρης του.
Ω νανακ, να θυμασαι, ο αληθινος ενας ενυπαρχει μεσα σε ολα!

αυτος δεν μπορει να δημιουργηθει.
ο χωρις μορφη ειναι απεριοριστος, πληρης μες στον εαυτο του.
αυτοι που τον λατρευουν εσωτερικα, τιμουνται.
γιαυτο παντα να υμνεις νανακ το θησαυροφυλακιο ολων των αρετων.
ας τον υμνουμε και ας εχουμε επικοινωνια με τον ιερο του λογο, με καρδιες γεματες απο αφοσιωμενη αγαπη.

τοτε θα τελειωσουν ολες οι θλιψεις μας και χαρουμενα θα οδηγηθουμε στο σπιτι μας.
ο διδασκαλος ειναι το αιωνιο τραγουδι, ειναι ο προσωποποιημενος λογος.
αυτος ειναι οι βεδες και οι γραφες.
αυτος ειναι το κυμα.
αυτος ειναι ο μπραχμα, αυτος ο βισνου, αυτος ο σιβα.

το μεγαλειο του διδασκαλου οι θνητοι δεν μπορουν να περιγραψουν.
ο θειος διδασκαλος μου εδειξε ενα πραγμα.
αυτος ειναι ο κυριος των παντων.
ειθε ποτε να μην το ξεχασω.

αν μονο μπορεσω να τον κανω να ευχαριστηθει, αυτο ειναι ιερο προσκυνημα.
αν οχι, τιποτα δεν οφελει. ουτε μοχθοι ουτε τελετουργιες.
οπου κι αν κοιταξω, βλεπω πως μεσα στη δημιουργια του, κανεις δεν κερδισε την σωτηρια χωρις τη χαρη του, ασχετα απο καρμα.

υπαρχουν ανειπωτοι θυσαυροι μεσα στον εαυτο σου
και να τους ανακαλυψεις μπορεις, να γινουνε δικοι σου,
αν παραμεινεις στα διδαγματα του διδασκαλου σου.
ο διδασκαλος μου μου διδαξε ενα μαθημα.
αυτος ειναι ο κυριος των παντων, ειθε ποτε να μην το ξεχασω.

αν μπορουσε να κανεις να παρατεινει τη ζωη του και στις τεσσερις εποχες,
και δεκα φορες ακομα πιο πολυ.
αν κανεις ηταν γνωστος σε ολα τα πεδια της δημιουργιας και οι θεοι τον ακολουθουσαν με σεβασμο.
αν καθε πλασμα τον επαινουσε μεχρι τον ουρανο.
ολα αυτα και ακομα περισσοτερα ειναι χωρις αξια, αν του θεου το ματι δεν τον κοιταξε με καλωσυνη.

χωρις την χαρη του αυτος θα λογαριαστει οπως το πιο ασημαντο σκουλικι μεταξυ των σκουληκιων, και οι αμαρτωλοι θα τον φορτωσουν με αμαρτιες.
ω νανακ! ο ενας δινει αρετες σ'εκεινους που δεν εχουν καμια,
και προσθετει στην αποθηκη των εναρετων.
αλλα δεν υπαρχει τιποτα που να μπορει να δωσει κατι σε εκεινον.

με την επικοινωνια με τον ιερο λογο μπορει κανεις να φτασει στο υψος ενος θεου, ενος αγιου, ενος αβαταρ.
με την επικοινωνια με τον ιερο λογο, καταλαβαινει τα μυστηρια της ζωης.
με την επικοινωνια με τον ιερο λογο, αποκαλυπτονται τα ουρανια οροπεδια, οι γηινες περιοχες και οι κατω κοσμοι.
με την επικοινωνια με τον ιερο λογο μπορει να διαφυγει κανεις ασφαλης μεσα απο τις πυλες του θανατου.
Ω νανακ! οι αφοσιωμενοι του ζουν σε αιωνια εκσταση
γιατι το νααμ ξεπλενει καθε αμαρτια και θλιψη!

με την επικοινωνια με τον ιερο λογο μπορει κανεις να αποκτησει τις δυναμεις του σιβα, του μπραχμα και του ιντρα.
με την επικοινωνια με τον ιερο λογο κερδιζει κανεις τον σεβασμο και την εκτιμηση σε ολους τους κοσμους.
με την επικοινωνια με τον ιερο λογο αποκαλυπτει κανεις τα μυστηρια του εαυτου και της ζωης.
με την επικοινωνια με τον ιερο λογο γνωριζει την αληθεια των παντων.
Ω νανακ! οι αφοσιωμενοι του ζουν σε αιωνια εκσταση
γιατι το νααμ ξεπλενει καθε αμαρτια και θλιψη!

με την επικοινωνια με τον ιερο λογο, το αιωνιο τραγουδι του, γινεται κανεις η κατοικια της αληθειας, της ευχαριστησης και της αληθινης γνωσης.
με την επικοινωνια με τον ιερο λογο, το αιωνιο τραγουδι του, κερδιζει τους καρπους απο ολα τα ιερα προσκυνηματα.
με την επικοινωνια με τον ιερο λογο, το αιωνιο τραγουδι του, κερδιζει το πανοραμα των τριων κοσμων, κερδιζει την θέα της αρχης της ζωης, κερδιζει τα σαχατζ και πιο πολυ ακομα.
Ω νανακ! οι αφοσιωμενοι του ζουν σε αιωνια εκσταση
γιατι το νααμ ξεπλενει καθε αμαρτια και θλιψη!

με την επικοινωνια με τον ιερο λογο, γινεται κανεις αληθινος βασιλιας του πνευματος.
με την επικοινωνια με τον ιερο λογο, γινεται η κατοικια ολων των αρετων.
με την επικοινωνια με τον ιερο λογο, οι τυφλοι βλεπουν το δρομο για την πραγματωση.
με την επικοινωνια με τον ιερο λογο, περνα κανεις περα απο τον απεριοριστο ωκεανο της απατηλης υλης.
Ω νανακ! οι αφοσιωμενοι του ζουν σε αιωνια εκσταση
γιατι το νααμ ξεπλενει καθε αμαρτια και θλιψη!

νανακ! κανεις δεν μπορει να περιγραψει την κατασταση ενος, που εχει κανει τη θεληση του θεου και δικια του.
οποιος το προσπαθησει πρεπει να συνειδητοποιησει τη τρελα του.
καμια ποσοτητα χαρτιου, πενας ή γραφιαδων δεν θα μπορεσει ποτε να περιγραψει την κατασταση ενος τετοιου ανθρωπου!
Ω! μεγαλη ειναι η δυναμη του ιερου λογου, αλλα λιγοι αυτοι που τη γνωριζουν.

με την ασκηση του ιερου λογου ανυψωνεται κανεις σε παγκοσμια συνειδητοτητα.και αναπτυσει σωστη κατανοηση.
με την ασκηση του ιερου λογου, αναπτυσει κανεις οραση που διαπερνα ολη τη δημιουργια.
με την ασκηση του ιερου λογου, ελευθερωνεται κανεις απο τη θλιψη και τα βασανα.
με την ασκηση του ιερου λογου, διαφευγει κανεις απο τον βασιλια του θανατου και τους αγγελους του.
Ω! μεγαλη ειναι η δυναμη του ιερου λογου, αλλα λιγοι αυτοι που τη γνωριζουν.

με την ασκηση του λογου καλπαζει κανεις ανεμποδιστα προς τα ανωτερα πνευματικα πεδια.
με την ασκηση του λογου, μπαινει κανεις μεσα σε ολους τους κοσμους ελευθερα και με τιμες.
με την ασκηση του λογου, δεν γνωριζει θανατο.
με την ασκηση του λογου, φτανει κανεις σε στενη επαφη με την αληθεια.
Ω! μεγαλη ειναι η δυναμη του ιερου λογου, αλλα λιγοι αυτοι που τη γνωριζουν.

με την ασκηση του λογου, φτανει κανεις στη σωτηρια.
με την ασκηση του λογου, οδηγει κανεις φιλους και συγγενεις στην σωτηρια.
με την ασκηση του λογου, γινεται κανεις ειδημονας και σωζει πολλους ακομα.
με την ασκηση του ΝΑΑΜ, απελευθερωμενος απο τις επιθυμιες, διαφευγει τον τροχο της μετεμψυχωσης.
Ω! μεγαλη ειναι η δυναμη του νααμ, αλλα λιγοι αυτοι που τη γνωριζουν.

ο αγιος διδασκαλος, το ενσαρκωμενο νααμ, ειναι ο εκλεκτος της αυλης του θεου!
ο αγιος διδασκαλος, το ενσαρκωμενο νααμ, στολιζει το κατωφλι του θεου.
ο αγιος διδασκαλος, το ενσαρκωμενο νααμ, τιμαται ακομα και απο τους βασιλιαδες του πνευματος.
ο Αγιος Διαδασκαλος, ζει απο το μοναδικο λογο και προσευχεται σ'αυτον!

οποιος προσπαθει να ερμηνευει το μυστηριο της δημιουργιας του,
συνειδητοποιει οτι τα εργα του δημιουργου ειναι περα απο καθε υπολογισμο!
ο λογος υποβασταζει ολη τη δημιουργια του.
οποιος το γνωρισει και το συνειδητοποιησει αυτο αληθινα γνωριζει την αληθεια!

δεν ειναι κανεις αλλος απο τον ιερο λογο που βασταζει το συντριπτικο βαρος ολοκληρης της δημιουργιας.
τι τρομακτικο φορτιο!
ποια αλλη δυναμη θα μπορουσε να το κανει?
καμια αλλη εκτος απο το θειο λογο.

δεν υπαρχει τελος στη δημιουργια.
υπαρχουν αναριθμητες μορφες ζωης με διαφορα ονοματα, ειδη και χρωματα.
γραμμενα στον αντικειμενικο κοσμο απο την πενα του θεου που ρεει παντοτινα.

ποιος μπορει να υπολογισει τη δημιουργια του?
ποσο μεγαλη η δυναμη του,
ποσο ομορφο το εργο των χεριων του!
ποιος μπορει να μετρησει το μεγεθος της γλυκιας γενναιοδωριας του?

με ενα λογο του αυτη η απεραντη δημιουργια ανθισε σε υπαρξη.
και χιλιαδες ρυακια ζωης ξεπηδησαν
τι δυναμη εχω εγω για να διανοηθω τη θαυμαστη σου φυση?
ειμαι πολυ φτωχος για να κανω τη ζωη μου μια προσφορα σε σενα.
οτιδηποτε ευχαριστει εσενα ειναι καλο
εσυ υπαρχεις παντοτινα
Ω μοναδικε χωρις μορφη!

αμετρητοι αυτοι που σε θυμουνται
και αμετρητοι αυτοι που σ'αγαπουν.
αμετρητοι αυτοι που σε λατρευουν και ψαχνουν να σε βρουν στις στερησεις και στις τιμωριες.
αμετρητοι αυτοι που απαγγελουν υμνους απο τα ιερα βιβλια τους.
αμετρητοι και αυτοι που απορροφημενοι στη γιογκα παραμενουν αδιαφοροι για τον κοσμο.

αμετρητοι ειναι οι αφοσιωμενοι σου που θωρουν τις ιδιοτητες και τη σοφια σου και
αμετρητοι εκεινοι που ασκουνται στην αληθεια και τη φιλανθρωπια.
αμετρητοι ειναι οι ηρωες που αντιμετωπιζουν με τολμη το σπαθι του εχθρου και
αμετρητοι ειναι εκεινοι που μεσα απο τη σιωπη προσευχονται σε εσενα με ακαταπαυστη αγαπη.

τι δυναμη εχω εγω για να διανοηθω τη θαυμαστη σου φυση?
ειμαι πολυ φτωχος για να κανω τη ζωη μου μια προσφορα σε σενα.
οτιδηποτε ευχαριστει εσενα ειναι καλο
εσυ υπαρχεις παντοτινα
Ω μοναδικε χωρις μορφη!

αναρριθμητοι ειναι οι ανοητοι, τελειως τυφλοι μεσα στην αγνοια και
αναρριθμητοι οι κλεφτες και οι απατεωνες που ευημερουν με κακως αποκτημενα κερδη.
αναρριθμητοι ειναι εκεινοι που ασκουν τυρρανια και καταπιεση και
αναρριθμητοι αυτοι που ζουν με αποτροπαια εγκληματα.

αναρριθμητοι ειναι εκεινοι που οργιαζουν με ξεδιαντροπες αμαρτιες και
αναρριθμητοι οι ψευτες που ασκουν απατη και ψευτια.
αναρριθμητοι οι ασεβεις που ζουνε τρωγοντας σαρκες αλλων και
αναρριθμητοι οι συκοφαντες που προσθετουν στο φορτιο τους, συκοφαντωντας αλλους.

αναρριθμητοι οι πολλοι για τον ταπεινο νανακ να τους περιγραψει.
τι δυναμη εχω εγω για να διανοηθω τη θαυμαστη σου φυση?
ειμαι πολυ φτωχος για να κανω τη ζωη μου μια προσφορα σε σενα.
οτιδηποτε ευχαριστει εσενα ειναι καλο
εσυ υπαρχεις παντοτινα
Ω μοναδικε χωρις μορφη!

αμετρητα τα ονοματα σου και αμετρητοι οι τοποι σου
απλησιαστα και απροσιτα τα ουρανια οροπεδια σου.
ακομα και η λεξη αμετρητα αποτυχαινει να σε περιγραψει.
με λεξεις σε περιγραφουμε και με λεξεις σε δοξαζουμε
με λεξεις αποκτουμε θεια γνωση και υμνουμε τις ιδιοτητες σου.

με αυτες οριζεται η μοιρα μας
αλλα αυτος που οριζει ειναι πανω απο τετοια γραφη.
οπως εσυ οριζεις ετσι εμεις παιρνουμε.
εσυ υπαρχεις μεσα σε ολα.
και δεν υπαρχει τιποτε εκει που δεν υπαρχει ο λογος σου.


τι δυναμη εχω εγω για να διανοηθω τη θαυμαστη σου φυση?
ειμαι πολυ φτωχος για να κανω τη ζωη μου μια προσφορα σε σενα.
οτιδηποτε ευχαριστει εσενα ειναι καλο
εσυ υπαρχεις παντοτινα
Ω μοναδικε χωρις μορφη!

οταν οι ανθρωποι και τα ρουχα τους λερωθουν, καθαριζονται με νερο και σαπουνι
οταν ο νους μας ρυπανθει απο την αμαρτια μπορει να εξαγνιστει με την επικοινωνια με το λογο.
οι ανθρωποι δεν γινονται αγιοι ή αμαρτωλοι απλως με τα λογια, αλλα φερνουν πραξεις μαζι τους οπουδηποτε πηγαινουν.
οπως κανεις σπερνει, ετσι και θεριζει.

ομως ω νανακ, οι ανθρωποι ερχονται και φευγουν απο τον τροχο των γεννησεων και των θανατων οπως εχει οριστει απο τη θεληση του.

Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #9 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:21:34 πμ »

τα προσκυνηματα, οι αυστηροτητες, η φιλανθρωπια και η ελεημοσυνη
δεν εχουν καμια σπουδαιοτητα οταν μπει κανεις στο τριτο ματι.
η επικοινωνια και η ασκηση του ιερου λογου με καρδια γεματη αφοσιωση,
δινει την εισοδο μεσα στα εσωτερικα πνευματικα βασιλεια πλενοντας την ακαθαρσια των αμαρτιων στην ιερη πηγη.

ολες οι αρετες ειναι δικες σου κυριε, εγω δεν κατεχω καμια.
δεν μπορει να υπαρξει λατρεια χωρις την ασκηση του ιερου λογου.
απο σενα προηρθε το τραγουδι του ουρανου, ο ιερος λογος , το μονοπατι προς τη σωτηρια.
συ εισαι η αληθεια γοητευτικα γλυκια και ο νους μου λαχταρα για σενα.

ποια η εποχη του χρονου ποια η ωρα οταν εσυ πρωτοηρθες σε υπαρξη?
οι θεολογοι δεν μπορουν να το ανακαλυψουν
ουτε οι ασκητες μπορουν, ουτε κανενας αλλος μπορεσε ποτε να το μαντεψει.
μονο ο δημιουργος γνωριζει την την ωρα που αυτος εκδηλωθηκε.

πως να σε προσφωνησω, πως να σε υμνησω κυριε?
πως να σε περιγραψω, πως να σε γνωρισω?
ολοι μιλουν για σενα,
ο καθενας σοφοτερος απο τους αλλους

εισαι μεγας Ω! θεε! και ακομα μεγαλυτερος ειναι ο ιερος σου λογος!
αυτο που εκεινος θελει, αυτο γινεται.
το μεγαλειο σου μονο εσυ το γνωριζεις.
και εκεινοι που αξιουν πως γνωριζουν τα πιο πολλα δεν θα εχουν καμια τιμη στη ζωη του υπερπεραν.

υπαρχουν εκατομμυρια χαμηλων περιοχων και ουρανοι πανω απο ουρανους.
ο ανθρωπος εχει περιπλανηθει ατελειωτα στην αναζητηση εκεινου.
οι βεδες το ιδιο πραγμα λενε.
τα βιβλια των μουσουλμανων μιλουν για δεκαοκτω χιλιαδες συμπαντα αλλα ειναι η ιδια δυναμη που τα στηριζει ολα.

αν μπορουσε να λογαριαστει αυτο, θα ειχε καταγραφει λογαριασμος.
ολες αυτες οι προσπαθειες ειναι ματαιες.
Ω! νανακ , παραδεξου το μεγαλειο του ,
αυτος μοναχα γνωριζει τον εαυτο του.

οι αφωσιωμενοι του τον δοξαζουν, ομως ποτε δεν αποκτουν πληρη γνωση του απειρου.
οπως οι ποταμοι που χυνονται μεσα στον ωκεανο, δεν γνωριζουν τα βαθη του.
ακομα και οι αυτοκρατορες με σορους απο πλουτη και απεραντη επικρατεια,
δεν συγκρινονται με ενα μυρμηγκι που ειναι γεματο με τη ναγαπη του θεου.

ατελειωτοι ειναι οι επαινοι του, ατελειωτες οι λεξεις των εγκωμιων του.
ατελειωτα τα εργα του και ατελειωτα τα δωρα του.
ατελειωτο το οραμα του και ατελειωτη η εμπνευση του.
ατελειωτος και περα απο καθε νοηση ειναι ο σκοπος του.

ατελειωτη ειναι η δημιουργια του και ατελειωτο το τελος της.
ατελειωτες ειναι και θα ειναι οι αναζητησεις του ανθρωπου για τα ορια του,
αλλα τα ορια του δεν μπορουν να βρεθουν.
ατελειωτος ειναι αυτος και κανενας δεν γνωριζει το τελος του.

οσο περισσοτερα λεμε, τοσο περισσοτερα αυτος ειναι.
εκθειασμενος ειναι ο κυριος και εκθειασμενη ειναι η κατοικια του.
ακομη πιο εκθειασμενος ο ιερος του λογος.
αυτος που φτανει στο υψος του, αυτος μονο μπορει να τον δει.

Ω! νανακ, εκεινος μονο γνωριζει το μεγαλειο του
και ειναι μονο το βλεμα της χαρης του που μπορει να μας ανεβασει στο υψος του!

η φιλανθρωπια του ειναι υπερτατη και κανεις να την περιγραψει δεν μπορει.
αυτος ειναι που δινει τα παντα, χωρις να επιθυμει τιποτα για ανταποδωση.
πολλοι οι πολεμιστες που ειναι ζητιανοι στη πορτα του.
και πιο πολλοι ακομα που ο αριθμος τους ειναι περα απο καθε υπολογισμο.

πολλοι ειναι εκεινοι που κανοντας κακη χρηση των δωρων του, κυλιουνται μεσα στη φιληδονια.
πολλοι που ενω δεχονται τα δωρα του, αρνουνται εκεινον.
πολλοι οι ανοητοι που μονο τρωνε και χαιρονται, αλλα δεν σκεπτονται τον δωρητη.
και πολλοι ειναι θλιμμενοι απο πεινα, βασανα και πονο που και αυτα, δικα σου δωρα ειναι ω! κυριε.

η σκλαβια και η σωτηρια, ερχονται με τη δικια σου θεληση
και σε κανενα δεν πεφτει λογος για αυτο.
αν κανεις τολμησει να αξιωσει διαφορετικα,
αυτος συντομα θα εχει λογο να μετανιωσει για τη θρασυτητα του.

αυτος γνωριζει τα παντα και δωριζει αναλογα.
αλλα λιγοι ειναι εκεινοι που το συνειδητοποιουν αυτο.
ω νανακ! σ'αυτον που χαριζει το δωρο του ουρανιου τραγουδιου,
ειναι βασιλιας των βασιλιαδων!

απαραμιλλες οι ιδιοτητες του και ανεκτιμητα τα μαργαρηταρια του.
απαραμιλλοι οι εμποροι του και ανεκτιμητα τα εμπορευματα τους.
απαραμιλλοι και οι αγοραστες και ανεκτιμητα τα αγαθα που αγοραζουν.

απαραμιλλη η αγαπη του
και απαραμιλλοι οι λατρεις που χανονται μεσα σε αυτην.
απαραμιλλος ο νομος του και απαραμιλλη η αυλη του.
απαραμιλλη η πλαστιγα του και απαραμιλλα τα σταθμα της

απαραμιλλη η γεναιοδωρια του, απαραμιλλη η παραδοχη του.
απαραμμιλο το ελεος απαραμιλλες οι εντολες του.
ποσο απαραμιλλος , ποσο απαραμιλλος!
ποιος μπορει να τον περιγραψει?

οι αφωσιωμενοι του ψελνοντας την δοξα του βυθιστηκαν στη σιωπη,
και το ιδιο οι βεδες οι πουρανα και οι σοφοι.
οι μπραχμα και οι ιντρα τον υμνουν
οι αγγελοι και οι αρχαγγελοι κανουν το ιδιο.

ολοι οι θνητοι και οι αθανατοι, ολοι υμνουν τη δοξα του.
αμετρητοι μιλουν για αυτον και αμετρητοι αυτοι που εφυγαν ενω τον υμνουσαν
ομως αυτος παραμενει και θα παραμενει περα απο καθε περιγραφη και υμνο.

ο ανθρωπος μπορει να τον δει μονο οπως Αυτος αποκαλυπτει Τον Εαυτο του σε εκεινον.
νανακ, μαθε οτι αυτος ειναι ο μονος αληθινος.
και εκεινοι που αξιουν πως τον καταλαβαινουν,
ειναι σιγουρα οι πιο ανοητοι.

ποσο θαυμαστη ειναι η πυλη σου, ποσο θαυμαστο το μεγαρο σου.
που απο εκει κοιταζεις κυριε ολη σου την δημιουργια.
αμετρητα τα οργανα και οι μουσικες και οι αρμονιες που παιζουν στο παλατι σου.
αμετρητα τα μετρα, αμετρητοι και οι μουσικοι που υμνουν τη δοξα σου.

τα πεντε στοιχεια της φυσης σε υμνουν,
και εσενα υμνει ο βασιλιας και οι αγγελοι του θανατου που τις πραξεις των ανθρωπων καταγραφουν.
εσενα υμνουν οι θεοι και οι θεες που η ομορφια τους ειναι δικο σου εργο.
εσενα υμνουν ο μπραχμα ο σιβα και ο ιντρα

εσενα υμνουν οι ασκητες, εσενα και οι μυστες.
και οι δικαιοι, οι εναρετοι, οι ηρωες εσενα υμνουν
εσενα υμνουν οι μορφωμενοι μεσα απο τα βιβλια τους.
εσενα υμνει το καθε τι που ζει!

εσενα υμνουν οι γηινες περιοχες,
εσενα υμνουν οι ουρανοι
εσενα υμνουν τα συμπαντα
που απο εσενα στηριζονται.

και υπαρχουν ακομη και αλλοι αμετρητοι που σε υμνουν,
τους οποιους δεν μπορει καινεις να θυμηθει.
και περα απο τη γνωση του νανακ ειναι ολοι αυτοι.

αυτος ειναι και ο μονος, ο παντοτινος κυριος.
αυτος ειναι η αληθεια και αληθινο το ιερο του νααμ.
αυτος ειναι και θα ειναι παντοτινα.

αυτος που δημιουργησε ολες τις δημιουργιες
ποτε δεν θα φυγει κι αν οι κοσμοι καταστραφουν.
αυτος που εκανε τη φυση με τις τοσες της μορφες, τα τοσα χρωματα φροντιζει για το εργο του, οπως αρμοζει στο μεγαλειο του!

αυτος ειναι ο υπερτατος βασιλιας και κανει οτι αυτος επιθυμει.
αυτος ειναι ο βασιλιας των βασιλιαδων,
αυτος ο παντοδυναμος κυριος.
και εμεις ω νανακ πρεπει να ζουμε συμφωνα με τη θεληση του.

ας ειναι η ευχαριστηση τα σκουλαρικια σου.
και η προσπαθεια για το θειο και ο σεβασμος για τον ανωτατο Εαυτο να ειναι το σακιδιο σου.
και ο συνεχης διαλογισμος να ειναι οι σταχτες σου.

ας ειναι η προετοιμασια για το θανατο ο μανδυας σου.
και ας ειναι το σωμα σου αγνο σαν της παρθενου.
ας ειναι οι διδασκαλιες το ραβδι σου.

η ανωτατη θρησκεια ειναι να ανυψωθει κανεις σε παγκοσμια αδελφοσυνη.
παντοτε να θεωρεις ολα τα πλασματα ως ισα σου.
κατεκτησε το νου, γιατι νικη του εαυτου , ειναι νικη του κοσμου.

ζητω! ζητω! σε Εκεινον μονο,
τον πρωταρχικο , τον αγνο, τον αιωνιο, τον αθανατο και αναλλοιωτο σε ολους τους αιωνες!

ας ειναι η θεια γνωση ο αρτος σου,
και ας ειναι η ευσπλαχνια του του θεου ο τροφοδοτης σου.
ας ειναι η θεια μουσικη που παλλει μεσα σε καθε τι η σαλπιγγα σου

αυτος ειναι ο κυριος που εχει κουρδισει τη δημιουργια συμφωνα με τη θεληση του.
μα ο πλουτος και οι δυναμεις των θεων μας αποξενωνουν απο αυτον.
ο κοσμος συνεχιζεται πανω στην ενωση και το χωρισμο.
και ολοι παιρνουν οπως αυτος προσταζει


ζητω! ζητω! σε Εκεινον μονο,
τον πρωταρχικο , τον αγνο, τον αιωνιο, τον αθανατο και αναλλοιωτο σε ολους τους αιωνες!

η μεγαλη μητερα, η μαγια, γεννησε τρεις πριγκηπες
ο ενας δημιουργει, ο δευτερος συντηρει και ο τριτος καταστρεφει.
οτι εκεινος επιθυμει, αυτοι εκτελουν
αλλα μεγαλο το θαυμα, αυτος τους παρακολουθει, μα εκεινοι δεν τον βλεπουν


ζητω! ζητω! σε Εκεινον μονο,
τον πρωταρχικο , τον αγνο, τον αιωνιο, τον αθανατο και αναλλοιωτο σε ολους τους αιωνες!

αυτος κατοικει μεσα σε ολα τα συμπαντα
μεσα σε αυτα ειναι οι αποθηκες του.
που μια φορα εγεμισαν και δεν ξαχρειαζεται να ξαναγεμισουν
οτιδηποτε εμεις λαβαινουμε, ειναι με δικια του εντολη.

εκεινος δημιουργησε,
εκεινος και φροντιζει.
ω νανακ, αυτος ο κοσμος ειναι η κατοικια του αληθινου,
και ο αληθινος κατοικει μεσα σε αυτη!

ζητω! ζητω! σε Εκεινον μονο,
τον πρωταρχικο , τον αγνο, τον αιωνιο, τον αθανατο και αναλλοιωτο σε ολους τους αιωνες!

ας αυξηθει η καθε μια γλωσσα σε εκατο χιλιαδες.
οχι, ακομα εικοσι φορες περισσοτερο.
και καθε μια ας ψαλει ατελειωτα το ιερο ονομα του
σε αυτο το δρομο ειναι τα σκαλοπατια που οδηγουν στο θεο

και αμα τον ανεβει κανεις γινεται ενα με εκεινον.
ακουγοντας για τους ουρανους, ακομα και τα σκουληκια φιλοδοξουν να τους φτασουν,
μην γνωριζοντας οτι η σωτηρια ερχεται μονο μεσω της της χαρης του,
και οποιοι νομιζουν διαφορετικα ειναι ματαιοδοξοι και ψευτες.

δεν εχεις δυναμη να μιλας ή να μενεις σιωπηλος.
καμια δυναμη να ζητας ή να δινεις.
καμια δυναμη στη ζωη ή στο θανατο.
καμια δυναμη πανω στην κατασταση σου για την οποια παντα εσυ εχεις ανησυχια.

καμια δυναμη πανω στο πνευματικο ξυπνημα σου.
καμια δυναμη να γνωρισεις την αληθεια, καμια δυναμη πανω στη σωτηρια σου.
αυτος που νομιζει οτι εχει τη δυναμη ας προσπαθησει.
ω νανακ, κανεις δεν ειναι ψηλα ή χαμηλα, παρα με την θεληση του θεου!

δημιουργωντας την μερα και τη νυχτα, τους μηνες και τις εποχες,
την φωτια τον αερα και το νερο και τις υποχθονιες περιοχες,
στην μεση ολων αυτων,
τοποθετησε ενα πεδιο δρασης.

και εβαλε να κατοικουν εκει πλασματα με πολλες μορφες και χρωματα.
πλασματα για τα οποια δεν υπαρχει αριθμηση.
ολα κρινονται αναλογα με τις πραξεις τους.
γιατι αληθινος ειναι ο κυριος και ασπιλος ο νομος του.

εκεινοι που γινονται δεκτοι απο εκεινον, τιμουνται στην αυλη του θεου.
και ειναι μονο μεσω της χαρης του που μπορει να κερδισει κανεις εκει ετουτη τη διακριση.
οι ατελεις γινονται τελειοι εκει.
νανακ! ειναι εκει που το μυστηριο αποκαλυπτεται.

περα απο αυτο, ειναι το βασιλειο της γνωσης.
αμετρητα τα στοιχεια του και αμετρητοι οι κρισνα και οι σιβα
και αμετρητοι οι μπραχμα που διαμορφωνουν δημιουργιες με αμετρητες μορφες.

αμετρητα τα πεδια του καρμα, αμετρητα τα χρυσα βουνα της θειας γνωσης.
και αμετρητοι οι θεοι που διαλογιζονται εκει.
αμετρητοι οι ιντρα, αμετρητοι οι ηλιοι και οι σεληνες
και αμετρητες οι γηινες και οι αστρικες περιοχες!

αμετρητοι οι θεοι των δυναμεων, αμετρητοι οι αγιοι,
και αμετρητοι οι βουδες
αμετρητοι οι θεοι και οι σοφοι και
αμετρητοι οι διακοσμημενοι ωκεανοι.

αμετρητες οι πηγες της δημιουργιας,
αμετρητες οι αρμονιες, αμετρητοι οι ακροατες
και αμετρητοι οι αφοσιωμενοι του ουρανιου λογου.
χωρις τελος και ατελειωτο ω νανακ αυτο το βασιλειο.

η θεια γνωση φωτιζει ολους μεσα στο βασιλειο της γνωσης.
οι θειες μουσικες παιζουν ατελειωτη και υπεροχη μουσικη
η χαρα και η μακαριοτητα βασιλευουν!

μετα ειναι το βασιλει οτης εκστασης
οπου ο λογος ειναι μαγευτικος!
το καθετι που δημιουργηθηκε εδω ειναι μαγευτικως παραξενο
και περα απο καθε περιγραφη.

οποιοσδηποτε προσπαθησει να το περιγραψει,
θα μετανοιωσει για τη τρελλα του.
εδω ο νους και η λογικη αιθεριοποιουνται, ο εαυτος ερχεται στον εαυτο του και αναπτυσει την οξυνοια των μεγαλων θεων και των σοφων.

ακομα υψηλοτερα βρισκεται το βασιλειο της χαρης.
εδω ο λογος ειναι το παν και δεν επικρατει τιποτε αλλο.
εδω κατοικουν οι πιο γενναιοι των γενναιων,
οι κατακτητες του νου γεματοι απο θεια αγαπη.

εδω κατοικουν οι αφοσιωμενοι γεματοι απο ασυγκριτη αφοσιωση.
φωτεισμενοι με ανειπωτη ομορφια.
ολες οι καρδιες εδω γεμιζουν απο θεο,
ζουν περα απο τα ορια της απατηλοτητας.

εδω κατοικουν οι σοφοι που ελκονται απο ολες τις περιοχες
και χαιρονται μεσα στον μοναδικο αληθινο
ζωντας μεσα σε συνεχη μακαριοτητα.

περα και απο αυτο, ειναι το βασιλειο της αληθειας.
ειναι το παλατι του αμορφου.
εδω αυτος δημιουργει ολες τις δημιουργιες,
χαιρομενος να δημιουργει.

εδω υπαρχουν απειρες περιοχες και ουρανια συμπαντα
που το να τα μετρησει κανεις, θα ηταν να μετρησει το αμετρητο.
εδω απο τον χωρις μορφη,
τα ουρανια οροπεδια παιρνουν μορφη.

ανειπωτη χαρα εχει φερνει η θέα αυτη
και ειναι τετοια η ομορφια
που να το περιγραψει κανεις,
ειναι να προσπαθησει το αδυνατο.

κανε την αγνοτητα το καμινι σου,
την υπομονη το σιδηρουργειο σου.
τον λογο του διδασκαλου σου , το αμονι σου.
και την αληθινη γνωση το σφυρι σου.

κανε το ιερο δεος το φυσερο σου και
με αυτο αναψε την φωτια της πειθαρχειας.
και στο χωνευτηρι της αγαπης, λιωσε το θειο νεκταρ.

μονο μεσα σε ενα τετοιο νομισματοκοπειο,
μπορει ο ανθρωπος να χυθει σε Λογο.
αλλα μονο εκεινοι που ευνοουνται με τη χαρη του
μπορουν να ακολουθησουν αυτο το θειο μονοπατι

Ω! νανακ! αυτον που Αυτος κοιταξει με χαρη, τον γεμιζει με αιωνια ειρηνη.

ο αερας ειναι ο διδασκαλος, το νερο ο πατερας, και η γη η μητερα.
η ημερα και η νυχτα ειναι οι δυο τροφοι που στην αγκαλια τους παλευει ολοκληρος ο κοσμος.
οι πραξεις μας καλες ή κακες θα ερθουν εμπρος στο θρονο της κρισης του.
με τα δικα μας εργα, θα κινηθουμε προς τα πανω, ή θα πεσουμε στα βαθη.

εκεινοι ομως που εχουν επικοινωνησει με τον θειο Λογο, το ουρανιο τραγουδι,
τα βασανα τους θα τελειωσουν και τα προσωπα τους θα λαμψουν με δοξα.
οχι μονο αυτοι θα εχουν τη σωτηρια, ω νανακ, αλλα πολλοι περισσοτεροι θα απελευθερωθουν μαζι τους!



...................................................... ..........



και εδω καπου φιλοι, τελειωνει η εισαγωγη του μεγαλυτερου σε εκταση ιερου βιβλιου, του αντι γκραανθ.
εισαγωγη που ειναι κατι σαν τα πρωτα κεφαλαια του "κατα ιωαννη".

το οποιο αντι γκραανθ σημερα αποτελει ενα τμημα της βιβλιογραφιας του μονοπατιου του ουρανιου ηχου.

αυτης της αγνωστης σημερα στον μεσο δυτικο, "ποιοτητας" του εσωτερισμου.

η αγαπη του θεου και η αγαπη του ανθρωπου ηταν ο πυρηνας του μηνυματος του γκουρου νανακ.

οι διδασκαλιες του ηταν ανθρωπινες και μιλουσε στις καρδιες του κοσμου.
εδωσε μεγαλα εσωτερικα μυστικα μεσα απο απλα λογια που αγκιζαν τις καρδιες των ανθρωπων.

μα αυτο που μεταμορφωνε τους ανθρωπους δεν ηταν οι διδαχες.
ηταν η συνδεση του ειναι του καθε ανθρωπου με τον ιδιο τον θεο εν δραση.

το τζαπ τζι ηταν η πρωτη νυξη του τι θα ακολουθουσε σχετικα με το ανοιγμα των μεγαλων μυστηριων στον κοσμο.
διδασκαλιες που μεχρι τοτε ηταν για ελαχιστους μυστες.


ισως καποια στιγμη αν βρω τον χρονο, να παραθεσω και ενα ακομα γραπτο ενος αλλου μεγαλου διδασκαλου που μιλα για τα εσωτερικα πεδια.
ομορφες ιστοριες που ελπιζω οι πιστοι του δογματος μας να μην τις βλεπουν σαν διδασκαλιες διαβολου...   

 
Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #10 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:22:07 πμ »

παραδοξως πως, σημερα υπαρχει χρονος...

ενα μικρο ποιημα απο τον συγχρονο του νανακ, τον μεγιστοτεραστιο παικτη (οπως θα ελεγε ισως και ο μιμαξ), τον καμπιρ.
το ποιημα αυτο με τιτλο "δες τον αγαπημενο δημιουργο με το εσωτερικο σου ματι",
ειναι τιγκα σε μυστικιστικους ορους, και παρολο που θα προσπαθησω να μην τους χρησιμοποιησω τουτο δεν θα ειναι παντα εφικτο.
μεταφρασμενο και αυτο διπλά, εχει χασει πολυ απο τη μαγεια του.
και προσπαθωντας να δινω μια ελαχιστη ερμηνεια τους, θα χασει ακομα περισσοτερο την ομορφια του, αλλα και παλι λεει πολλα...

ο καμπιρ στο ποιημα αυτο δειχνει στους γνωστες, μια ιδεα απο τις απιστευτες γνωσεις του στα υπολοιπα μονοπατια της γιογκα μεσα απο λεξεις-κλειδια οι οποιες ομως δεν εχουν νοημα να παρατεθουν εδω.

κοινως τους λεει οτι "ξερω τι και πως το κανετε, αλλα σας μιλω για το περα απο αυτο που κανετε" . μοιραζει "ταπες" στους γιογκι και ασκητες που εχουν αυτι να ακουσουν. λολ

στις πρωτες στροφες περιγραφει λιγο τους κοσμους του αιθερικου των γιογκι και των ασκητων, μετα περνα πιο πανω...
δινει μια ελαχιστο εικονα του αστρικου και επειτα του αιτιατου.

και επειτα μιλα για τους πραγματικους χανσα, τις καθαρες ψυχες, τις απαλλαγμενες απο τον παγκοσμιο νου. το "μεγεθος" της καθε μιας, τεραστιο οταν συγκριθει με τον μπραχμ.

οπως εγραψε καποτε ο σαμας ταμπριζ, ο νους παραλυει προσπαθωντας να εννοησει το μεγεθος της δημιουργιας του. ειναι πραγματικα ασυληπτο...

ελαχιστα λεει, αλλα αυτα ειναι ικανα να δωσουν στους γνωστες ενα στιγμα.

αν και οι συναδελφοι σε τουτο το φορουμ ακομα εριζουν για το αν υπαρχει ή οχι θεος, ο καμπιρ μιλα για κοσμους που ο πραγματικος θεος-ο εσωτερος εαυτος, γινεται ορατος.

ισως ειναι εξω απο το κλιμα του φορουμ μας ενα τετοιο ποιημα, αλλα ας δουμε και μια διαφορετικη ματια του μυστικισμου.

ειναι ακρως μυστικιστικο ποιηματακι, αλλα το παραθετω ετσι για να παρει ο αναγνωστης μια ιδεα...



..............................




την αγαπη σου αντικρισε με το εσωτερικο σου ματι,
μες σε παλατι κατοικει εκει.
αποδιωξε λαγνεια ματαιοδοξια, φλυαρια και οργη,
ζησε με εγκρατεια, συγχωρεση, αληθεια και αυταρκεια.
με σαρκες και μεθυστικα ποτα
ορκισου πως το νου σου δεν θα ξεγελας,
και τ'αλογο της γνωσης καβαλωντας,
μακρια απο το ψευτικο τουτο θεαμα θα πεταξεις.
οταν οι καθαρμοι σου γινουν,
καθισε οκλαδον.

και οταν οι ασκησεις της καθαρσης των αναπνοων σου ολοκληρωθουν,
ασε την αργη εκπνοη να αρχινησει, και καθαριζοντας ετσι τα κατω τσακρα,
το εργο σου ολοκληρο δες πως τελειωνει.

ενας λωτος με τεσσερα τα πεταλα ανθιζει, σ'του μουλανταρ την κλινη,
κι ο ηχος "κιλγινγκ" τωρα ακουγεται
και απλωνεται παντου η κοκκινη η λαμψη.
εκει του θεου γκανεσα η μορφη
και η δυναμη εχουν την εδρα τους
και πανω απ τις υπερφυσικες δυναμεις
ενα φτερο ανεμιζει.

πιο πανω στου σεξ το τσακρα, υπαρχει ενας λωτος με πεταλα εξη
εκει η κουνταλινι ζει γυρισμενη αναποδα.
Συνθλιψε τη μεχρι να πεθανει!
κι εκει τις μελωδιες του ονκαρα
παντοτινα ο Λογος επαναλαμβανει.

πιο πανω στον ομφαλο ανθιζει ενας λωτος με πεταλα οκτω,
εκει πανω σε θρονο ολολευκο,
λαμπει ο βισνου ολος μεγαλειο.
ρεουνε ανεμοι μελωδικοι που ηχουν σαν "χιργινγκ"
απο τα πεταλα του λαμπρου θεου
και πανω του εξαρτημενοι παντα απο αυτον
ο σιβα και η λακσμι.

δωδεκαπεταλος ειν' ο λωτος που βρισκεται
στο τσακρα της καρδιας
οπου ο σιβα και η παρματι
καθονται ολοτελα απορροφημενοι.
με του λογου την μελωδια να ηχει σαν "σοχανγκ",
η γη περα ως περα πλημμυριζει
κι ανυψωνονται νικης αλαλαγμοι και αυτο οφειλεται στους ημιθεους.

ενας λωτος με πεταλα δεκαξι,
ειναι εγκατεστημενος στο λαιμο,
εκει που διαπερνα τα παντα η θεα αβιντια με την υπαρξη της.
ο μπραχμα ο βισνου και ο σιβα
ενα φτερο πλεκουνε πανωθε της
κι ο ηχος σιργινγκ πηγαζει σαν χαρουμενο τραγουδι.

κι ακομα πιο ψηλα αδερφε, δες τον λωτο τον γεματο αμβροσια.
αντικρυσε δυο μορφες,
ασπρη η μια, μαυρη η αλλη.
πισω απο τα ματια ειναι τουτο το κρατος
οπου ο νιτζμαν, ο ανωτερος νους μας,
γεματος δοξα βασιλευει.

κι ετσι σας αποκαλυψα το μυστικο ολων των λωτων,
που μεσα στο φυσικο σωμα υπαρχουν
και ειναι ολοκληρη η δημιουργια.
τωρα ευχησου να αρχισει η πραγματικη διδασκαλια,
βρες διδασκαλο ικανο,
καποιον που το σατναμ να ξερει να απαγγελει
και εκεινος το δρομο θα σου δειξει.

κλεισε αυτια, στομα και ματια.
ακουσε το τετερισμα του γρυλου,
ειναι η ακρουστη μελωδια που αρχιζει
τα ματια ζευγαρωνουνε,
οταν ο ανθρωπος τραβιεται προς τα μεσα,
κι ανακαλυπτουν ενα κηπο.
με ομορφα λουλουδια ειναι γεματος.

φερε σε ενα μονο σημειο ηλιο και σεληνη.
στο κεντρο της οδου συγκεντρωσου.
στη συμβολη του τριπλου ποταμου, διαλογισου.
και διαπερνωντας το φτασε στη γη
που απλωνεται πιο περα
απαλλαξου μια για παντα απο την πλανη.

τα γκογκ και οι καμπανες χτυπουν,
βουιζουν τα κοχυλια.
και ετσι ρεει η θεια μουσικη
απο το χιλιοπεταλο λωτο
που σαν γιορτη λαμποκοπαει.

με αμετρητα φωτα αναμμενα.
καταλυμα παρεχει στο δημιουργο,
τον ηγεμονα ολων των κοσμων απο κατω.
μπες μεσα στη σηραγγα τη στριφογυριστη,
το τουνελ των χρωματων και φτασε απεναντι.

ο σατανας και οι αγγελοι του φωναζουν δυνατα.
ο κυριος του θανατου, οι αγγελλοι της κολασης
κλαινε και οδυρονται, μαζι ενα κουβαρι.
ακουγοντας το νααμ τρεχουν να φυγουν μακρια
την ωρα που προφερεις το Λογο του διδασκαλου.

μεσα στην τροχια των ουρανων,
κειτεται αναποδογυρισμενο ενα πηγαδι.
ο λατρης και ο μυστης
πινουν απο αυτο, οσο τραβα η ορεξη τους,
ομως εκεινος που διδασκαλο δεν εχει,
ψηνεται και μενει διψασμενος.
κατηφεια σκιαζει το νου του
μες'στο σκοταδι κατοικει.

το τρικουτι ειναι η περιοχη, (αιτιατο πεδιο)
το κεφαλοβρυσο της γνωσης,
οπου βροντανε συννεφα σκοτεινα
και τα τυμπανα του θεου ηχουν
η κοκκινη λαμψη του ηλιοβασιλεματος
απλωνει ολουθε την ανταυγεια της.
εκει ο λωτος εχει τεσσερα πεταλα
και οι ρυθμοι του ονκαρα ξεχυνονται αιωνια.

οποιος σε αυτη την αετοφωλια φτασει,
ειναι αγιος αληθινα.
τα μυστικα των εννεα θυρων
αποκαλυπτονται σε αυτον
που τωρα περα απο τη δεκατη πεταει,
που ειναι απο παντα κλειδωμενη.

το σουν, το κενο ειναι περα απο την εκταση αυτη.
μες'στη λιμνη την γεματη απο το νεκταρ της αθανασιας, μπες και λουσου.
οι χανσα, οι ουρανιες ψυχες συναντιουνται.
ζησε πινοντας το θειο νεκταρ,
γινε και εσυ χανσα.

η αρπα και το μαντολινο, μαζι και το λαουτο
παιζουνε μουσικη,
εκει που εχει την αυλη του παντα, ο περα απο τον μπραχμ
φως ισο με δωδεκα ηλιους η καθε χανσα ακτινοβολει
και ο Λογος απο τον οκταπεταλο λωτο ηχει.

στον ωκεανο του μεγαλου κενου που βρισκεται ακομα πιο ψηλα απο το σουν,περασμα επικινδυνο,
κανενας διχως τον διδασκαλο του Λογου δεν βρισκει εξοδο.
ο λυκος και ο τιγρης αναζητουνε λεια στα κρυφα,
τα φιδια αδιακοπα δαγκωνουν,
και οι κυματιστες πεδιαδες του θεου
εκτεινονται και απλωνονται δελεαστικα.

στον περα απο τον μπραχμ, αδερφε,
λωτος με πεταλα οκτω υπαρχει,
στ'αριστερα ειναι ο δεκαπεταλος λωτος.

οι πεντε μπραχμ σε αβγα ειναι κλεισμενοι ολοι
και αποκαλουνται και οι πεντε "νεχ-ακσαρ"
εκει απλωνμονται κρυμμενες τεσσερις περιοχες,
και εγκλειστοι ζουνε ολοι οσους ο υπερτατος κυριος εχει εξορισει.

αντικρυσε τον τοπο που ζευγαρωνουν τα βουνα
απο τη σπηλια του θεου οι μεγαλοι αγιοι του περα απο τη δημιουργια χαιρετουν
οι χανσα παιζουν παιχνιδια θαυμαστα, δημιουργοντας κοσμους.
εκει ο αληθινος διδασκαλος εχει την αυλη του.

εκει ο δημιουργος υψωσε χιλιαδες νησια και υπαρχουνε παλατια στολισμενα και λιθους που απαστραπτουν.
εκει παιζουν αδιαλειπτα οι ρυθμοι του φλαουτου και του βιολιου
και αντηχει ο Λογος παντοτινα

οταν τα συνορα του σοχανγκ περασεις αδερφε,
τοτε τα περιχωρα του αληθινου πεδιου κοντευουν.
εκει αναδινονται ευωδιες γλυκες σε αφθονια,
μυστηριωδεις και ανειπωτες.
εκει η καθε χανσα λουζεται στο φως δεκαξι ηλιων
και παιζει αδιακοπα η θαυμαστη του φλαουτου μουσικη.

οι χανσα ανεμιζουν το φτερο
πανω απο του βασιλια το στεμα.
τετοια ειναι η αυλη εκεινου,
που με το ονομα αληθινος θεος ειναι γνωστος.

δεκα εκατομμυρια ηλιοι εμφανιζονται
και αλλες τοσες σεληνες κοντοζυγωνουν.
το φως τους χανεται ασημαντο.
μπροστα στην εκτυφλωτικη τους λαμψη
μια τριχα του τα παντα διαπερνα,
τετοια ειναι η δοξα της θεοτητας.

η απεριγραπτη περιοχη απλωνεται αδελφε πιο περα,
εκει που ο απεριγραπτος εχει την κυριαρχια του.
δισεκατομμυρια ηλιοι ανταγωνιζονται μια τριχα του.
ματαια ομως!

πανω απο αυτο, σε ενα παλατι τυλιγμενο μες' στο θαμπος,
κατοικει ο απροσιτος θεος και βασιλευει μεγαλοπρεπα.
ο καθε πορος απο την υπαρξη του, λαμπροτητα εκπεμπει
και εμπρς της το φως ενος τρισεκατομμυριου ηλιων
πεφτει νεκρο!
τετοιο ειναι το φως που εκεινος κατεχει,
ανειπωτο, απροσπελαστο.

πανω απο αυτο αδερφε, υπαρχει ο περα απο καθε περιγραφη
που κατοικειται απο απο τον διχως ονομα, κανεναν αλλο.
μονο οσοι φτανουνε στη χωρα αυτη
μπορουν να τον γνωρισουν,
γιατι τα λογια τιποτε δεν γινεται να μεταδωσουν.

ετσι λοιπον σου αποκαλυψα
το μυστηριο για τη μορφη του ανθρωπου.
ολακερη η δημιουργια υπαρχει μεσ'στο σωμα μας,
κι επιτηδες εχει πεταξει το διχτυ της η μάγια.
ειναι μια σπανια κι επιδεξια δημιουργος.

η μάγια η αρχεγονη επλασε επιτηδεια
ενα θεαμα ψευτικο και με τον τροπο αυτο
στο φυσικο πεδιο την σκια του εχει ριξει.
πρωτα σχεδιασε στο αιθερικο ενα αντιγραφο
και απο αυτο εριξε μια σκια εδω.

πετω σαν το πουλι, φτερα μου ο Λογος λεει ο καμπιρ.
ειμαι ελευθερος.
ο αληθινος διδασκαλος με εχει λευτερωσει.
η συνειδηση μου ξυπνησε,
μοναχα ο Λογος αντιλαλησε
και τοτε, πανω και περα απο το συμπαν ετουτο εδω,
και απο τους παραδεισους πανω,
το αληθινο μου σπιτι βρηκα.

....................................................


και ας δουνε πια οσοι θελουν και μπορουν, οτι ο θεος εχει μιλησει και σε αλλες θρησκειες...

 
Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #11 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:23:09 πμ »

μου αρεσε το παρακατω ποστακι που απευθυνα στον εγγ και λεω να το βαλω εδω να υπαρχει  smail




Παράθεση από: erxete k tis dinatai στις Φεβρουάριος 18, 2009, 02:43:29 μμ
Παράθεση από: abraam στις Φεβρουάριος 18, 2009, 02:29:24 μμ
ο αβρααμ εγγ ειναι περα απο την εγκρατεια και τη μη εγκρατεια
περα απο την "αγαπη" και το "μισος"...
περα απο το δυισμο που εσεις προσπαθειτε να αντιπαλεψετε και να νικησετε...

αν θελει πηδαει, αν δεν θελει δεν πηδαει....

εγω ενας απλος ανθρωπος ειμαι και μου αρεσει η καλοπεραση.  

αλλα επειδη εχω καταθεσει τη καρδια μου στον αγαπη για το θεο, ελευθερος ειμαι ,ακομα και εγω να κανω οπως μου αρεσει   cool

ο δουλος υπακουει νομους! καλως υπακουει.
ο γιος τι αλλο νομο εχει εκτος απο την αγαπη για το γονιο του?

και νιωθω πραγματικα, πολλες φορες σαν γιος του διδασκαλου των διδασκαλων, του ενος και μονου θεου  
εσυ?

Άλλα λέει ο Κύριος Άβραμ,εκτός και αν δεν τον αναγνωρίζεις ως Κυριό σου...
Ο έχων τας εντολάς μου και φυλάττων αυτάς, εκείνος είναι ο αγαπών με· ο δε αγαπών με θέλει αγαπηθή υπό του Πατρός μου, και εγώ θέλω αγαπήσει αυτόν και θέλω φανερώσει εμαυτόν εις αυτόν.
Και εν τούτω γνωρίζομεν ότι εγνωρίσαμεν αυτόν, εάν τας εντολάς αυτού φυλάττωμεν. Όστις λέγει, Εγνώρισα αυτόν, και τας εντολάς αυτού δεν φυλάττει, ψεύστης είναι, και εν τούτω η αλήθεια δεν υπάρχει· όστις όμως φυλάττη τον λόγον αυτού, αληθώς εν τούτω η αγάπη του Θεού είναι τετελειωμένη. Εν τούτω γνωρίζομεν ότι είμεθα εν αυτώ. Όστις λέγει ότι μένει εν αυτώ χρεωστεί, καθώς εκείνος περιεπάτησε, και αυτός ούτω να περιπατή.

και ποιες ειναι οι εντολες που εδωσε ο διδασκαλος του θειου λογου εγγ?  cool
ημουν εκει βλεπεις και θυμαμαι, αλλα εσυ που δεν ησουν εκει, τι εμαθες οτι εδωσε σαν εντολες?
δικιο εχεις, ποιες ειναι οι εντολες ομως?  cool

ειδες λοιπον?

τα υπολοιπα ειναι εντολες προς  "δουλους"... που ορθα τους ακολουθουν οσο ακομα νιωθουν δουλοι και οχι γιοι.
μα μην νιωθωντας "υιοι", αφου πια ο "πατερας" ειχε φυγει, στα κατοπινα χρονια οι πατερες της εκκλησιας θεσπισαν "τροπους" για να μπορεσουν να προσελκυσουν τη θεια χαρη
ο αβρααμ δεν εχει τετοιο προβλημα... c cool

ειναι σαν τις ταξεις του σχολειου, ειναι μαλλον σαν την εργασια.
ο εργατης προσαρμοζεται στους νομους. το αφεντικο ειναι ο νομος. και το στελεχος ειναι καπου αναμεσα  

ο μαθητης που εχει καταθεσει την καρδια του στα ποδια του αγαπημενου ειναι πανω απο νομους, πανω απο τακτικες και προσπαθειες. γιατι ειναι πια κομματι του ιδιου του πατερα του... ακριβως οπως τα ειπε και ο ιησους...
εκει που θα ειμαι εγω, θα ειστε εσεις!

αν δεν το εχεις καταλαβει εγγ, οταν ο ιησους αναφεροταν στον "υιο" στις συζητησεις με τους μαθητες του, δεν αναφεροταν στον εαυτο του! στον εαυτο του αναφεροταν οταν χρησιμοποιουσε τον ορο αυτο σε συζητησεις με τριτους.
στο μελλον των μαθητων του αναφεροταν με αυτον τον ορο γιατι αυτος ηταν ο πατερας σε ανθρωπινη μορφη!!! cool
δεν εβλεπε τον μαθητη σαν μαθητη, αλλα σαν εναν αυριανο αετο του ουρανου! σαν ενα κομματι του...

οποιος εγγ ελαβε απο διδασκαλο του θειου λογου το μεγιστο προνομιο της μυησης στα εσωτερικα μυστηρια του Λογου, ουτε θεοι, ουτε καρμα, ουτε αναγκη, ουτε νομοι μπορει να τον αγγιξει αν ο ουρανιος διδασκαλος δεν θελησει ετσι...

οσοι ομως το προνομιο αυτο δεν ελαβαν,,, καλως ακολουθουν τους "τροπους" που εννοεις για να μπορεσουν καποτε να προσεγγισουν τους ουρανους.

σας τα ειπε καθαρα, σε ολους μας τα ειπε!
χωρις τον υιο, τιποτε δεν μπορειτε να κανετε. μα εσεις δεν καταλαβατε οτι μιλουσε στην διαχρονικη του υποσταση ως διδασκαλος του θειου λογου και νομισατε οτι αναφεροταν στην ανθρωπινη εμφανιση του σαν ιησους και μονο. και μην εχοντας αυτον τον ιδιο στα κατοπινα χρονια, δομησαν οι ανθρωποι ενα συστημα σκεψης που αντικατεστησε τον υιο με προσπαθειες, με τυφλη πιστη, και τελος με ιερατεια...

για τουτο σας ειπε και ο τζωνυ εκ μερους του ιησου, οτι θα σας πει φυγετε απ'εμου οι εργαζομενοι την ανομια!
παρα την πιστη σας οτι εισαστε δικοι του, παρα ακομα και τα θαυματα που επιτελουσαν στο ονομα του οι καλυτεροι σας.

ποια ανομια εγγ, μπορει να εχει αυτος που κανει θαυματα, ενας αγιος στο ονομα του ιησου? εχεις αναρωτηθει?

η ανομια εγγ, ειναι οτι δεν "καηκε" , δεν εψαξε να τον βρει αυτον τον ιδιο, η καψουρα για τον θεο δεν τον αγγιξε, δεν νικησε τους φοβους του και τους φοβους του συστηματος μεσα απο το οποιο εμαθε για το θεο. αρκεστηκε να πιστευει οτι ο θεος πεθανε σαν ανθρωπος και οτι θα τον συναντησει οταν και ο ιδιος πεθανει. βολευτηκε να ειναι ο θεος κατι μακρια του, για να μπορει ετσι να λειτουργει το αγαπημενο του "εγω" και αρκεστηκε να νιωθει μονο τη θεια χαρη κοντα του.


δατς ολ


τωρα οσον αφορα τον αβρααμ, ειναι ενα εκθετο παιδι αυτου του αγνωστου θεου για τους ανθρωπους, οπως ο ιδιος λεει  γελαστουλης
ενα "μουλικο"  γελαστουλης για τουτο διαφερει απο τους μαθητες και τους αγιους.
αυτη ειναι η μοιρα των πολεμιστων της πνευματικοτητας.
δεν ειναι "αγιοι"... δεν ειναι παραδειγματα για τους "δουλους"... (οταν ερχονται ως πολεμιστες)
 δεν παυουν ομως παρα το οτι ειναι "μουλικα" , να ειναι παιδια του ουρανιου πατερα  
και μιλουν για αυτον με την ιδια θερμη , και αγαπουν τον θεο μεσα τους αλλα και μεσα στους αλλους πολλες φορες.
μα αν ηταν αγιοι, δεν θα ηταν πολεμιστες...

ο παπους ο αβρααμ ειναι απο αυτη τη "καστα" και τουτο ισως σε ξενιζει καθως δεν εχει γνωρισματα ουτε καν μαθητη, ποσο μαλλον ενος αγιου!
αλλα ειναι η καστα των αρχαγγελων αυτη, η καστα των πολεμιστων μαι φρεντ...

μην ψαχνεις λοιπον να βρεις το λαθος στη θεολογια μου. γιατι δεν θα το βρεις εκτος αν ετσι θες να πιστευεις.


στο εχω πει και παλιοτερα, να αγαπας τους ανθρωπους και να βλεπεις περα απο τη πιστη τους την αγωνιζομενη ψυχη τους.
ειναι φτιαγμενοι ολοι με τον ιδιο τροπο με σενα, ειναι αδερφια σου. μην βαζεις καμια πιστη να σε χωρισει απο αυτους
και αν νομιζεις οτι εσυ εχεις βρει την αληθινη πιστη δεξου τα λαθη τους και μην επιθυμεις την καταστροφη τους.
διοτι οποια πιστη και αν εχεις,,, λαθος ειναι!
αν ηταν ορθη, θα εβλεπες...

αν ομως νομιζεις οτι εχεις βρει την αληθινη πιστη, παντα θα υπαρχει και ενας αβρααμ να σε "εξιταρει" λεγοντας σου το ποτε και ποιος θα ειναι ο επομενος αρχιεπισκοπος σου...  cool


παντα με καλη προθεση, φιλια!


για να το τελειωνω εγγ, θα σου υπενθυμισω συμπληρωνοντας τα λογια του διδασκαλου των διδασκαλων...
"σε αυτες τις δυο εντολες ολοι οι νομοι και οι προφητες κρεμονται..."

δεν μιλησε για κανενα αλλο πραγμα, για καμια ταπεινωση οπως την εννοεις εσυ. ο προμις ορθα στο ειπε, η πραγματικη ταπεινωση ειναι κατι πολυ διαφορετικο απο αυτο που γνωριζεις και εσυ και ο μεσος ανθρωπος.

η ταπεινωση στην οποια και ο διδασκαλος εχει αναφερθει, ειναι σπορ για αετους που πετανε σε αλλους κοσμους  γελαστουλης

μην κρινεις αετους με ορους για κοτες!
μια κοτα ειναι καλη αν τρωει το καλαμποκι της και γεννα αυγα καθε μερα
δεν ειναι αυτο ομως το κριτηριο για να κρινεις εναν αετο  cool

ξεκολλα απο το χωμα και το καλαμποκι! καλα ειναι αυτα για οσους ερπουν στην γη .

αλλα η μοιρα του Ανθρωπου ειναι πολυ διαφορετικη!

για αυτην την μοιρα ειναι που ο ουρανιος διδασκαλος γεννιεται ξανα και ξανα!
για αυτη τη μοιρα ειναι που υποφερει μαζι με εμας και εσας μεσα σε τουτο το μαγγανοπηγαδο του πονου ζωντας σαν απλος ανθρωπος περιπου.
για αυτη τη μοιρα ερχονται και οι αγαπημενοι του...


να προσπαθεις να εισαι ταπεινος γιατι η εσωτερικη ταπεινοτητα δεν αγγιξε ακομα το νου σου
να προσπαθεις να αγαπας γιατι η εσωτερικη αγαπη δεν αγγιξε ακομα το νου σου

και η προσπαθεια ειναι που θα φερει την πραγματικοτητα της θειας χαρης. και αυτη θα φερει την φυσικη κατασταση της ΜΗ προσπαθειας...

αλλα μην κρινεις εξ ιδιων τα αλλοτρια!
και ποτε μην νομισεις οτι εχεις βρει την αληθεια γιατι η αληθεια ειναι βιωματικη κατασταση. δεν συλλογιεται κανεις πανω σε αυτη. απλα τη βιωνει.
και τοτε ξερει...

« Τελευταία τροποποίηση: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:26:18 πμ από abraam » Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #12 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:29:13 πμ »

θελω να δωσω μια περιληψη των πεδιων της δημιουργιας τα οποια ειναι ταυτοχρονα και πεδια αντιληψης...


ισως καποιοι να θυμουνται κατι αναλογο, ενα θρεντακι με τιτλο "για τη δημιουργια" στο ιννερνετ


το βασικο προβλημα του μπερδεματος που κανουν συνηθως οσοι αναρωτιουνται περι θεου, εχει να κανει με το οτι ο καθε μυστης μιλαει συνηθως για το πεδιο το οποιο εχει κατορθωσει να προσεγγισει.
περιγραφει τις "θειες" ιδιοτητες του κοσμου αυτου, των οντων του, του ανωτατου οντος του πεδιου εκεινου...

και καθως το καθε πεδιο ειναι αντανακλαση των "αποπανω του", διαστρεβλωμενη μεν αλλα εχει αναλογιες, ετσι με κοινους συνηθως ορους αναφερονται οι εσωτερικοι ταξιδιωτες, σε διαφορετικους κοσμους και διαφορετικα οντα...

υπαρχει και ενα ακομα "προβλημα" που αντιμετωπιζουν οσοι περνανε στους "παραδεισους"
η ευτυχια που δοκιμαζουν απο το πρωτο κιολας "ουρανο", κανει τον εσωτερικο ταξιδιωτη να νομιζει οτι εφτασε στην απολυτη ευτυχια και στο ανωτατο ον


η παρουσιαση αυτη εχει βασιστει στις διδασκαλιες των μονοπατιων του θειου λογου και στα γραπτα ενος μεγαλου πληθους μυστων και διδασκαλων που ειτε περιγραφουν τα πεδια , ειτε θειες ιδιοτητες των οντων αλλα και των αρχων και "νομων" των πεδιων αυτων.
επιπλεον και γραπτα αλλων διδασκαλων , αλλων μονοπατιων του εσωτερισμου, δειχνουν οτι πραγματι οι διδασκαλοι του θειου λογου γνωριζαν τα πεδια τους και μιλουσαν οχι μονο για αυτα, αλλα και για τα επομενα!

τα πεδια που βρισκονται περα απο τον νου, τον παγκοσμιο νου, δεν υπαρχουν ιδεες και λεξεις που να μπορουν να τα περιγραψουν διοτι ο νους μας ακομα και αν τον φανταστουμε να λειτουργει σε υπερσυνειδηση σταματα πριν απο αυτα

θελοντας ομως οι μυστες να μας παρουσιασουν κατι απο τους κοσμους αυτους, μας δινουν μια ιδεα μεσα απο απλες λεξεις που δεν μπορουμε να τις παρουμε τοις μετροιτης ισως, αλλα μας δινουν μια εικονα


ξεκιναμε απο το πεδιο του αληθινου θεου, του κυριου των παντων.
του δημιουργου των παντων! του αληθινου θεου! του πατερα που ελεγε ο ιησους

το πεδιο αυτο, ειναι στην κυριολεξια απειρο απο οτι μας λενε οι μυστες
συνηθως το ονομαζουν πεμπτο πεδιο. ειναι το πεδιο που η ψυχη, η σπιθα που ξεπηδησε απο την μεγαλη φωτια της ουσιας του θεου, ηρθε σε "ατομικη" υπαρξη.

η ψυχη αυτη δεν εχει καμμια σχεση με αυτο που οι ανθρωποι ονομαζουν ψυχη.
οι ανθρωποι συνηθως ονομαζουν ψυχη το νοητικο, που επιβιωνει μετα το θανατο. το "ειναι " του καθε ενος, του οποιου ολοι μας εχουμε γνωση.
ομως αυτο που οι μυστες αναφερουν με αυτο τον ορο, εχει να κανει με την καθαρη υπερσυνειδητη υπαρξη, την περα απο το νου, την αμεση γνωση των παντων, το καθαρο πνευμα το περα απο τη νοηση... αυτη ειναι η ουσια του καθε ανθρωπου , της καθε υπαρξης


το πεδιο αυτο, το πεδιο του αληθινου θεου, εχει τεσσερις οψεις, τεσσερα "τμηματα"

θελοντας να περιγραψω κατι που και ο ιδιος δεν εχω γνωρισει, βασιζομαι μονο σε οσα εχουν λεχτει απο τους διδασκαλους


το ιδιο ον ειναι που ειναι κυριαρχο και στα 4 αυτα τμηματα.
το ανωτατο τμημα ειναι αυτο που αποκαλουν το πεδιου του κυριου της ψυχης
του αμορφου, του αδιανοητου, του περα απο καθε περιγραφη.
ολα εκει ειναι ενα. υπαρχουν τα παντα και ειναι ενα!

καμια "λογικη" δεν υφισταται εκει. η δε ψυχη, η καθαρη συνειδηση δεν μπορει να εννοησει τιποτα  γελαστουλης απο οσα γευεται εκει. και τουτο γιατι ηρθε σε ατομικη υπαρξη σε πιο κατω τμηματα αυτου του πεδιου...
ειναι η απορροφητικη κατασταση των παντων. το τερμα
λενε οτι τα παντα εκει ειναι αγαπη και δεν υπαρχει τιποτε αλλο εκει. και ολα που υπαρχουν (αντιφαση?) ειναι αγαπη!


απο εκει εκπορευτηκε μια ακτινα και δημιουργηθηκε το ακριβως απο κατω τμημα της
η ακτινα αυτη ηταν η πρωτη "πραξη" του πατερα. ηταν ο θεος σε δραση πλεον!
απο τον απυθμενο ωκεανο του φωτος, εκπορευτηκε ενα "κυμμα"
ο πατερας "δονειθηκε" και ο Λογος ηρθε σε υπαρξη.
 ηταν ο κυριος της ψυχης που ηρθε σε υπαρξη!
το πεδιο του λογου ειναι αυτο το δευτερο τμημα του πεμπτου πεδιου
και εδω η ατομικη ψυχη, δεν υφισταται ακομα σαν ατομικη-ξεχωριστη (και συναμα αλληλενδετη με τα παντα) υπαρξη.

στο ακριβως πιο κατω τμημα ο Λογος αρχισε να παιρνει "μορφη" να μπορει να εξηγηθει (τροπος του λεγειν) ως υπαρξη

και ακριβως πιο κατω, στο τεταρτο και τελευταιο τμημα του πεδιου αυτου η προβολη του κυριου της ψυχης σε δραση, πηρε μορφη και αρχισε να δημιουργει ψυχες, οπως οι σπιθες που ξεπετιουνται απο τη φωτια

στο πεδιο αυτο δεν υπαρχει εγω. μιλαμε μεν για ατομικη υπαρξη της ψυχης, μονο που εκει καθε ψυχη ειναι σε ατομικη υπαρξη αλλα ταυτοχρονα ειναι και ενωμενη με τη "φωτια" που την δημιουργησε σαν σπιθα...

ο κυριος του τεταρτου αυτου τμηματος, του πεμπτου πεδιου, ειναι η ανωτατη αρχη και αληθινος θεος των παντων.
μεχρι εκει μπορει η ψυχη να φτασει σε ατομικη υπαρξη.
απο εκει και πανω στα υοπολοιπα τμηματα ή αλλιως στο εκτο, εβδομο και ογδοο πεδιο δεν υπαρχουν "εννοιες", καταστασεις συνειδησης και υπαρξης να πω καλυτερα που να μπορει να γευτει σαν "ατομικοτητα".

το πεδιο αυτο ειναι πολυ πιο περα απο οποιαδηποτε εννοια, περα απο οτιδηποτε μπορει να εννοησει ενα νους ακομα και αν αυτος γινει ο παγκοσμιος νους των παντων!

τα παντα εκει ειναι θαυμαστα οπως μας λενε οι μυστες. εκει ειναι το τελειο πεδιο, η υπερτατη ευτυχια, η απολυτη αγαπη, η θεια δοξα, η σοφια, η δυναμη.


ετσι το πεμπτο πεδιο ειναι μεν ενα και το αυτο, χωριζεται ομως σε 4 τμηματα (στο 5ο,6ο,7οκαι 8ο πεδιο)


τιποτα απο αυτα που ειπα μεχρι τωρα δεν ειναι ετσι ακριβως! smail
αλλα μας τα λενε για να παρουμε μια ιδεα  smail

ειτε λοιπον αναφερομαστε στο 5ο ειτε στο 8ο πεδιο , και τα δυο ειναι πολυ περα απο το οριο αντιληψης μας οποιουδηποτε επιπεδου!
και θεωρουμε σαν τερμα το 5ο πεδιο, τον δε κυριο αυτου ως τον πατερα.

απο το πεδιο αυτο ειναι που κατεβαινει ο διδασκαλος του θειου λογου. ο Λογος σε υπαρξη
πως το κανει αυτο? θα το δουμε μετα.

ο κυριος του 5ου λοιπον πεδιου, ο "πατερας" του ιησου, ειναι πλεον σε δραση, δημιουργωντας τα παντα μεσα στο πεδιο του.
χωρους και ψυχες, καταστασεις ευτυχιας και θειων ιδιοτητων

απο αυτον εκπορευεται ο θειος λογος που δημιουργει και στηριζει τα παντα
ωκεανος ακινητος και κυμα ταυτοχρονα, που φερνει σε υπαρξη τα παντα τοσο σε αυτο το πεδιο οδο και στα υποδιαιστερα.

απο αυτο το πεδιο ξεπηδησαν τα δυο ρευματα του θειου λογου, το καθοδικο και το ανοδικο σαν φλεβα και αρτηρια της δημιουργιας...

ο θεος σε αυτο το 5ο πεδιο δονειθηκε και ετσι ο ωκεανος-πατερας εγινε Λογος-αγιο πνευμα
και η "δονηση" αυτη εχει 2 βασικες ιδιοτητες
τον ηχο και το φως. η ψυχη μπορει να τον ακουσει και να τον δει
τα παντα εδω ειναι Θειος Λογος! και οτι υπαρχει ειναι αυτος!


και φυσικα ουτε λογος να γινεται ακομα οτι μιλαμε για μορφες που να μπορουν να εννοηθουν απο εναν μεσο ανθρωπο

ειπαμε. ειμαστες ακομα στα πεδια περα απο το νου

θα ηθελα εδω να σημειωσω, οτι ο ορος πεδιο (ειτε μιλαμε για το πεμπτο, ειτε για τα πιο κατω) περιλαμβανει εναν αχανη αριθμο κοσμων και συμπαντων που εχουν κοινες ιδιοτητες!



ο θειος αυτος ωκεανος συνειδησης, δημιουργησε τον θεο-συνειδηση του πιο κατω πεδιου, του τεταρτου πεδιου σαν αντανακλαση του...
και ο θεος αυτος, δημιουργησε το πεδιο του σαν μια "θολη" αντανακλαση του πεμπτου πεδιου.

εδω σταματησαν για πρωτη φορα οι ψυχες που εφυγαν απο το πεμπτο πεδιο ζωντας φυσικα μια πιο υποδιαιστερη υπαρξη σε σχεση με το πιο πανω, εντουτοις αυτα που υπαρχουν εκει, αυτα που βιωνει η ψυχη εκει ειναι πολυ πιο περα απο οποιαδηποτε ικανοτητα φαντασιας μας.
η αγαπη, η χαρη, η ευτυχια, η σοφια και η δυναμη του 4 ου πεδιου ειναι πολυ πανω απο οποιαδηποτε περιγραφη θα βρειτε σε οποιοδηποτε κειμενο θρησκειων ή εσωτερικου μονοπατιου που δεν ειναι το μονοπατι του θειου λογου.

το πεδιο αυτο ειναι κυριολεκτικα αχανες! και δεν υπαρχουν περιγραφες που να ειναι ακριβεις ακομα και που να μπορουμε να εννοησουμε
ειναι το πεδιο που η ψυχη ανακραζει : αυτο ειμαι εγω! βλεποντας οτι η ψυχη και ο θεος του πεδιου αυτου ειναι ενα...




ακριβως οπως και πριν, ο Λογος κατεβαινοντας προς τα κατω, δημιουργησε το τριτο πνευματκο πεδιο σαν αντανακλαση του 4ου.

το πεδιο αυτο συνηθως ονομαζεται ως το πεδιο της θειας χαρης!

εδω ειναι που ζουν οι χανσα, αυτοι που περασαν περα απο το πεδιο του παγκοσμιου νου!
αν και αντανακλαση του 4ου, ,, σε τουτο το πεδιο αναφεροταν ο παυλος οταν ειπε οτι οφθαλμος δεν οιδε και ους δεν ακουσε κλπ κλπ

τα παντα εδω ειναι θαυμαστα και ειναι και αυτα περα απο καθε περιγραφη

εδω ειναι το πεδιο που η ψυχη ειναι απαλλαγμενη απο τον νου, ακομα και στην παγκοσμια υποσταση του!
κανενας μαθητης, καμια ψυχη δεν μπορει να φτασει εδω στο ανοδικο της ταξιδι προς τον θεο αν δεν εχει βαδισει την ατραπο του θειου Λογου, αν δεν εχει μυηθει και δεν εχει εξασκηθει στον ουρανιο λογο...

ολα τα εσωτερικα μονοπατια των αλλων ουρανιων διαδρομων σταματουν πριν απο εδω!


ο θεος και κυριος του τριτου πνευματικου πεδιου, εριξε μια "σκια"
μια αντανακλαση του και δημιουργηθηκε το δευτερο πνευματικο πεδιο.
το πεδιο του παγκοσμιου νου!

το ονειρο του θεου του 3ου πνευματικου πεδιου ειναι αυτο το δευτερο πνευματικο πεδιο...

αυτο ειναι ο υψιστος ουρανος των αγιων των θρησκειων και των μεγαλων αβαταρ! των μεγαλων θεων, των προφητων.
ο κυριος του πεδιου αυτου ειναι ο κυριος της δικαιοσυνης, ο διαχειριστης του ενος παγκοσμιου νομου , του νομου του καρμα!
στην κορυφη του πεδιου  αυτου ενδυθηκε για πρωτη φορα η καθε ψυχη το πρωτο πεπλο, την διανοια, την πλεον λεπτη και αιθερια "μορφη" νοητικου.

εδω ειναι το πεδιο του θειου νου, της νοητικης υπερδυνειδησης, της ευτυχιας του νου, το πεδιο που ολες οι μορφες ειναι ενα. (στα ανωτερα τμηματα του)
η αγαπη των οντων που ζουν εδω, η δυναμη τους, η γνωση τους, ειναι κατι που μπορουμε να αντιληφθουμε καθως και εμεις με τον νου λειτουργουμε.
ομως ταυτοχρονα ειναι τοσο ξενη στη σημερινη μας υποσταση η υπαρξη των οντων αυτων!

το πεδιο αυτο ειναι το πεδιο του μονισμου, οπου τα παντα ειναι ενα!
ολες οι μορφες του νοητικου, ολες οι υπαρξεις του νου στην κορυφη του πεδιου αυτου ειναι ενα.
αυτο ειναι και το μεγαλο φραγμα της πνευματικης ανοδου

μεταξυ του πεδιου αυτου και του πιο πανω υπαρχει το ερεβος , η ανυπαρξια οπου καμια ψυχη δεν πλησιαζει...
και το ερεβος αυτο ειναι το κατωφλι προς τα πεδια του αληθινου θεου.

το πεδιο αυτο που αποκαλειται συχνα πεδιο της θειας σοφιας, ειναι η ανωτερη μορφη οτιδηποτε μπορειτε να διανοειθετε και να κατανοησετε!
ειναι το πεδιο των ιδεων ,των αρχων, των θειων ιδιοτητων ετσι οπως μπορουμε να εννοησουμε

ο θεος του πεδιου αυτου, ειναι η ανωτατη μορφη θεοτητας που μπορει να εννοησει ενας νους.
για εμας τους ανθρωπους, ο θεος αυτος ειναι ο κυριος της αγαπης, της δικαιοσυνης, της δυναμης.
στην πορεια των αιωνων, αλλοι τον ειπαν γιαχβε, αλλοι ισβαρα, αλλοι δια, αλλοι αλλαχ, αλλοι μπραχμ, αλλοι καλ και αλλοι μανιτου και παει λεγοντας

αυτος ειναι το ανωτατο ον , ο θειος νους, ο θεος των θρησκειων ακομα και αυτων μου ιδρυθηκαν απο τον διδασκαλο του θειου λογου.
και αυτο γιατι δεν υπαρχει τιποτε περαν απο αυτον που να μπορει να εννοησει εναν νοητικο!
ακομα λοιπον και αν σκεπτομαστε τον κυριο της ψυχης, τον θεο αυτον μπορουμε να κατανοησουμε σημερα.
μεχρι εκει φτανει η σκεψη μας καθως η σκεψη μας δεν ειναι τιποτε αλλο παρα η δραση του νου...  cool


αλλά ταυτοχρονα αυτος ειναι και ο διαβολος που ελεγε ο ιησους!  iconcool

στεκεται αναμεσα στον ανθρωπο και τον κυριο της ψυχης, εμποδιο στην ανοδικη πορεια της καθε ψυχης , ακομα και στους μυημενους μαθητες του θειου λογου!
ειναι ο διαχειριστης των λογαρισμων των ψυχων. και καμια ψυχη δεν εχει τη δυναμη να ξεφυγει απο τις αρπαγες του αν ο κυριος του λογου δεν παρεμβει

οποιοδηποτε λοιπον μονοπατι εσωτερισμου πλην του θειου λογου , ,,,αναφερεται απο εδω και κατω!
ο κρισνα στην μπαγκαβατ γκιτα μιλαει για αυτο το πεδιο!

πολλες φορες εχω αναφερθει στο πεδιο αυτο, η αχανης εκταση του οποιου μπορει να ειναι και χιλιαδες φορες μεγαλυτερο του δικου μας και σε χωρο και σε αριθμο ψυχων!!!

αμετρητο πληθος ψυχων ζουν μεσα σε αυτη την αιθερια φυλακη της ψυχης!
και πολλες φορες αναφερονται μερικοι σε αυτο το πεδιο με τον ορο : "αδιανοητο" θελοντας να εκφρασουν την τεραστια συνειδησιακα αποσταση που μας χωριζει εμας τους κατοικους του φυσικου πεδιου με τον κοσμο αυτο!



σαν αντανακλαση του πεδιου αυτου, δημιουργηθηκε το πρωτο πνευματικο πεδιο, το αστρικο.
 ο κοσμος των συναισθηματων οπως αποκαλειται συχνα

εδω ζουν ψυχες αγιες, ευτυχισμενες, σοφες, ζωντας με υπερσεινηδητο νου. εδω ειναι το πεδιο των παραδεισων των αγιων
καθε κοσμος εδω μεσα ειναι παραδεισος, αλλος ανωτερος αλλος κατωτερος.
εδω ζουν οι μεγαλοι θεοι, τα αβαταρ των θειων ενσαρκωσεων. και οι αγιοι των θρησκειων γεματοι απο χαρα!

οι ανωτεροι κοσμοι του πεδιου αυτου αναφερονται μερικες φορες σαν κοσμος των ιδεων
ειναι βλεπετε αντανακλασεις, ο καθε κοσμος αντανακλαση του απο πανω του.

ο θεος του πεδιου αυτου αποκαλειται συχνα σαν πατερας των φωτων, κυριος του φωτος!
σε αυτο το φως αναφερονται οι αγιοι οταν μιλανε για θειο φως που μπορουν να δουν.
ετσι παρουσιαζεται συχνα ο θεος και δημιουργος του πεδιου αυτου, σαν νοημον φως

και οι κοσμοι του ειναι οι διαφοροι παραδεισοι, ο ενας πανω απο τον αλλο...

στο πεδιο αυτο υπαρχουν οι θειες πολιτειες των αγιων, των αγγελων, των οντων



εδω θα ηθελα να σημειωσω οτι καθε πεδιο, η κορυφη, ο θεος του καθε πεδιου, εχει αντανακλαση μεσα στο ανθρωπινο σωμα!
μεχρι το πεμπτο πνευματικο πεδιο ο θεος του καθε πεδιου εχει αντανακλαση στα αναλογα τσακρα.
δεν ειναι τα τσακρα που ξερουν στον ινδουισμο
ειναι πανω απο αυτα!

η αντανακλαση του κυριου των φωτων, του πρωτου πνευματικου πεδιου, ειναι αυτο που αποκαλουν στην ανατολη ως τριτο ματι και που ο ιησους αποκαλουσε απλο (ενα) οφθαλμο...

απο τον κυριο του πεδιου αυτου εκπορευονται οι δυο ιεραρχιες, απο το πεδιο αυτο και μετα αρχιζει ο δυισμος, το καλο και το κακο το ασπρο-μαυρο και γενικα καθε δυιστικη κατασταση
να πω καλυτερα....: απο το κατω τμημα του πεδιου αυτου  cool

κατω απο το πρωτο πνευματικο πεδιο, βρισκεται ενα "υποπεδιο". αυτο που εγω και αρκετοι αλλοι λεμε "αιθερικο". το πεδιο αυτο αναφερουν οι θεοσοφιστες ως αστρικο.

μεσα σε αυτο το τεραστιο πεδιο κοσμων, το αιθερικο πεδιο, βρισκονται και ζουν θεοι και αγγελοι. και ακομα και δαιμονες στους κατω κοσμους του

αυτο το πεδιο εχει ως αντανακλαση μεσα στο ανθρωπινμο σωμα τα 6 τσακρα που βρισκονται κατω απο το τριτο ματι!  cool




αφου λοιπον εκανα αυτη τη συντομη περιγραφη των ουρανιων πεδιων, σε επομενο μηνυμα θα αναφερθω στους αιθερικους κοσμους μιας και σε αυτους τους κοσμους αναφερονται συνηθως και αγιοι και διδασκαλοι των μονοπατιων του θειου νου και οι ιστοριες-μυθολογιες της δυσης. οπως επισης πολλα θρησκευτικα κειμενα.

ισως λοιπον να πηρατε μια ιδεα, μια εικονα του απεραντου χασματος που χωριζει οχι μονο τη συνειδηση μας, αλλα και τα συναισθηματα μας, καθως και το βαθμο κατανοησης μας, εμας τους απλους ανθρωπους, με τα οντα  του 3ου πνευματικου πεδιου για παραδειγμα


Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #13 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:29:48 πμ »

πριν ομως αναφερθω στους αιθερικους κοσμους, ιστοριες για τους οποιους θα βρειτε σε ολες τις θρησκειες και τους μυθους, ας δουμε ξανα μερικα πραγματα που αφορουν το θειο μονοπατι


η ψυχη μας, η καθαρη ψυχη μας, ειναι ενα μοριο του θειου λογου, ειναι απο την ιδια ουσια που ειναι και ο κυριος αλλα ειναι αδυναμη στα κατωτερα πεδια του πνευματος γιατι ειναι αποχωρισμενη απο τη πηγη της δυναμης της που ειναι ο θειος λογος.

σκεπασμενη με τα καλυμματα του νου και τυλιγμενη με τα πεπλα της αυταπατης, δεν μπορει να δει τον πραγματικο θεο που ειναι πανταχου παρων
και αν και δεχεται εντονη ελξη για τον θεο, δεν εχει τη δυναμη να επιστρεψει μονη της κοντα του, οπως δεν μπορει να τραβηχτει μια βελονα προς τον μαγνητη αν της εχουμε βαλει πανω της ενα βαρος

εγκαταλειποντας το πεδιο της θειας χαρης και εισερχομενη στο δευτερο πνευματικο πεδιο, το αιτιατο οπως το αποκαλουν, ή πεδιο της θειας σοφιας, πηρε αναγκαστικα μαζι της τον νου για να μπορει να ζησει μεσα στο πεδιο αυτο.
και μπηκε ετσι στην επικρατεια της αρνητικης δυναμης, την επικρατεια του παγκοσμιου νου  (αρνητικης σε σχεση με τον αγνο κυριο της ψυχης).

στην επικρατεια αυτη ισχυει ο αδυσωπητος νομος του καρμα και σαν παραγωγο αυτου, ο νομος της μετενσαρκωσης.
απο γεννηση σε γεννηση, το φορτιο αυτο γινεται ολο και βαρυτερο και ετσι η ψυχη δεν εχει τη δυναμη να αντιδρασει και να αφεθει στην ελκτικη δυναμη του θειου λογου και με τον τροπο αυτο να επιστρεψει στη πηγη της...

τι ειναι ομως ο θειος λογος? το αγιο πνευμα που λενε οι δυτικοι?

ειπαμε οτι ειναι ο θεος σε δραση, η δημιουργικη, η πραττουσα μορφη του θεου!
για αυτο και ο ιωαννης μας λεει οτι τιποτα δεν εγινε χωρις αυτον
ειναι η μεγιστη δυναμη, ειναι ο θειος κραδασμος που δονει τα παντα, δινοντας ζωη ετσι, και που μπορει να γινει ακουστος απο την ψυχη.

δεν μπορει να τον παρομοιασει με κατι κανενας, καθως ειναι περα απο οσα σημερα γνωριζουμε στην πραγματικη του μορφη!
και οντας κατι μοναδικο δεν εχει ομοιο...
ο ιωαννης το περιγραφει πολυ ομορφα μεσα στο ευαγγελιο του, στο πρωτο κεφαλαιο.

ο θειος λογος λοιπον ειναι οχι μονο ο θεμελιος λιθος ολων των κοσμων της δημιουργιας, ειναι οχι μονο πανταχου παρων, αλλα και ειναι και το μονο που πραγματικα υπαρχει!

απο αυτον ξεπηδησαν τα θεια πεδια, οι δημιουργοι των πεδιων αυτων, και οι κατοικοι τους
απο αυτον ξεπηδησαν ολες οι ιδιοτητες και οι ιδεες και οι ουσιες του καθε κοσμου!

για αυτο ο νανακ εκθειαζει τον θειο λογο

διαπερνα ολα τα πεδια της δημιουργιας και σε καθε πεδιο παιρνει και μια διαφορετικη "μορφη" αναλογη του πεδιου αυτου..

και σε καθε πεδιο η ψυχη μπορει να ακουσει την θεια αυτη δονηση να παιρνει διαφορετικες μορφες, διαφορετικους ηχους.

αναμφισβητητα (απο ο,τι μας λενε οσοι των μαθητων του θειου λογου ειχαν την τυχη να ζησουν το τι ειναι αυτο) ειναι η πιο ομορφη , η πιο γλυκεια μουσικη που μπορει να διανοηθει κανεις!
τοσο ομορφη που ο νους μαγευεται αισθανομενος πληρης, ακουγοντας την!

και η "μουσικη" αυτη, ο θειος λογος δηλαδη που γινεται κατανοητος στην ψυχη σαν μουσικη, παρεχει μια απιστευτη για τα δεδομενα μας ευτυχια, καθως ειναι ζωη και πληροτητα...
ειναι το μονο πραγμα που μπορει να ακινητοποιησει τον αεικινητο νου!

οι αρχαιοι ελληνες αναφερονταν σε αυτην με τον ορο μουσικη των σφαιρων, οι μουσουλμανοι μυστες με τον ορο φωνη του θεου και ουρανιο τραγουδι, ο ιωαννης την ειπε θειο λογο, οι χριστιανοι μυστες, αγιο πνευμα, και στην ινδια αναφερεται ως ακρουστη μουσικη, ανεκλαλητος λογος κλπ κλπ

ο θεος εν δραση λοιπον, διαπερνα ολα τα πεδια της δημιουργιας, τα συντηρει, τα ζωωποιει
και εδω ειναι το θαυμα!
κανεις δεν τον γνωριζει ενω κρυβεται πισω απο ολες τις μορφες!

ειπαμε πιο πριν οτι η ψυχη στην καθαρη μορφη της ειναι ενα μοριο του, αλλα ενδεδυμενη οπως ειναι κατω απο το ενδυμα του νοητικου και του αστρικου σωματος , αλλα και του φυσικου, εχει τοσα βαρη επανω της που δεν μπορει να τον προσεγγισει.
και πρεπει η ψυχη να ξεφυγει και απο τα τρια αυτα ενδυματα που το καθε ενα φερει τα βαρη των πραξεων της και των επιθυμιων του καθε ενδυματος, για να μπορεσει να αγκαλιασει το θειο λογο

εξ'ορισμου λοιπον, οσο βρισκεται στα τρια κατωτερα πεδια της δημιουργιας, το φυσικο , το αστρικο, το νοητο, φερει πανω της βαρη που δεν την αφηνουν να λειτουργησει με αποτελεσμα εμεις σημερα, η συνειδηση μας να πω καλυτερα, δεν εχει καμμια σχεδον σχεση με την καθαρη ψυχη.

αγεται και φερεται οπως οι επιθυμιες και οι πραξεις των επιθυμιων της-αποτελεσματα των επιθυμιων του νου της οριζουν,,, ζωη τη ζωη, ενσαρκωση την ενσαρκωση, κοσμο τον κοσμο...

μαζευοντας ετσι εμπειριες και ανακαλυπτοντας καθε φορα, οτι αυτα που πιστεψε, αυτα που θελησε, την οδηγησαν σε μια ακομα απογοητευση.
και ανακαλυπτοντας καθε λιγο οτι και οι τρεις αυτοι κοσμοι δεν ειναι το σπιτι της.

αυτο το συμπλεγμα, καθαρης ψυχης,διανοιας-νοητου σωματος, συναισθηματος-αστρικου σωματος και φυσικου σωματος και νου, αυτο συνηθως αναφερουν οι ανθρωποι ως ψυχη.


αισθανομενη οτι θελει να ξεφυγει απο τη δυστυχια, απο το αισθημα της κενοτητας και ματαιοτητας, προσπαθει να προσεγγισει καθε φορα κατι ανωτερο, οταν απογοητευεται απο αυτα που ο καθε κοσμος της προσφερει...

ετσι, για τους κατοικουντες το φυσικο κοσμο, τον υλικο, στρεφεται η "ψυχη" μας, προς καθε τι που μιλαει για κατι θειο, κατι ανωτερο κατι που να μην ειναι του πεδιου αυτου και μονο.

προσπαθει να προσομοιασει τους ανωτερους κοσμους για να μπορεσει να ξεφυγει απο την δυστυχια της και αναλογα τις προσπαθειες και την θεληση της το καταφερνει μερικες φορες εστω και επιπονα, οπως ο οδυσσεας που υπεφερε ακουγοντας το τραγουδι των σειρηνων που τον καλουσαν να μεινει εκει και να μην επιστρεψει στην ιθακη...

οι πραξεις μας του σημερα, ειναι τα αποτελεσματα των επιθυμιων μας του χτες...


ποια λοιπον ειναι η μοιρα της καθαρης ψυχης?
απο την ωρα που θα μπει στην τριπλη φυλακη εισερχομενη στο 2ο πνευματικο πεδιο, ζει αιωνια φυλακισμενη απο τον νου της...
και ειναι τοση η διαφορα της ζωης στο τριτο πνευματικο πεδιο που λειτουργει ελευθερη και απαλλαγμενη απο τα δεσμα του νου, με το δευτερο πνευματικο πεδιο που αισθανεται σαν να ειναι κλεισμενη σε ενα καζανι-ενδυμα που ψηνεται απο τις φλογες-επιθυμιες και που οι αγγελοι της "κολασης"-νοητα οντα την κρατουν εκει σε αιωνια ταλαιπωρια...

και ομως!
μιλαμε για ενα πεδιο ζωης και συνειδησης που ειναι περα απο τη σημερινη μας φαντασια σε ευτυχια, χαρα, δυναμη, πληροτητα, σοφια.
σκεφτειτε το τι ειναι για την καθαρη ψυχη το να ζει σε πιο κατω κοσμους, ή ακομα στο φυσικο πεδιο...

σε καθε εναν απο τους τρεις αυτους κοσμους, η καθαρη ψυχη μας ζει μεσα στο καζανι του κοσμου αυτου και την καινε οι φλογες της καθε "κολασης"


προσπαθωντας λοιπον ασυναισθητα η ψυχη να ξεφυγει απο αυτην τη ταλαιπωρια, προσπαθει να ανερθει σε κατι ανωτερο
και καταβαλει αρκετες φορες μεγαλες και αξιεπαινες προσπαθειες, αναλογες του πονου που εχει αισθανθει καθως ανακαλυπτει ξανα και ξανα οτι ολα τα θελγητρα του κοσμου αυτου δεν ειναι τιποτα αλλο παρα σειρηνες που την οδηγουν σε μια ακομα απογοητευση...

ετσι οι μοναχοι δεν υπολογιζουν τις κακουχιες προκειμενου να δεσμευσουν τον ατομικο τους νου, τον "διαβολο τους" προκειμενου να ανεβουν σε επιπεδο "θειου νου"
μεσα απο πολλες και διαφορετικες διαδρομες-τροπους, αναλογα με τις προσπαθειες τους, καταφερνουν αρκετες φορες πολλα!
και γινονται "αγιοι" και ζουν σε παραδεισους, ειτε ενω ζουν και εδω, ειτε αφου πεθανουν.
και αποκτουν την δυναμη να κανουν και θαυματα ακομα καθως ανακαλυπτουν οτι η υλη δεν ειναι τιποτα αλλο παρα συμπυκνωμενη μορφη νου.
νου που τωρα εχει ξεφυγει απο τις αρπαγες του ατομικου-φυσικου νου και εχει γινει τμημα του παγκοσμιου- θειου νου!

και οι καλυτεροι των αγιων, προχωρανε περα απο τους κοσμους του αστρικου πεδιου και εισερχονται στο νοητο πεδιο
χρησιμοποιωντας την γνωση των κοσμων της τριπλης φυλακης, τις δυναμεις της , τις θεοτητες της, τα μονοπατια του θειου νου, λιγοι εξ'αυτων καταφερνουν μετα απο αιωνες προσπαθειων να περασουν στο πεδιο του παγκοσμιου νου, το νοητο πεδιο.

ομως οι επιθυμιες δεν σβηνονται απο το νοητο σωμα
ενυπαρχουν εκει σε μορφη σπορου και καποια στιγμη, ξαναβγαινουν στο προσκηνιο, τραβωντας την ψυχη μας σε νεες περιπετειες.

ετσι οι "αγγελοι" ανεβοκατεβαινουν την σκαλα της δημιουργιας...

φτανουν μεχρι το πεδιο του θεου των τριων κοσμων, του θεου που μπορουμε να εννοησουμε.
τον αγνο θεο, τον δικαιο, τον ελεημονα, τον δυνατο. τον παγκοσμιο νου!

και ξανακατεβαινουν, καθως ακομα και εκει δεν ειναι δυνατον να συγχωνευτουν μεσα στο θειο λογο, με αποτελεσμα να ξανατραβιουνται μετα απο μεγαλα χρονικα διαστηματα ξανα προς τα κατω.

μετα απο πολλους πολλους αιωνες εμεπριων σε τουτο το ανεβοκατεβασμα, μαθαινουν να παραμενουν εκει μην θελοντας πια να κατεβουν προς τα κατω, σε αναλογια με τους ανθρωπους του φυσικου πεδιου που θελουν να ξεφυγουν απο την υλη...

και παραμενουν εκει σε μια μακαρια κατασταση ευτυχιας και γνωσης μεχρι να τους βρει καποια διαλυση που ακολουθει μετα απο εκατομμυρια χρονια καθε φορα (οι κυκλοι των γιουγκα που λεγαμε παλια επι ιννερνετ)

σε καθε πεδιο, και σε καθε κοσμο, επειδη ακριβως βιωνει κατ'αναλογια αισθηματα και γνωσεις ανωτερων κοσμων αισθανεται οτι βρηκε τον αιωνιο θεο, τον δημιουργο.
αισθανεται απο το καθαρο αστρικο ακομα, οτι απαλαχτηκε απο το νοητικο της σωμα , οτι δεν εχει νου, οτι αυτη και ο θεος (του πεδιου που βρισκεται) ειναι ενα...

μονο οποιος μπορεσει και παει ανωτερα καταλαβαινει οτι το "χτες του", ηταν αντανακλαση!

και ετσι οι καλυτεροι των καλυτερων, ή για να το πω σωστοτερα,,,, οι εμπειροτεροι των εμπειροτερων μπορουν και καταφερνουν να μεινουν και να ζησουν στο νοητο πεδιο για πολυ μεγαλες χρονικες περιοδους...
και νομιζουν οτι εκει ειναι το τερμα, εκει ειναι το παν, εκει ειναι που τα παντα ειναι ενα
γιατι στη κορυφη του πεδιου αυτου, ολα τα νοητικα ειναι ενα
και καθε νους εχει συγχωνευτει μεσα στο παγκοσμιο νου!

ομως ακομα η καθαρη ψυχη, ζει στην "κολαση"
ζει στο ανωτατο τμημα της, ζει οσο πιο κοντα γινεται στην αληθεια καθως την διαχωριζει μονο το πεπλο της διανοιας, αλλα ειναι μεσα στο ονειρο του θεου ακομα και απο εκει δεν γινεται να ξεφυγει!
θα ερθει η επομενη διαλυση των τριων κοσμων κατα την διαρκεια της οποιας θα πεσει σε υπνο και οταν ξυπνησει ξανα, νεες περιπετεις την περιμενουν
σιγουρα θα εχει εξασφαλισει την εμπειρια των ζωών της προηγουμενης περιοδου και ετσι στον νεο κυκλο χρονου, θα προσεγγισει πιο γρηγορα τα ανωτερα πεδια της τριπλης φυλακης
και θα κολλησει εκει ο Ανθρωπος μας ευτυχισμενος για πολυ καιρο...
μα θα εναι ακομα μακρια απο το πραγματικο της σπιτι!


ετσι ο παναγαθος κυριος της ψυχης, αισθανομενος συμπονοια για τα ασωτα παιδια του που εφυγαν μακρια απο το πεδιο συνειδησης του, προχωρα σε ενα απιστευτο θαυμα!
το θαυμα των θαυματων!

το αμορφο παιρνει μορφη και διαπερνα ως συνειδητη οντοτητα τα πεδια της δημιουργιας κατεβαινοντας προς τα κατω.
περνοντας την αντιστοιχη "μορφη" λογου, σε καθε πεδιο που διαπερνα!
και οταν γεννιεται στο φυσικο πεδιο,,,, τοτε ο λογος σαρξ εγενετω...


ξερει οτι ειναι η μονη πυλη διαφυγης των ψυχων απο τους κοσμους της τριπλης φυλακης
γνωριζει οτι οι ταλαιπωρες ψυχες ειναι μορια της ουσιας του...
και οταν επιθυμησει να λυτρωσει καποια ψυχη, τιποτα δεν μπορει να αντισταθει στην θεληση του!
ερχεται να παρει τους πιο εμπειρους, αυτους που καταλαβαν μετα απο εκατομμυρια ενσαρκωσεις, οτι δεν υπαρχει σωτηρια μακρια του. αυτους που εβαλαν το εγω τους, το παγκοσμιο εγω τους στην ακρη...
και τον ακολουθουν κατεβαινοντας ξανα σε τουτο το κοσμο των χωριστων μορφων, τον κοσμο της δυικοτητας...

κατι μεσα τους, τους τραβα κοντα του.
και οταν συνειδητοποιουν την μεγιστη χαρη που τους δινεται, κλαινε σαν την πορνη στα ποδια του ιησου.

η καρδια τους παει να σπασει, τα συναισθηματα καποιες στιγμες εκρυγνηντε!
και το κλαμα αναβλυζει απο τα ματια τους...
βαφτιζει-μυει τους μαθητες του, δινοντας τους την εξουσια να αγκαλιασουν τον αμορφο θειο λογο.
δινοντας τους την γνωση, τον τροπο , την αδεια του να συγχωνευτουν στο ουρανιο ρευμα.

μαθαινει στους μαθητες του τον τροπο να ακουνε μεσα τους τον ουρανιο λογο, τον λογο του θεου!
τους μαθαινει να προσευχονται αποσπομενοι απο το νου τους...

και οι μαθητες προσπαθουν να αγκιξουν εσωτερικα το θεικο τραγουδι που συντηρει ολοκληρη τη δημιουργια...
και μετα απο πολλες προσπαθειες, που μπορει να παρουν μερικες ζωες ακομα αν δεν το προσπαθουν αρκετα, οι μαθητες που μεχρι τοτε ακουγαν εσωτερικα το θειο λογο να δονειται σαν ακαθοριστο βουιτο, σαν πολλους ηχους μαζι, σαν ωμ,,, ακουνε για πρωτη φορα τον πρωτο αγνο ηχο του αστρικου πεδιου, τον δημιουργο που δημιουργησε τον θεο του αστρικου πεδιου,,, τον ηχο της μεγαλης καμπανας...

εχετε αναρωτηθει γιατι ολες οι εκκλησιες εχουν καμπανες, γκογκ κλπ?
και βλεπει για πρωτη φορα το αγνο θειο φως το νοημον φως που και παλιοτερα σε προηγουμενες ζωες ειχε γνωρισει, να τον καλει μεσα στον ηχο... cool

και βλεπει τον επιγειο διδασκαλο που γνωρισε, την μορφη που αγαπησε, να τον οδηγει μεσα απο τους παραδεισους...
αυτη ειναι η δευτερα παρουσια που συμβαινει μεσα σε καθε μυημενο μαθητη του θειου λογου...

και ο ηχος αυτος μετατρεπεται σε μια απιστευτη εκρηξη μεσα στο νου του μαθητη εκθεμελιωνοντας τον νου του απο τις επιγειες επιθυμιες και αισθησεις με μια απιστευτη δυναμη... ιερο δεος! απιστευτη ευτυχια!
εκει η μουσικη του θεου αρχιζει!

απο εκει και μετα δεν υπαρχουν ορια οσο ο μαθητης βρισκεται μεσα σε αυτο το θειο ρευμα
και ξανακατεβαζει τη συνειδηση του και ξανα μανα παλι κλπ κλπ
μεχρι που (απο οτι λενε) ο μαθητης περναει σε μια μονιμη κατασταση ευδαιμονιας και θεικης υπαρξης, προχωροντας κοσμο τον κοσμο...

και σε καθε πεδιο ανωτερο ο θειος λογος ο θεος σε δραση ειναι τοσο μαγευτικος, τοσο υπεροχος, που καμια επιθυμια που να μπορεσει να τον αποσπασει απο αυτο το υπεροχο, δεν προβαλει...

μεχρι που στην κορυφη του αιτιατου-νοητου πεδιου, ο μαθητης αισθανομενος απιστευτη αγαπη για τον διδασκαλο του και απολυτη εμπιστοσυνη, τον ακολουθει βουτοντας στο κενο της ανυπαρξιας, εκει που καμια υπαρξη δεν τολμα να παει!

και τοτε, για πρωτη φορα μετα απο εκατομμυρια χρονια η ψυχη μενει ελευθερη, αγνη, ακιληδωτη...
νομιζε οτι ηταν ελευθερη οταν σαν ασκητης, σαν γιογκι , σαν αγιος ζουσε στο αστρικο
το ιδιο νομιζε οταν ζουσε αργοτερα στο νοητο. εβλεπε τον θεο του νοητου πεδιου και ελεγε αυτο ειμαι εγω! αυτο και εγω ειμαστε ενα. ειμαι ο κρισνα, αναφωνουσε η υπαρξη καθως ανεβαινε στο θρονο του νου

μα τωρα, για πρωτη φορα ζει την ιδια την αληθεια...


και απο εκει και περα ανεβαινει ακομα πιο πανω καθως ο θειος λογος την οδηγει προς την πατριδα της κλπ κλπ

.
.
.

αυτο ειναι το μονοπατι του λογου
ετσι με διδαξε ο διδασκαλος μου λεει ο αβρααμ!


και εγω απλα ζηλευω, ζωντας εδω κατω ακουγοντας τον...
δεν εχω δυναμη μονος μου να κανω κατι
και απλα περιμενω το ποτε ο κυριος της ψυχης θα ευαρεστηθει να με τραβηξει εξω απο ετουτη τη φυλακη και να με οδηγησει και παλι προς την πατριδα...
 
Καταγράφηκε
abraam
Διαχειριστής
Ο κύρης του σπιτιού!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 9062




« Απάντηση #14 στις: Φεβρουάριος: 23 / 2010 - 11:33:32 πμ »

αντιγραφω εδω 2 ποστακια απο το εξαιρετικο θρεντ του προμις τα οποια θα μας φανουν χρησιμα αργοτερα

..............

Παράθεση από: Προμηθέας στις Οκτώβριος 25, 2008, 05:12:59 μμ
Παράθεση από: Λοξίας στις Οκτώβριος 25, 2008, 05:03:01 μμ
Μα επειδή πιστεύω ότι κατανόησα τα λεγόμενά σας ρωτάω.

Σύμφωνα με τα γραφόμενά σου Προμηθέα, κατάλαβα ότι ο Μαιτρέγια θα δουλέψει για το "καλό" της ανθρωπότητας.
Θα προσπαθήσει να πραγματοποιήσει αυτήν την μία στο δις ελπίδα, ωστε ν' αποφευχθεί ο τρόπος της ιεραρχίας.
Και αν δεν...τότε θα αναλάβει η ιεραρχία.

Όμως, στο ξαναλέω, ο Αβραάμ θεωρεί ότι ο Μαιτρέγια θα εργαστεί εις βάρος της ανθρωπότητας.
Θα προσπαθήσει να συγκρατήσει (δεμένες πάνω του, όπως λέει), όσες περισσότερες ψυχές μπορεί
για να τις κρατήσει φυλακισμένες σε αυτό εδώ το πεδίο.

Δεν είναι λοιπόν διαφορά στον τρόπο, αλλά διαφορά στον στόχο.
Και μάλιστα μεγάλη.  Έτσι το καταλαβαίνω τουλάχιστον.

 


Όχι Λοξία.  Απλά ο Αβραχάμ μιλάει ως "εξόκοσμος". Ο σκοπός της ουράνιας Ιεραρχίας είναι η εξέλιξη των ψυχών και η αρμονία μέσα στην δημιουργία. Υπό αυτό το πρίσμα ο στόχος του Ματραίγια και της Υπόλοιπης Ιεραρχίας δεν διαφέρουν. Είναι η εξέλιξη και γνώση των ψυχών - νοών.

Ο Αβραχάμ μιλάει ως άνωθεν και των 2 αυτών. Πέρα και πάνω από την Ουράνια Ιεραρχία, σας μιλάει για τον Δάσκαλο των Ήχων σας μιλάει για την Λύτρωση της ψυχής και την απελευθέρωση της από τον κύκλων των ζωών και των θανάτων. Υπό αυτό το πρίσμα τότε ο στόχος του ματραίγια αλλά και της ουράνιας Ιεραρχίας εν γένει είναι κατώτερος της αλήθειας του Λόγου. Είναι το κακό είναι η πλάνη.  Η εξέλιξη που πρεσβεύουν και υπηρετούν είναι για τον Αβραχάμ το απόλυτο τέλμα. Ο βούρκος του φωτός της ψυχής. Είναι η σκλαβιά μέσα στα όρια του Νου.

Αλλά ας μην επεκταθώ περισσότερο αν θέλει ας μιλήσει ο ίδιος για τον εαυτό του και τα λεγόμενα του.



 bravo&clapping okay

εισαι απο τους λιγους που μπορουσαν να πιασουν αυτα τα λεπτα σημεια διαφοροποιησης...



στον λοξια αξιζουν συγχαρητηρια γιατι τα λεγομενα του δειχνουν οτι προσπαθει να καταλαβει , εχει ηδη καταλαβει πολλα, και τον μπερδευουν οι μικροδιαφορες μονο!

για αυτο τον παω...  smiling


φιλτατε λοξ, αν και ολα αυτα εχουν ελαχιστη σημασια για το συνολο, εν τουτοις αγγιζεις την ουσια του θεματος...
ο προμις μιλα απο την αποψη των θεων. ο μαιτρεγια ειναι κατι καλο για την ανθρωποτητα. ειναι κατι θετικο για τον σημερινο ανθρωπο.

αν και δεν ειμαι κατι ιδιαιτερο για να μπορω να μιλω με σιγουρια για ολα αυτα, εν τουτοις απο τα λιγ απου γνωριζω απο τον παππου μπορω να πω μερικα...

πραγματι ορθα το εχεις καταλαβει, για μενα ο μαιτρεγια ειναι κατι αρνητικο μπροστα στα πιο πανω πεδια...

το θεμα αβρααμ-προμις-μαιτρεγια-ανθρωποτητα εχει περιπου ως εξης για να δωσω ενα παραδειγμα.


η ανθρωποτητα ειναι ενας σιδηροδεσμιος καταδικος που ζει μεσα σε ενα σκοτεινο κελι.

ο μαιτρεγια ειναι ο υπουργος δικαιοσυνης που θα παρει πολλους φυλακισμενους για να τους βαλει σε μια εξαιρετικη φυλακη, πολιτισμενη, με ζεστη με καλο φαγητο και με τηλεοραση ακομα!  γελαστουλης

ο παπους λεει οτι οσοι πανε εκει θα μεινουν για πολλα "χρονια" σε αυτη τη φυλακη την υπεροχη.
αν ομως μεινουν στην τωρινη δεν θα αργησουν να λαβουν χαρη απο τον προεδρο της δημοκρατιας   smiling
και τουτο γιατι για αυτους η φυλακη δεν παυει να ειναι φυλακη και μονο την ελευθερια μπορουν να αποδεχτουν


κουτο και παιδαριωδες το παραδειγμα μου  γελαστουλης εχει ομως μεσα του ψηγματα αληθειας.


για τον παππου τον αβρααμ, ο μαιτρεγια(και το συστημα του) ειναι κατι κακο μπροστα στα πεδια της ελευθεριας.
αλλα στα ματια του ο μεσος ανθρωπος (και το συστημα του-ανθρωπινη κοινωνια) ειναι κατι πολυ πιο κακο!!!

και τα δυο ειναι αρνητικα για τον παππου ποσο μαλλον οταν γνωριζει οτι αυτο που θα ερθει μετα απο την κοινωνια του μαιτρεγια θα ειναι κατι πολυ ανωτερο (οσων αφορα τα γηινα). ποσο μαλλον στα πνευματικα.

..................



για να συνεχισω λοιπον λοξ , (και ελπιζω να μη σε μπερδεψω περισσοτερο) , θελω να σου δωσω την οπτικη των εξωκοσμικων επι του ματριξ...
οπτικη που ειναι κοινη τοσο στον ιωαννη, οσο και στον παππου οσο και σε αρκετους αλλους.
ομως για να την μεταφρασεις αυτη την οπτικη στην ανθρωπινη συνειδητοτητα θελει μια προσπαθεια...

αν και αν εχεις διαβασει αναλυτικα το γνωστο "περι μελλοντος", (αποσπασματικα αυτα ηταν γραμμενα και εκει) θα μπορεις πλεον να το καταλαβεις, ας κανω μια περιληψη ακομα.

ο ιωαννης., ο παπους, κλπ οπως σωστα λεει και ο προμις βλεπει τα πραγματα υπερανω και των δυο.
θεωρει οτι ολοι αναφερονται σε φυλακη. στην φυλακη των τριων κοσμων του νου.

οσο λοιπον εχει τη συνειδηση του κατω απο τα ορια του παγκοσμιου νου ειναι στο επιπεδο των θεων...
κουβεντιαζει (επικοινωνει) με τους αγγελους, ειναι μεσα στο δυικο παιχνιδι...
ειναι ταυτοχρονα και ανθρωπος και βλεπει τους δαιμονες ως κατι κακο.
ανεβαινει πιο πανω βλεπει και τους αγγελους ως κατι κακο(καταστροφεις). αλλα πλεον αντιλαμβανεται οτι οι "καλοι" ειναι καταστροφεις και τιμωροι. εκεινη την ωρα το βλεπει ως θεοτητα.
παει ακομα πιο πανω και βλεπει το θεο των τριων κοσμων αυτο που οι ανθρωποι οι αγιοι και οι αγγελοι εννοουν ως θεο, το βλεπει τελικα ως την πορνη την γεμουσα ακαθαρσιες!
γιατι εκεινη την ωρα ειναι πανω απο τα ορια του νου...
ειναι πια στα πεδια της ελευθεριας, ειναι εξωκοσμικος.


ειναι απιστευτο, ειναι αν θελεις η μεγιστη "υβρη" για καποιον πιστο να του πεις (αν εννοησει τι του λες)  οτι αυτο που αντιλαμβανεται ως καλο και ως θεο (και τουτο γιατι η οποια αντιληψη εχει περι θεου δεν ειναι τιποτε αλλο παρα μια νοητικη του προβολη καθως δεν τον εχει δει), δεν ειναι τιποτε αλλο παρα ο διαβολος του ιησου!!!
και τουτο γιατι ο αγαθος θεος, η αληθεια, ειναι ακομα πιο πανω, ειναι ακομα πιο αγνος ειναι ακομα πιο καθαρος θεος!

ομως αυτο ο μεσος ανθρωπος δεν μπορει να το εννοησει...
και ακομα οταν νομιζει οτι το εννοει, στην πραξη ακυρωνει αυτο που υποτιθεται οτι εννοησε.

για αυτο ειναι απαραιτητη η "μεταφραση" που θα κανουν οι δυο προφητες, το να εξηγησουν δηλαδη στη γλωσσα(κατανοηση) των ανθρωπων ολα αυτα.

απο οσα σου λεω εδω αποψε, αν και ειναι το ρεζουμε των "παντων",  ελαχιστοι θα καταλαβουν τι λεω και ελαχιστοι θα το δουν με ενδιαφερον.

αυτο που λεω ειναι η αληθεια αλλα η αληθεια δεν ειναι παντα ευγευστη στα μυαλα των δυικων ανθρωπων.
ετσι αυτα που λεω μπορει να γινουν αιτια ξυσιματος  γελαστουλης αλλα ενας λιακο μπορει να ειναι ευχαριστος σε χιλιαδες.
και αυτο γιατι μιλαει τη γλωσσα του μεσου ανθρωπου.

ετσι λοιπον θα χρειαστει να εμφανιστουν δυο γνώστες του τι συμβαινει, που να μπορεσουν να επεξηγησουν με απλα λογια σε απλους ανθρωπους το παιχνιδι των χρονων ετουτων.
και αυτο γιατι η "γλωσσα" του παππου ειναι ακαταλαβιστικη αν μη τι αλλο. γελαστουλης

δεν θα αναλυσουν οπως τα λεω εδω αποψε ολα αυτα αλλα θα τα δωσουν πιο "θολα" ολα αυτα με σκοπο του να κατανοησουν οι μεσοι ανθρωποι που επιμενουν λογω αδυναμιας να βλεπουν και να αναλυουν τα παντα σε καλο και σε κακο!

για τον παππου τον αβρααμ ο μαιτρεγια ειναι ενας παγκοσμιος διδασκαλος αξιος σεβασμου, ενα μεγαλο αβαταρ που εχει αγαπη για τον εσωτερο ανθρωπο. οχι τοσο για τον μεσο ανθρωπο της συγχρονης εποχης.
για τον παππου τον αβρααμ ο διδασκαλος μαιτρεγια ειναι κατι το απαραιτητο στην εξελικτικη διαδικασια η οποια περιλαμβανει την αποπληρωμη του καρμα κλπ...
για τον παππου ολοι ειναι φιλοι και διδασκαλοι της ανθρωποτητας...
και ακομα και οι σαυρες και οι δαιμονες ειναι παιδια του θεου!
οπως και οι ελ και οι αγγελοι!

ειναι ολοι τους δυο χερια, το αριστερο και το δεξι, του θεου...
τα δυο του χερια, τα τοσο απαραιτητα για να υπαρχει το εξελικτικο παιχνιδι!
το λιλα που λεει ο προμις.


ομως για τον ανθρωπο αβρααμ, επειδη ειναι ανθρωπος και ζει σε δυικο πεδιο, υπαρχει "καλο" και "κακο".
οπως και σε ολους σας.
επειδη ειναι ανθρωπος συγκινειται απο το κλαμα των ανθρωπων και τον πονο τους, οπως συγκινειτω και ο ιωαννης.
και "μισει" τις σαυρες και "αγαπα" τους ελ
και πιο πολυ,,, "αγαπα" τους θεους και "αποστρεφεται" και τις δυο ιεραρχιες...
και οταν πια γινεται παπους, αγαπα την ελευθερια της ψυχης και αποστρεφεται οποιοδηποτε δημιουργημα του νου...


ολα ειναι θεμα οπτικης "γωνιας".
για εναν εξωκοσμικο, ολα καλως συμβαινουν!
ολα καλως θα συμβουν!
ολοι διδασκονται οπως θα ελεγε και ο αλεξ και βαδιζουν στα απαραιτητα εξελικτικα τους βηματα.

ομως ...
δεν παυουν οι εξωκοσμικοι να ειναι σημερα εδω κατω ανθρωποι.
και ετσι σαν ανθρωποι θελουν να επικρατησει το "καλο" των ανθρωπων και πιο πολυ το καλο των αυριανων ανθρωπων...

και ετσι εχθρευονται τις σαυρες και τους δαιμονες.
ο,τι δηλαδη επιφερει πονο στον ανθρωπο.

ομως... απο εδω και περα η ανθρωποτητα πρεπει να περασει ενα πονο, οχι σαν τους αλλους που ηταν πονος για τον πονο αρα κακος πονος, αλλα ενας πονος "δημιουργικος" ενας πονος γεννας που θα επιφερει τη νεα γενια των ανθρωπων.
παρολα αυτα η φυση των εξωκοσμικων δεν ειναι σαν την φυση των θεων και των δαιμονων που μπορουν να παιζουν ενα "ηλεκτρονικο" παιχνιδι με την ανθρωποτητα.
ειναι μια φυση που συμμετεχει στον ανθρωπινο πονο!

για αυτο το λογο ειναι εδω κατω, για να βοηθησουν (οπως και αρκετοι θεοι) τους ανθρωπους που εχουν ενα πνευματικο υποβαθρο, για να απαλυνουν το μεγαλο τους πονο...

με τον μαιτρεγια, με τους θεους, με τον προμις, με τον ηλι, με τον σεθ ακομα, ειμαστε πνευματικα αδερφια!
και ας εχουμε αρκετα διαφορετικες αποψεις και πρακτικες και κινητρα καπου.

και ας χρειαστει να "συγκρουστουμε" ο ενας με τον αλλο, καποια στιγμη.

ομως για τον μεσο ανθρωπο, τελειως αλλος ο ρολος του αβρααμ , τελειως αλλος ο ρολος του μαιτρεγια κλπ.

ο προμις ειπε κατι... που εγω δεν το βλεπω ετσι, αλλα ετσι το αντιλαμβανεται ο προμις.
και ορθα τα ειπε!. ετσι τα βλεπει και ο παππους αλλα δεν πρεπει να τα βλεπω ετσι και εγω...  iconcool

οτι ο μαιτρεγια απο αγαπη κλπ ζητησε αδεια να προσπαθησει κλπ και οτι ο αβρααμ εκφραζει την ουρανια ιεραρχια κλπ
που θελει φωτια και τσεκουρι κλπ.

η δικια μου οπτικη ειναι διαφορετικη. και τουτο για να μπορεσω να υπηρετησω το ρολο μου.
ο μαιτρεγια ειναι ψευδεπιγραφο του πραγματικου διδασκαλου, ειναι "αιρετικος" απεναντι στην ουρανια ιεραρχια, ειναι μεν θεος αγγελων αλλα εγω βλεπω και με νοιαζει οτι ειναι θεος των δαιμονων και γενκα ειναι κατι αρνητικο!

αλλιως τι να πεις στους ανθρωπους?
οτι δεν πρεπει να ακολουθησετε τον μαιτρεγια που ειναι "καλος" μπροστα σε αυτο που ειστε σημερα?
μα τοτε θα θεωρησουν οτι εγω και αλλοι ειμαστε κατι "κακο" γελαστουλης

ετσι λοιπον και σε αντιστοιχια με αυτα που θα πουν οι δυο προφητες στον κοσμο, λεω οτι ο μαιτρεγια ειναι κατι κακο!
αυτο μπορει νατο κατανοησουν πιο ευκολα.
τι να πει ο αβρααμ για τους θεους?
οτι ειναι σαν τον μαιτρεγια? θα μπερδευτει ο κοσμος.
ετσι τους λες οτι οι θεοι ειναι κατι "καλο".

με κριτηριο ο,τι απαλυνει το πονο, ολοι οσοι πρατουν ετσι θα  ειναι φιλοι μου
με κριτηριο οτι επιδεινωνει το πονο ολοι αν και φιλοι μου θα ειναι οι "εχθροι" μου

και τουτο γιατι πρεπει να μιλησεις με γλωσσα ανθρωπων

οπως ελεγε καποτε και το αφεντικο   smiling σας ειπα τα επιγεια και δεν πιστεψατε, τι θα πιστευατε αν σας ελεγα τα επουρανια (μη δυικες πραγματικοτητες)!

για αλλη μια φορα συγχαιρω και εσενα και οσους σαν εσενα προσπαθουν να κατανοησουν ολα αυτα...!


ο κοσμος λοξ, οπως βλεπεις θελει να πιστευει σε εναν ιαβ που θα κανει ντα τους κακους και θα φερει το "καλο μας"!
για οποιον περασει πανω απο τη χαζομαρα θα ανακαλυψει τον ιαβ στο προσωπο του μαιτρεγια
για οποιον μπορει να περασει πανω απο το δυισμο, βλεπει οτι ακομα και  αυτη η οπτικη ειναι χαζη.

και οτι αν υπαρξει ποτε πραγματι ιαβ θα ειναι καποιος που θα καταργησει τον μαιτρεγια ή το συστημα του κλπ

ανεβαινοντας προς τα πανω πνευματικα μαι φρεντ, το καλο και το κακο αλλαζουν , διαφοροποιουνται,  και αυτα που μας φαινονταν ως σημαντικα, μοιαζουν αναξια ...




ισως να σε εχω μπερδεψει με ολα αυτα, αλλα για τον παππου τον αβρααμ, ο μαιτρεγια ειναι φιλος και αδελφος οπως ο σεθ, οπως ο ατον οπως ο προμις οπως πολλοι αλλοι! που δεν εχει την καλη τυχη να ειναι μαθητης του ουρανιου διδασκαλου, καθως δεν ειναι ακομα στο εξελικτικο σταδιο του να αφεθει στα χερια του ουρανιου διδασκαλου του θειου λογου.
 
για μενα ομως, ο μαιτρεγια ειναι ενας "αντιπαλος" που παραπλανα το κοσμο κανοντας τον να νομιζει οτι ο μαιτρεγια ειναι ο σωτηρας του!

αλλιως τα βλεπει ο παππους ο αβρααμ, "αλλιως" εγω...
Καταγράφηκε
Σελίδες: [1] 2 3 ... 6 Πάνω Εκτύπωση 
Μεταπήδηση σε:  


Σύνδεση με όνομα, κωδικό και διάρκεια σύνδεσης

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.10 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC Έγκυρη XHTML 1.0! Έγκυρα CSS!
SMF 1.1.6 Theme by Tamuril. © 2008.