Καλώς όρισες, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
+  FreeSymbolForum
|-+  ΔΙΑΦΟΡΑ
| |-+  Φιλοσοφία – Ψυχολογία
| | |-+  Η ερμηνεία των ονείρων...
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
Σελίδες: [1] 2 Κάτω Εκτύπωση
Αποστολέας Θέμα: Η ερμηνεία των ονείρων...  (Αναγνώστηκε 11840 φορές)
Λοξίας
Σαν στο σπίτι μου!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 4345


Ζήτωσαν!




Αγνόηση
« στις: Ιούλιος: 03 / 2008 - 11:10:12 πμ »


Έχουν μελετηθεί χιλιάδες όνειρα.
Αυτά είναι τα πιο οικουμενικά, γιατί συνδέονται με τα εξελικτικά στάδια της ζωής του ανθρώπου.

Είναι δύσκολο να αποδώσουμε μια οικουμενική συμβολική σημασία στις εικόνες που διηγούνται
διαφορετικά άτομα. Τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί τράπεζες δεδομένων με όνειρα,
όπως αυτή στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο
Σάντα Κρους (www.dreambank.net), όπου έχουν καταγραφεί περισσότερα από 16.000 όνειρα στα αγγλικά
και άλλα 6.000 στα γερμανικά. Καταγράφοντας το περιεχόμενο χιλιάδων ονείρων και
συγκρίνοντάς τα μεταξύ τους, οι ερευνητές σημείωσαν κάποια επαναλαμβανόμενα θέματα.


Παιδικά όνειρα από την ηλικία των 3 ετών
Τι ονειρεύονται τα νεογέννητα;
Είναι δύσκολο να το καταλάβουμε αναλύοντας μόνο τις εκφράσεις του προσώπου τους,
αν και είναι εύκολο να διαβάσουμε τα βασικά συναισθήματα: χαρά, λύπη, φόβο, έκπληξη, θυμό και αηδία.
Όμως ο παιδικός κόσμος των ονείρων είναι προσβάσιμος μόνο από την ηλικία των 3 ετών,
όταν τα παιδιά μπορούν πλέον να διηγηθούν τα όνειρά τους.

Ο Ντέιβιντ Φουλξ, ψυχολόγος που εργάστηκε στο Εργαστήριο ύπνου του Πανεπιστημίου του Ουαϊόμινγκ
και στο Ινστιτούτο ψυχικής υγείας της Ατλάντας, από το 1982 διεξάγει διάφορες έρευνες σε άτομα
μέχρι 15 ετών, αποδεικνύοντας ότι μέχρι την ηλικία των 6 ετών τα παιδιά ονειρεύονται κυρίως ζώα.
Οι σκηνές είναι φανταστικές και σπάνια συμμετέχουν τα ίδια τα παιδιά σε πρώτο πρόσωπο.
Οι εικόνες είναι σχεδόν στατικές και πολύ απλές, ενώ οι πράξεις που περιγράφουν περισσότερο τα παιδιά
είναι ο ύπνος και το φαγητό. «Οι σκηνές διαδέχονται η μία την άλλη χωρίς πλοκή,
και τα άτομα αλληλεπιδρούν χωρίς να είναι οι πρωταγωνιστές πραγματικών ιστοριών»,
γράφει ο Γουίλιαμ Ντόμχοφ, ψυχολόγος από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σάντα Κρους.
«Σε αυτή την ηλικία δεν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα: τα όνειρα των αγοριών
και των κοριτσιών είναι ίδια, και αρχίζουν να διαφοροποιούνται μόνο στο τέλος της εφηβείας».

Καθώς μεγαλώνουν, τα παιδιά γίνονται οι πρωταγωνιστές των ονείρων τους, τα οποία γίνονται ολοένα πιο σουρεαλιστικά.
Τα κορίτσια βλέπουν διασκεδαστικούς διαλόγους με τις φίλες τους.
Τα αγόρια ονειρεύονται αγώνες ποδοσφαίρου, αθλητικές αναμετρήσεις, μάχες.
Ο Ίγκνε Στράουχ, καθηγητής Κλινικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, συγκέντρωσε 550 όνειρα, εξετάζοντας, με διαλείμματα δύο ετών, 12 αγόρια και 12 κορίτσια ηλικίας 9 έως 15 ετών.
Συγκρίνοντάς τα με τα όνειρα των ενηλίκων, ανακάλυψε ότι τα παιδιά ονειρεύονται λιγότερες ατυχίες
και συμφορές.


Οι μαθητές χάνουν το τρένο ή δε βρίσκουν την τάξη
Τι όνειρα βλέπουν οι μαθητές του Λυκείου και οι φοιτητές;
Το 2003, το Κέντρο έρευνας ύπνου του Hopital du Sacré-Coeur στο Μόντρεαλ του Καναδά
δημοσίευσε μια μελέτη για τα όνειρα 1.181 νέων.
«Συχνά ονειρεύονται ότι έχουν καθυστερήσει για τις εξετάσεις ή δεν καταφέρνουν να φτάσουν
στην αίθουσα των εξετάσεων», αναφέρει ο Τορ Νίλσεν, διευθυντής του εργαστηρίου.
«Κάποιοι άλλοι χάνουν το τρένο ή δε βρίσκουν την τάξη τους».
Σε ποσοστό 80% οι νέοι ονειρεύονται ότι κάποιος τους καταδιώκει, ότι παγιδεύονται, ότι πρέπει να
ξεφύγουν.
«Το 73% βλέπει ότι πέφτει στο κενό ή σκοντάφτει στις σκάλες.
Άλλοτε βλέπουν τον εαυτό τους να πρωταγωνιστεί σε σκηνές ερωτικού περιεχομένου», συνεχίζει ο Νίλσεν.

Στις διαφορές που οφείλονται στην ηλικία προστίθενται και οι διαφορές που οφείλονται στο φύλο:
οι άντρες και οι γυναίκες διαθέτουν διαφορετικούς ονειρικούς κόσμους,
όπως απέδειξαν κατά τη δεκαετία του ’60 του περασμένου αιώνα δύο ερευνητές,
ο Κάλβιν Χολ και ο Ρόμπερτ Βαν ντε Καστλ, αναλύοντας τα όνειρα 1.200 ατόμων.
«Οι ιστορίες που βλέπουν οι γυναίκες τοποθετούνται κυρίως σε κλειστούς χώρους:
στο σπίτι, στον εργασιακό χώρο ή σε οικεία μέρη,
αντίθετα τα όνειρα των αντρών λαμβάνουν χώρα στο ύπαιθρο:
στο δρόμο, στη θάλασσα, στη φύση»,
εξηγεί η Πατρίσια Γκάρφιλντ, ψυχολόγος στο Association for the study of dreams
στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας.
Στους άντρες τα πιο συχνά όνειρα αφορούν σουρεαλιστικές περιπέτειες, με εξωγήινους,
τέρατα και φανταστικές μορφές,
ενώ οι γυναίκες βλέπουν περισσότερους εφιάλτες ή ονειρεύονται ατυχίες στο γάμο τους:
μπερδεύουν το σύζυγό τους ή την εκκλησία ή φτάνουν στην τελετή χωρίς νυφικό.


Συχνοί εφιάλτες: πέσιμο, καταδίωξη, παγίδευση
Οι εφιάλτες αποτελούν μια αρκετά κοινή μορφή ονείρου:
κάποιος μας καταδιώκει ή μας επιτίθεται, πέφτουμε στο κενό, χάνουμε την ισορροπία μας,
νιώθουμε το αυτοκίνητο να βγαίνει από το δρόμο.
Άλλες φορές φτάνουμε αργά ή απροετοίμαστοι στις εξετάσεις, παγιδευόμαστε κάπου και δεν μπορούμε να φωνάξουμε, να κινηθούμε ή να καλέσουμε βοήθεια.
Άλλοτε βρισκόμαστε ολόγυμνοι μπροστά σε άλλους και είμαστε οι μοναδικοί που νιώθουμε ντροπή.
«Για κάποιους οι καταστάσεις όπου εκτυλίσσεται ο εφιάλτης είναι πάντα οι ίδιες,
ενώ για άλλους αλλάζει από καιρό σε καιρό το σκηνικό αλλά η αγωνία παραμένει», εξηγεί ο Νίλσεν.
«Σε όλους έχει συμβεί τουλάχιστον μία φορά να ξυπνήσουμε εν τω μέσω της νυκτός
λόγω ενός άσχημου ονείρου.
Σε κάποιους όμως συμβαίνει πιο συχνά. Οι ομάδες υψηλού κινδύνου είναι όσοι έχουν τραυματιστεί πρόσφατα, όσοι υποβλήθηκαν πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση, οι έγκυες γυναίκες και οι λεχώνες».

Εφιάλτης τυφλού:
μέσα σε πλήθος διερχόμενων χωρίς καθοδηγητή.
«Η σύλληψη και ο τοκετός επηρεάζουν τα όνειρα πολλών μαμάδων,
κάνοντάς τα συχνά ακόμα και αγωνιώδη», συνεχίζει ο Νίλσεν, που μελέτησε τα όνειρα 273 γυναικών
σε κατάσταση εγκυμοσύνης ή λοχείας, παρατηρώντας ότι αυτές οι καταστάσεις επηρεάζουν
αρνητικά τα όνειρά τους από το τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης ως τους πρώτους μήνες
της ζωής του μωρού τους: κάτι τέτοιο σαφώς αντικατοπτρίζει το φυσικό φόβο των μαμάδων.
Στο επιστημονικό περιοδικό Sleep ανέφερε ότι το 75% των γυναικών που εξέτασε έβλεπαν
εφιάλτες που αφορούσαν το παιδί τους, επιπλοκές στον τοκετό και αγχώδεις σκηνές.
Ένα όνειρο ήταν ιδιαίτερα επαναλαμβανόμενο στις γυναίκες: ο φόβος μήπως δε βρουν το παιδί στο κρεβάτι του.

Οι εφιάλτες επηρεάζουν ακόμα και τα όνειρα των εκ γενετής τυφλών.
«Όταν είναι ξύπνιοι, ξέρουν πώς να κινηθούν στο χώρο, ανάμεσα στα αντικείμενα και τους ανθρώπους,
το ίδιο κάνουν και όταν ονειρεύονται, με την ίδια ικανότητα αντίληψης που χρησιμοποιούν για να ζουν»,
λέει ο Άντι Ρεβόνσουο, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Τουρκού στη Φινλανδία.
«Στους εφιάλτες τους όμως βρίσκονται μέσα στην κίνηση χωρίς το σκύλο-οδηγό τους
ή ανακαλύπτουν ότι δεν μπορούν να περπατήσουν».

Την περασμένη χρονιά τρεις ερευνητές, δύο Αμερικανοί, ο Γουίλιαμ Ντόμχοφ και η Κάτριν Μέγιερ Γκομς,
και ένας Γερμανός, ο Μίκαελ Σρεντλ, παρουσίασαν τα αποτελέσματα που προέκυψαν από μια ανάλυση
που διεξήγαγαν σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη:

παρά τις μεγάλες αποστάσεις και τις τεράστιες πολιτισμικές διαφορές, οι άνθρωποι μοιράζονταν τα ίδια όνειρα.


Καταγράφηκε

Χρόνους Πολλούς μετά την Αμαρτία όπου την Είπαν Αρετή μέσα στις Εκκλησίες και την Ευλόγησαν...
Οδ. Ελύτης
Zoorlander
Σαν στο σπίτι μου!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 4364



WWW

Αγνόηση
« Απάντηση #1 στις: Ιούλιος: 03 / 2008 - 14:10:57 μμ »



ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ...
Καταγράφηκε

Λοξίας
Σαν στο σπίτι μου!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 4345


Ζήτωσαν!




Αγνόηση
« Απάντηση #2 στις: Ιούλιος: 03 / 2008 - 15:06:25 μμ »



ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ...

Είπαμε...προτρέχεις... bhit

και σού έρχονται από εκεί που δεν το περιμένεις... 'dupe'

Καταγράφηκε

Χρόνους Πολλούς μετά την Αμαρτία όπου την Είπαν Αρετή μέσα στις Εκκλησίες και την Ευλόγησαν...
Οδ. Ελύτης
Reti
Δεν με κουνάει κανείς!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 2752





Αγνόηση
« Απάντηση #3 στις: Ιούλιος: 15 / 2008 - 19:43:31 μμ »

To όνειρο είναι μια εγκεφαλική δραστηριότητα (σκέψεις, εικόνες, συναισθήματα) που συμβαίνει κατά τη διάρκεια του ύπνου. Τα περισσότερα όνειρα λαμβάνουν χώρα σε συνδυασμό με την γρήγορη κίνηση των ματιών κατά τον ύπνο (rapid eye movements). Έτσι, λέγεται ότι βλέπουμε όνειρα κατά τη διάρκεια του REM-ύπνου ο οποίος ουσιαστικά καταλαμβάνει το 20-25% της συνολικής διάρκειας ύπνου. Λέγεται ότι τα βρέφη ονειρεύονται κατά το 50% περίπου του ύπνου τους. Τα όνειρα που προκύπτουν σε μη-REM περιόδους λέγεται ότι παρατηρούνται κατά τον NREM-ύπνο.

Οι ερευνητές του ύπνου έχουν χωρίσει τη συνολική διάρκειά του σε στάδια που ορίστηκαν κυρίως βάσει της ηλεκτρικής δραστηριότητας των νευρώνων του εγκεφαλικού φλοιού, η οποία απεικονίζεται με τη μορφή εγκεφαλικών κυμάτων μέσω ενός ηλεκτροεγκεφαλογράφου (ΗΕΓ). Ο ΗΕΓ καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου μέσω επιφανειακών ηλεκτροδίων που συνδέονται στο κρανίο. Τα στάδια του ύπνου λαμβάνουν χώρα με δεδομένη σειρά και έπειτα με την αντίστροφη σειρά ως το στάδιο 1, και τον REM-ύπνο περίπου 90 λεπτά αργότερα. Αυτός ο κύκλος επαναλαμβάνεται καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας, με την REM-περίοδο να επιμηκύνεται σε κάθε επανάληψη. Ουσιαστικά, ένας άνθρωπος έχει 4 ή 5 REM-περιόδους κάθε βράδυ, με διάρκεια 5 έως 45 λεπτών η καθεμιά. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι ο REM-ύπνος αναπτύχθηκε πριν από τα όνειρα και ότι είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους *.

Η περίοδος των REM-ονείρων είναι μια ενεργητική κατάσταση από νευρολογικής και σωματικής απόψεως. Όταν κάποιος κοιμάται βαθιά δεν ονειρεύεται και τα κύματα (τα λεγόμενα κύματα δέλτα) παρατηρούνται με μεγάλο πλάτος και συχνότητα γύρω στα 3 κύματα ανά δευτερόλεπτο. Στον REM-ύπνο, τα κύματα παρατηρούνται σε συχνότητα 60-70 ανά δευτερόλεπτο και ο εγκέφαλος παράγει πενταπλάσια περίπου ποσότητα ηλεκτρισμού από ό,τι όντας ξύπνιος. Η πίεση, οι καρδιακοί παλμοί, ο ρυθμός της αναπνοής κλπ. μπορούν να αλλάξουν δραματικά κατά τη διάρκεια του REM-ύπνου. Αφού δεν υπάρχει γενικά καμία εξωγενής αιτία αυτών των συμπτωμάτων, το ερέθισμα θα πρέπει να είναι είτε ενδογενές, π.χ. εγκεφαλικό, είτε εξωγενές και μη-σωματικό. Η δεύτερη ερμηνεία- ότι τα όνειρα αποτελούν την πύλη για τη σφαίρα του μεταφυσικού- φαίνεται να μην έχει καμία αξία, αν και είναι πολύ παλιά. Κάθε μια από τις παρακάτω περιπτώσεις ίσως να έχει οδηγήσει σε αυτή την παρανόηση: όνειρα με νεκρούς, όνειρα με μακρινούς τόπους ή με ταξίδια μέσα στο χρόνο, όνειρα που μοιάζουν προφητικά, και όνειρα που είναι τόσο παράξενα ώστε χρίζουν παραφυσικής ερμηνείας. Το γεγονός ότι το REM ελέγχεται από τη γέφυρα, περιοχή του εγκεφαλικού θαλάμου που ελέγχει και αντανακλαστικά όπως η αναπνοή, θα μπορούσε να ενισχύσει την άποψη ότι τα ερεθιίματα που προκαλούν τις σωματικές αλλαγές που παρατηρούνται κατά την REM-περίοδο είναι ενδογενές.

Σχεδόν κανείς σήμερα δεν πιστεύει ότι τα όνειρα είναι μηνύματα από τους θεούς. Κάποιοι παραψυχολόγοι όμως, όπως ο Charles Tart, πιστεύουν ότι τα όνειρα προσφέρουν είσοδο σε ένα άλλο σύμπαν- σε ένα παραφυσικό σύμπαν με εξωσωματικές εμπειρίες, κοσμικά μηνύματα και νιρβάνα. Η βασική του απόδειξη γι' αυτό φαίνεται πως είναι η προσωπική του εμπειρία, και μια ιστορία για τη baby sitter του. Ισχυρίζεται ότι η ανώνυμη baby sitter του (την ονομάζει Κυρία Ζ) είχε την ικανότητα να εγκαταλείπει το σώμα της ενώ κοιμόταν. Ισχυρίζεται ότι εξέτασε την ιπτάμενη baby sitter του στο εργαστήριό του στο UC Davis αφού του είπε ότι νόμιζε «πως όλοι ξυπνούσαν τη νύχτα, αιωρούνταν για λίγο κοντά στο ταβάνι και ξανακοιμόντουσαν». Άλλοι ψυχολόγοι στη θέση του ίσως ανησυχούσαν για την πνευματική υγεία της «Κυρίας Ζ» και για την ασφάλεια τη δική τους και των παιδιών τους. Του Tart όμως του κέντρισε την περιέργεια. Έτσι τοποθέτησε έναν αριθμό πάνω σε ένα ράφι, συνέδεσε την «Κυρία Ζ» σε έναν ΗΕΓ και την κοίμισε. Η ίδια ισχυρίζεται ότι, παρόλο που δεν μπορούσε να διαβάσει τον αριθμό πάνω στο ράφι, πετούσε μέσα στο δωμάτιο τις πρώτες νύχτες. Μπόρεσε τελικά να δει τον αριθμό την τέταρτη νύχτα . Οι σκεπτικιστές πιστεύουν ότι είτε ο Tart επινόησε την ιστορία είτε η «Κυρία Ζ» χρειάστηκε 4 νύχτες για να βρει τρόπο να τον εξαπατήσει. ( Δείτε τη δημοσίευση του Tart “ A Psychophysiological Study of Out-of-the-Body Experiences in a Selected Subject”, Journal of the American Society for Psychical Research, 1968, 62, σελ . 3-27). Άλλοι έχουν ερευνήσει εάν το μυαλό είναι δεκτικό στην εισαγωγή τηλεπαθητικών δεδομένων κατά τη διάρκεια του ύπνου, και απέτυχαν να βρουν ενδείξεις υπερφυσικής ικανότητας κατά τη διάρκεια των ονείρων. Η επιστημονική έρευνα του ψυχιάτρου Montague Ullman και του παραψυχολόγου Charles Honorton ατις αρχές του 70 στο Νοσοκομείο Maimonides του Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, έδωσε αποτελέσματα που εξηγούνται με την τύχη, μετά από έναν πρώτο πείραμα το οποίο φαινόταν να παρέχει θετικά αποτελέσματα ως προς την ύπαρξη ψ ( Baker ).

Είναι πιθανόν τα όνειρα να σχετίζονται με τις εξωσωματικές εμπειρίες. Σε κάποια όνειρα ο άνθρωπος που τα βλέπει είναι παρατηρητής, ακόμα και παρατηρητής του εαυτού του. Ίσως ο μηχανισμός του εγκεφάλου που ελέγχει τα όνειρα όπου κάποιος είναι παρατηρητής, σε αντίθεση με τα όνειρα όπου κάποιος βλέπει σε πρώτο πρόσωπο, να είναι ο ίδιος με αυτόν που ελέγχει την ψευδαίσθηση όπου κάποιος βγαίνει από το σώμα του κάτα τη διάρκεια ιας εξωσωματικής εμπειρίας.

Ο Tart και άλλοι παραψυχολόγοι που πιστεύουν ότι η ονειρική κατάσταση αποτελεί πύλη εισόδου σε άλλο κόσμο, φαίνεται να θεωρούν ως βασική επιστημονική απόδειξη γι' αυτό τα ευδιάκριτα εγκεφαλικά κύματα των διαφόρων σταδίων του ύπνου. Φαίνεται πως πιστεύουν ότι τα εγκεφαλικά κύματα αντιπροσωπεύουν καταστάσεις συνείδησης και ότι ο ύπνος είναι μια αλλοιωμένη κατάσταση συνείδησης. Ωστόσο, ο ύπνος δεν είναι κατάσταση συνείδησης αλλά ασυνειδησία. Επιπλέον, τα εγκεφαλικά κύματα δεν αντιπροσωπεύουν καταστάσεις συνείδησης αλλά την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Η εγκεφαλική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια των ονείρων είναι όντως περίεργη. Όταν ονειρευόμαστε, όχι μόνο βιώνουμε μια κατάσταση ισοδύναμη των παραισθήσεων, κάποιες από τις οποίες θα θεωρούνταν ψυχωτικές αν τις είχαμε ξύπνιοι, αλλά οι περισσότεροι από μας νιώθουμε σαν να κινούμαστε πραγματικά, να δρούμε και να δεχόμαστε επιδράσεις χωρίς το σώμα μας να κινείται στην πραγματικότητα. Οι μηχανισμοί του εγκεφάλου μας προστατεύουν κατά τη διάρκεια του ύπνου από κινήσεις που θα μας οδηγούσαν σε αυτο-τραυματισμό ή στον τραυματισμό άλλων. Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότεροι από μας παραλύουμε κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ωστόσο, κάποιοι υποφέρουν από ένα πρόβλημα στον εγκεφαλικό θάλαμο με αποτέλεσμα να προκαλείται μια διαταραχή του ύπνου κατά την οποία δεν αποτρέπονται οι κινήσεις. Οι άνθρωποι που παρουσιάζουν αυτή τη διαταραχή χτυπάνε, υπνοβατούν κλπ. και μπορεί να γίνουν επικίνδυνοι για τον εαυτό τους ή για τους άλλους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν αφήνουν το σώμα τους, αλλά συχνά αφήνουν το κρεβάτι τους ενώ κοιμούνται.

Ένα άλλο παράξενο χαρακτηριστικό της εγκεφαλικής δραστηριότητας κατά τη διάρκεια των ονείρων είναι το γεγονός ότι σχεδόν όλα τα όνειρα ξεχνιούνται. Η αμνησία των ονείρων είναι φυσιολογική. Δεν οφείλεται σε οτιδήποτε μεταφυσικό, αλλά σε ασθενή κωδικοποίηση. Η μνήμη βασίζεται στην κωδικοποίηση των πληροφοριών που αντλούμε από τα βιώματα. Η κωδικοποίηση βασίζεται σε συνδέσεις σε κάποιες περιοχές του εγκεφάλου, οι οποίες με τη σειρά τους βασίζονται σε συσχετισμούς βιωμάτων. Υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να θυμάται κανείς ένα βίωμα ισχυρής συναισθηματικής επίδρασης παρά κάποιο βίωμα χωρίς συναισθηματική συνιστώσα, διότι οι συναισθηματικές αναμνήσεις καταγράφονται σε μια περιοχή του εγκεφάλου και οι οπτικές συνιστώσες σε μια άλλη. Συνδέονται μεταξύ τους από τα νεύρα. Υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να θυμόμαστε κάποια όνειρο εάν ξυπνήσουμε σε σύντομο χρονικό διάστημα αφού το δούμε. Ακόμα κι έτσι όμως, μάλλον θα το ξεχάσουμε εάν δεν το κωδικοποιήσουμε προσπαθώντας να το θυμηθούμε. Κάποιοι άνθρωποι βοηθούν τη μνήμη τους γράφοντας το όνειρο όταν ξυπνήσουν. Άλλοι θεωρούν ευκολότερη μέθοδο να μένουν στο κρεβάτι και να κάνουν κάποιους συσχετισμούς. Ο ευκολότερος συσχετισμός που μπορεί να γίνει είναι να δώσει κανείς στο όνειρο ένα τίτλο και μια σκόπιμη περιγραφή. Για παράδειγμα ένα όνειρο όπου σε κυνηγάει μια πολική αρκούδα μέσα στο χιόνι προς μια βιβλιοθήκη, μπορεί να πάρει τον τίτλο «Ερευνώντας την πολική αρκούδα». Ξανακοιμηθείτε και είναι πιθανόν να θυμηθείτε το όνειρο θυμούμενοι τον τίτλο.

Η πιο παράξενη ίσως ιδιότητα των ονείρων είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι από μας τις περισσότερες φορές δεν συνειδητοποιούμε ότι ονειρευόμαστε την ώρα που ονειρευόμαστε. Τομογραφικές απεικονίσεις ΡΕΤ κατά τη διάρκεια των ονείρων έδειξαν ότι υπάρχει μειωμένη δραστηριότητα στον προμετωπιαίο φλοιό κατά τη διάρκεια του REM-ύπνου, και αυτό μπορεί να ευθύνεται για αρκετά χαρακτηριστικά της ονειρικής κατάστασης. Ο προμετωπιαίος φλοιός βρίσκεται κοντά στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου, όπου βρίσκονται και ο σχεδιασμός της συμπεριφοράς και η αυτο-συνείδηση. Λόγω μείωσης της δραστηριότητας σε αυτή την περιοχή, ένα άτομο μπορεί να μην συνειδητοποιεί ότι τα γεγονότα σε ένα όνειρο δεν είναι αληθινά. Αυτό μπορεί επίσης να ευθύνεται για την διαστρέβλωση του χρόνου και την αμνησία που συχνά ακολουθεί το ξύπνημα.

Κάποιοι ερευνητές αναφέρουν την έλλειψη προμετωπιαίας δραστηριότητας ως ένδειξη ότι η λειτουργία του ύπνου είναι παλινορθωτική. Ο ύπνος ξεκουράζει τους μετωπιαίους λωβούς, που είναι το πιο ενεργό μέρος του εγκεφάλου όταν είμαστε ξύπνιοι. Για κάποιους ανθρώπους τα διαυγή όνειρα- η συνειδητοποίηση ότι ονειρεύονται την ώρα του ονείρου- είναι πιθανά διότι οι μετωπιαίοι λωβοί τους δεν σταματούν εντελώς τη λειτουργία τους κατά τη διάρκεια του ονείρου. Ωστόσο η πλειοψηφία των παραψυχολόγων δεν ενδιαφέρεται για τη φυσιολογία των ονείρων. Αντιθέτως εστιάζουν στο περιεχόμενο των ονείρων, το οποίο πιστεύουν ότι αποκαλύπτει ένα μονοπάτι προς το υπερφυσικό.

Το προφητικό ή μαντικό όνειρο είναι ίσως ο ισχυρότερος λόγος για να πιστεύει κανείς ότι τα όνειρα αποτελούν πύλη για την είσοδο σε άλλο κόσμο. Κάποια όνειρα δείχνουν απόκοσμα. Φαίνεται πως προμηνύουν γεγονότα. Εάν ένας σημαντικός αριθμός ονείρων κάποιου αντιστοιχούσε σε μελλοντικά γεγονότα, θα ήταν ιδιαίτερα ωφέλιμο για την ανθρωπότητα και θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να βρούμε τον σχετικό μηχανισμό. Ωστόσο, δεν έχει βρεθεί ακόμα ένα τέτοιο άτομο. Τα μεμονωμένα όνειρα που κατά καιρούς δείχνουν προφητικά δεν αποτελούν ισχυρή απόδειξη της ύπαρξης προφητικών ονείρων. Κάποτε είχα ένα πολύ ζωντανό όνειρο με πτώση ενός αεροπλάνου στο Σαν Ντιέγκο (όπου είχα ζήσει για 20 χρόνια). Περίπου δέκα χρόνια μετά, ένα αεροπλάνο έπεσε στο Σαν Ντιέγκο. Είμαι προφήτης; Θα αποδεικνυόταν κάτι τέτοιο εάν το αεροπλάνο έπεφτε μια ημέρα αφού είδα το όνειρο; Δεν το νομίζω.

Ενώ οι περισσότεροι παραψυχολόγοι παραδέχονται ότι είναι αναμενόμενες οι συμπτώσεις μεταξύ των ονείρων ενός ανθρώπου και των γεγονότων, ωστόσο ισχυρίζονται ότι είναι υπερβολικά πολλά τα φαινομενικά προφητικά όνειρα ώστε να τα αποδώσουμε όλα σε σύμπτωση. Είναι αλήθεια πως δεν μπορούν όλα τα προφητικά όνειρα να αποδοθούν σε σύμπτωση. Πολλά από αυτά μπορούν να αποδοθούν σε συσσώρευση αναμνήσεων ονείρων μετά τα γεγονότα, και πολλά άλλα σε ψευδείς περιγραφές. Αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των προφητικών ονείρων είναι μάλλον συμπτώσεις. Αυτά τα όνειρα είναι εντυπωσιακά για όσους δεν κατανοούν τον νόμο των πραγματικά μεγάλων αριθμών, την πόλωση επιβεβαίωσης, και τον τρόπο λειτουργίας της μνήμης. Εάν υπάρχει 1 στις 1000 πιθανότητες ένα οποιοδήποτε όνειρο να είναι πραγματικά προφητικό, τότε δεδομένου του πληθυσμού της γης και του μέσου αριθμού ονείρων που βλέπουν οι άνθρωποι σε κάθε περίοδο ύπνου (250 όνειρα κάθε βράδυ, σύμφωνα με τον Hines , σελ . 50), είναι αναμενόμενο ότι κάθε ημέρα της ζωής μας θα υπάρχουν πάνω από 1.500.000 όνειρα φαινομενικά προφητικά. Αυτός ο αριθμός δεν περιλαμβάνει τα όνειρα που βλέπουν οι γάτες, οι σκύλοι και άλλα ζώα που μπορεί επίσης να βιώνουν μεταφυσικές εμπειρίες ενώ κοιμούνται, αν και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το σκοπό κάτι τέτοιου. Επιπλέον, κάποιος θα σκεφτόταν ότι εάν τα όνειρα είναι η πύλη για το μεταφυσικό, τα όνειρα των τυφλών δεν θα περιορίζονταν από την έλλειψη όρασης. Ωστόσο, οι εκ γενετής τυφλοί δεν έχουν οπτικά όνειρα * .

Υπάρχουν επίσης εκείνοι που πιστεύουν ότι τα όνειρα είναι η πύλη προς τις προηγούμενες ζωές. Υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν ότι τα όνειρα που βλέπουμε σήμερα οφείλονται στους φόβους των προγόνων μας (κυνηγών-αγροτών). Τα κοινά όνειρα, όπως το να σε κυνηγούν ή το να πέφτεις λέγεται ότι έχουν τις ρίζες τους στην εποχή των προγόνων μας. Βλέπουμε αυτά τα όνειρα επειδή οι πρόγονοί μας έτρεχαν κυνηγημένοι από τίγρεις και κοιμόντουσαν στα δέντρα. Οι αποδείξεις για αυτή την άποψη είναι μηδαμινές, αν όχι ανύπαρκτες, παρόλο που μπορεί να υπάρξει ισχυρή επιχειρηματολογία ότι μάλλον η μορφή παρά το περιεχόμενο τέτοιων ονείρων μπορεί να οφείλεται σε μια εξελικτική προσαρμογή της ενστικτώδους συμπεριφοράς του ανθρώπου, η οποία είναι απαραίτητη για την επιβίωσή του.

Εάν πάντως τα όνειρα αποτελούν πύλη προς οτιδήποτε, αυτό είναι οι σημερινοί προσωπικοί μας φόβοι και επιθυμίες και όχι οι αρχαίοι φόβοι και επιθυμίες άλλων ανθρώπων. Υποθέτουμε ότι τα όνειρα εξυπηρετούν κάποιο σκοπό, αλλά είναι πιο πιθανό αυτός ο σκοπός να εντοπίζεται σε αυτή τη ζωή και όχι σε κάποια άλλη. Κάθε αξιοπρεπής θεωρία σχετικά με τα όνειρα θα πρέπει να προσπαθεί να εξηγήσει γιατί ο εγκέφαλος ξυπνάει αυτές τις αναμνήσεις και τις μυθοπλασίες. Πιθανότατα, τα όνειρα είναι το αποτέλεσμα ηλεκτρικής ενέργειας που διεγείρει αναμνήσεις εντοπισμένες σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου. Το γιατί ο εγκέφαλος διεγείρει και μυθοπλάθει τις συγκεκριμένες αναμνήσεις, παραμένει μυστήριο παρά τις διάφορες αληθοφανείς ερμηνείες. Οι παραφυσικές ερμηνείες μάλλον δεν έχουν τόση αξία όσο οι ερμηνείες που περιορίζονται σε βιολογικούς και συναισθηματικούς μηχανισμούς σχετικούς με την εγκεφαλική δραστηριότητα.

Μια τέτοια υπόθεση για τους ρυθμούς του ύπνου είναι ότι αποτελούν τον τρόπο του εγκεφάλου να αποσυνδέει τον εγκεφαλικό φλοιό από τα αισθητήρια όργανα. Όταν κοιμόμαστε, οι θαλαμικοί νευρώνες παρεμποδίζουν τη διείσδυση πληροφοριών από τα αισθητήρια όργανα στον φλοιό *. Μ' αυτόν τον τρόπο ξεκουράζεται για λίγο ο φλοιός και έτσι άλλωστε εξηγείται γιατί οι άνθρωποι που έχουν έλλειψη ύπνου εμφανίζουν μειωμένη κριτική ικανότητα. Μια άλλη υπόθεση σχετική με τα όνειρα είναι ότι παίζουν ρόλο στην επεξεργασία των αναμνήσεων και ιδιαίτερα των συναισθηματικών αναμνήσεων. Κατά τη διάρκεια του REM-ύπνου η αμυγδαλή του εγκεφάλου, που παίζει ρόλο στη δημιουργία και συνοχή των αναμνήσεων από συναισθηματικά βιώματα, είναι σχετικά ενεργή. Μια σχετική θεωρία υποστηρίζει ότι τα όνειρα είναι «οι φύλακες της ψυχής» ( Baker ). Τα όνειρα είναι μηχανισμοί που καθοδηγούν τα συναισθήματά μας. Εν ολίγοις, αυτή η θεωρία υποστηρίζει ότι τα όνειρα είναι ένας τρόπος να εκφράζουμε επιθυμίες και φόβους που για κάποιο λόγο υπάρχει ανάγκη να εκφραστούν, αλλά δεν εκφράζονται όταν είμαστε ξύπνιοι. Εάν αυτό αληθεύει, συνεπάγεται ότι μόνο κάποιος πολύ κοντινός αυτού που βλέπει το όνειρο θα μπορούσε να επιχειρήσει να το ερμηνεύσει. Τα όνειρα είναι πολύ προσωπικά και μιλούν στον συναισθηματικό κόσμο του ανθρώπου που τα βλέπει. Ο "πιο ασφαλής οδηγός για την ερμηνεία ενός ονείρου είναι το συναίσθημα και η κρίση του ίδιου του ανθρώπου που το είδε, ο οποίος βαθιά μέσα του γνωρίζει το πραγματικό του νόημα" ( Baker ). Αυτή η θεωρία φαίνεται πως βασίζεται στο γεγονός ότι τα περισσότερα όνειρα έχουν να κάνουν με πράγματα που συνέβησαν τις τελευταίες μία ή δύο ημέρες, και αντανακλούν την παρούσα ζωή και τα παρόντα άγχη, συμπεριλαμβανομένων των απωθημένων του ατόμου που ονειρεύεται. Αυτή η θεωρία επίσης υπαινίσσεται ότι η ερμηνεία των ονείρων μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην αυτογνωσία- διότι τα όνειρα αντανακλούν συναισθήματα και επιθυμίες τα οποία δεν συνειδητοποιούμε όταν είμαστε ξύπνιοι. Μπορεί να έχουμε άγχη ή επιθυμίες που μόνο τα όνειρά μας μπορούν να αποκαλύψουν.

Οι περισσότεροι από εμάς δεν δυσκολευόμαστε να βρούμε από την εμπειρία μας παραδείγματα τέτοιων ονείρων που εκφράζουν άγχη ή επιθυμίες. Ίσως να μην είχαμε συνειδητοποιήσει τις επιθυμίες ή τους φόβους μας έως ότου αφυπνίστηκαν στο όνειρο. Κάποιες φορές τα συμβολικά μας όνειρα είναι τόσο ξεκάθαρα που δεν χρειαζόμαστε εξωτερική βοήθεια για να τα ερμηνεύσουμε. Ωστόσο, πολλά όνειρα είναι τόσο παράξενα, παράλογα ή εκκεντρικά που δεν μπορούμε να τους δώσουμε ένα νόημα. Αναζητάμε άλλους που αυτοαποκαλούνται ειδικοί στην ερμηνεία ονείρων, για να μας βοηθήσουν να ξετρυπώσουμε το κρυμμένο νόημα των ονείρων μας. Εκείνοι που ασχολούνται με την ερμηνεία ονείρων θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ώστε να μην επιβάλλουν τις προσωπικές τους αγαπημένες θεωρίες στα όνειρα των άλλων. Για παράδειγμα το όνειρο που αναφέρθηκε παραπάνω, με την πολική αρκούδα να κυνηγά κάποιον προς μια βιβλιοθήκη, μπορεί να ερμηνευτεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους αλλά μόνο εγώ, η γυναίκα μου και ένας ή δύο ακόμη γνώστες της εμπειρίας από την οποία πηγάζει το όνειρο, μπορούν να το ερμηνεύσουν «σωστά». Δεν αμφιβάλλω ότι υπάρχουν πολλές πιθανές ερμηνείες και ότι κάποιες από αυτές μπορεί να είναι αρκετά αληθοφανείς. Αλλά η «σωστή» είναι αυτή που έχει νόημα για αυτόν που είδε το όνειρο. Ήταν ένα τρομακτικό όνειρο, όπως τρομακτική ήταν και η εμπειρία της αντιμετώπισης ενός στενού συγγενή με διπολική διαταραχή (μανιοκατάθλιψη). Η εμπειρία αυτή με οδήγησε στη βιβλιοθήκη και στα βιβλιοπωλεία για να συγκεντρώσω όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτή την εγκεφαλική διαταραχή. Δεν αμφιβάλλω ότι κάποιος Φροϋδικός ή Γιουνγκικός θα μπορούσε να βρει κάποιο κρυμμένο ή συμβολικό νόημα το οποίο δεν επισημαίνω εγώ, αλλά δεν με ενδιαφέρουν αυτές οι ερμηνείες διότι δεν έχω κανένα τρόπο να τις διασταυρώσω με την πραγματικότητα και δεν ασπάζομαι τις απόψεις τους σχετικά με την ψυχή. Δεν έχω ιδέα γιατί ο εγκέφαλός μου δημιούργησε αυτό το όνειρο, ξυπνώντας μου φόβο και διαταράσσοντας τον ύπνο μου. Η πραγματικότητα είναι ήδη από μόνη της πολύ άσχημη, χωρίς να έχουμε τους εγκεφάλους μας να μας ξυπνούν περισσότερους φόβους ενώ κοιμόμαστε.

Ωστόσο υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έχουν βιώσει πολύ χειρότερα πράγματα από εμένα και οι οποίοι τα ονειρεύονται κάθε βράδυ (Sacks). Το γιατί ο εγκέφαλος τρομοκρατεί τον ιδιοκτήτη του επαναλαμβάνοντας τρομακτικές αναμνήσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου, φαίνεται ακατανόητο. Αυτό το είδος επίμονων και βασανιστικών ονείρων είναι εξίσου άχρηστο με την ιδεο-ψυχαναγκαστική συμπεριφορά. Αυτοί οι άνθρωποι δεν υποφέρουν απλά από εφιάλτες. Είναι υπερβολικά φοβισμένοι να κοιμηθούν. Χρειάζονται τη βοήθεια ενός καλού θεραπευτή αλλά όχι ενός ονειροκρίτη. Για να βοηθηθούν πρέπει να μάθουν να ελέγχουν τα όνειρά τους. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι ελέγχου των ονείρων, οι περισσότερες από τις οποίες περιλαμβάνουν οπτική ή ακουστική προετοιμασία πριν τον ύπνο. Κάποιοι θεραπευτές επικαλούνται επιτυχία με θύματα επαναλαμβανόμενων εφιαλτών μετά από θεραπεία αυτού που αόριστα ονομάζεται «διαταραχή μετα-τραυματικού στρες». Κάποιοι ασθενείς ισχυρίζονται ότι βοηθήθηκαν να ξεπεράσουν τους επαναλαμβανόμενους εφιάλτες τους μέσω διαυγών ονείρων. Κανείς δεν βοηθήθηκε αντιμετωπίζοντας τα όνειρα ως πύλη προς κάποια ανώτερη σφαίρα συνείδησης.
Καταγράφηκε
Pro
Δεν με κουνάει κανείς!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 1997


Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα




Αγνόηση
« Απάντηση #4 στις: Δεκέμβριος: 05 / 2008 - 04:09:05 πμ »

Η ΝΕΥΡΩΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΦΡΟΫΝΤ

Την εποχή αυτή ο Φρόυντ παρουσίασε το βιβλίο του «Projet» (Σχέ-
διο), όπου παρουσίασε τη θεωρία του για τη λειτουργία των νευρώ-
νων. Σήμερα ξέρουμε ότι ο Φρόυντ κατανοούσε μερικά μόνο τις λει-
τουργίες των νευρώνων στον εγκέφαλο. Γι’ αυτό δε χρησιμοποίησε
κατασταλτικά στοιχεία στο μοντέλο του. Με αυτό τον τρόπο πίστευε
ότι η διέγερση των νευρώνων μπορούσε να δημιουργήσει μερικές
φορές ένα τρομερό ηλεκτροχημικό φορτίο, το οποίο έπρεπε με κά-
ποιο τρόπο να απελευθερωθεί. Το όνειρο ήρθε έτσι σα μια άμεση ε-
πινόηση..., μια δικλείδα ασφαλείας για το "καζάνι που έβραζε".
Σύμφωνα με το Φρόυντ τα νευρικά κύτταρα (νευρώνες) μπορούν να
αποταμιεύουν ενέργεια και μάλιστα μεγάλα ποσά ενέργειας, που
προέρχονται πάντα από πηγές εκτός του εγκεφάλου. Η άποψη αυτή
οδηγεί στην υπόθεση ότι και τα αίτια των ονείρων θα πρέπει να βρί-
σκονται εκτός του εγκεφάλου. Έτσι δε μένει παρά να υποθέσουμε
ότι τα όνειρα οφείλονται σε διάφορα σωματικά ερεθίσματα, ή ότι
προέρχονται από το εξωτερικό περιβάλλον. Οι νευρώνες είναι επίσης
παθητικοί αγωγοί ενέργειας, που μεταβιβάζουν την ενέργεια που
δέχονται από το εξωτερικό περιβάλλον προς στον εγκέφαλο.
Η σημερινή όμως άποψη είναι ότι οι νευρώνες είναι μετασχηματι-
στές ενέργειας, που μετατρέπουν αυθόρμητα την ενέργεια που δέ-
χονται σε ηλεκτρικά σήματα. Είναι εξειδικευμένα κύτταρα για τη με-
τάδοση πληροφοριών, τα οποία χρησιμοποιούν τη δική τους μετα-
βολική ενέργεια, για να διατηρήσουν μια διαφορά δυναμικού ανά-
μεσα στην εξωτερική και την εσωτερική επιφάνεια της κυτταρικής
μεμβράνης. Με την πτώση του δυναμικού η μεμβράνη εκφορτίζεται
και το ηλεκτρικό σήμα μεταδίδεται στα άλλα κύτταρα μέσω των
νευρομεταβιβαστών στο χώρο των συνάψεων (σημεία επαφής των
κυττάρων). Έτσι κάθε κύτταρο έχει το δικό του δυναμικό ηρεμίας.
Από την άλλη μεριά ξέρουμε ότι ο παράξενος ύπνος, που συνδέεται
άμεσα με το όνειρο, προκαλείται από μια εσωτερική πηγή στο ε-
γκεφαλικό στέλεχος (γεννήτρια PGO) και όχι από κάποια εξωτερικά
αίτια.

Επίσης ο Φρόυντ, αντίθετα από το καθηγητή του Exner και τις σύγ-
χρονες αντιλήψεις, δε δεχόταν την ύπαρξη ανασταλτικών νευρώ-
νων. Αναγκάστηκε έτσι να χρησιμοποιήσει την έννοια της "εκτρο-
πής" της ενέργειας. Σύμφωνα με αυτή ένα φορτίο σε ένα μετασυνα-
πτικό νευρώνα μπορεί να τραβήξει νευρική ενέργεια προς το μέρος
του και να εκτρέψει έτσι την ενέργεια από την κανονική της πορεία.
Η εκτροπή αυτή παίζει έναν ανασταλτικό ρόλο, γιατί η νευρική ε-
νέργεια παρόλο που εκτρέπεται, δεν καταργείται. Μ' αυτό τον τρόπο
οι εκτρεπόμενες παρορμήσεις μας (οι απωθημένες επιθυμίες μας),
πιέζουν συνεχώς να εκφορτιστούν και αναδύονται τελικά στα όνει-
ρα.

Σήμερα δεχόμαστε ότι η διέγερση των νευρώνων μπορεί να αναστα-
λεί με το άνοιγμα των ιονικών διόδων που αυξάνουν την πόλωση
της μεμβράνης.

Με βάση το προηγούμενο νευρωνικό μοντέλο του ο Φρόυντ διατύ-
πωσε μια δυναμική θεωρία για τη ψυχική λειτουργία:
Σύμφωνα με αυτόν οι νευρώνες έχουν τη τάση να παραμένουν σε
μια κατάσταση ηρεμίας. Μέσω του μηχανισμού εκφόρτισης που δια-
θέτουν απαλλάσσονται γρήγορα από το φορτίο τους κι επανέρχονται
στη κανονική, μη διεγερμένη τους κατάσταση. Μερικές όμως φορές
δε λειτουργεί αυτή αδράνειά τους, γιατί χρειάζεται να κρατήσουν
μια πληροφορία που δέχονται για κάποιο ειδικό λόγο. Για να μπορέ-
σει όμως να συμβεί αυτό το δεύτερο είδος λειτουργίας των νευρώ-
νων, χρειάζονται οι λεγόμενοι "φραγμοί επαφής" που εμποδίζουν
την εκφόρτισή τους.

Οι νευρώνες που εκφορτίζονται εύκολα, χωρίς να συγκρατούν τίπο-
τα, λέγονται νευρώνες πι και χρησιμεύουν στην αντίληψη. Το άλλο
είδος νευρώνων, που συγκρατούν μια ορισμένη ποσότητα πληροφο-
ριών, λέγονται νευρώνες ψι και χρησιμεύουν στη μνήμη και σε διά-
φορες ψυχικές λειτουργίες. Οι νευρώνες πι βρίσκονται στα εξωτερι-
κά σημεία του σώματος, όπου δέχονται ένα συνεχή βομβαρδισμό
πληροφοριών από το εξωτερικό περιβάλλον, τις οποίες μεταβιβάζουν
γρήγορα στους εσωτερικούς νευρώνες. Από την άλλη μεριά οι νευ-
ρώνες ψι βρίσκονται στη φαιά ουσία του εγκεφάλου και δέχονται
πληροφορίες μόνον από τους νευρώνες πι ή από το εσωτερικό του
σώματος και μάλιστα σε μικρότερη ποσότητα απ' ό,τι οι νευρώνες πι.
Μπορούν έτσι να αποθηκεύουν πληροφορίες, χωρίς να υπάρχει κίν-
δυνος υπερφόρτισής τους. Αφήνουν έτσι να κυκλοφορήσουν ελεύ-
θερα διάφορες πληροφορίες μέσα στη ψυχή. Ο βαθμός συσσώρευ-
σης ή εκφόρτισης αυτών των πληροφοριών εκφράζει αντίστοιχα το
επίπεδο των επιθυμιών και των συναισθημάτων μας.

(Η σύναψη εμφανίζεται στο τέλος ενός νευρονικού άξονα. Το διε-
γερμένο νευρόνιο μεταδίδει πληροφορίες στα γειτονικά του νευρό-
νια, με ηλεκτρικούς παλμούς, που είναι γνωστοί σα δυναμικά δρά-
σης. Αυτοί οι παλμοί διαδίδονται σαν ηλεκτρικά κύματα κατά μήκος
του άξονα του νευρονίου προς τις απολήξεις του, που είναι τα ση-
μεία επαφής του με τα άλλα νευρόνια. Ο ηλεκτρικός παλμός ελευ-
θερώνει τότε νευρομεταβιβαστές, που διαχέονται στη συναπτική αύ-
λακα και προσκολλώνται σε αποδέκτες, οι οποίοι με τη σειρά τους
παράγουν μια νέα γενιά δυναμικών δράσης. Όταν ένα νευρόνιο διε-
γερθεί αρκετά ώστε να ξεπεράσει το φράγμα δυναμικού του, στέλνει
κατά μήκος του άξονά του ένα ηλεκτρικό φορτίο).

ΤΟ ΦΡΟΫΔΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ

Η κλασσική Φροϋδική άποψη βασίζεται στην υπόθεση ότι το ασυνεί-
δητο είναι ένα καζάνι που βράζει, γεμάτο από διάφορες μη αποδε-
κτές κοινωνικά επιθυμίες και παρορμήσεις. Το καζάνι αυτό βρίσκε-
ται πάντα στο σημείο της έκρηξης, αλλά με κάποιο τρόπο καταφέρ-
νουμε να καταπιέζουμε τις ορμές μας και το εμποδίζουμε να εκραγεί.
Ακόμα κι' έτσι όμως αυτό πρέπει να βρει οπωσδήποτε μια διέξοδο,
διαφορετικά θα εκραγεί. Τη διέξοδο αυτή του τη προσφέρει το όνει-
ρο, το οποίο είναι μια βαλβίδα ασφαλείας, ή όπως το ονομάζει ο
Φρόυντ ο Βασιλικός δρόμος προς το Ασυνείδητο. Οι καταπιεσμέ-
νες παρορμήσεις μας μεταμφιέζονται κατάλληλα για να μπορέσουν
να περάσουν από τον έλεγχο του εσωτερικού μας λογοκριτή και να
μη προσβάλουν ή σοκάρουν έτσι τη συνείδησή μας. Το μεταμφιε-
σμένο όνειρο μπορεί όμως να ξεμασκαρευτεί από έναν εκπαιδευμένο
ψυχαναλυτή και να μας αποκαλύψει τα μυστικά του.

Πιο αναλυτικά το "Εγώ" επιθυμεί να κοιμηθεί, αλλά Ο Φρόυντ δε
μας εξηγεί το γιατί. Παύει λοιπόν να διεγείρει το εγκεφαλονωτιαίο
σύστημα, προκαλώντας έτσι μυική παράλυση. Το όνειρο αρχίζει ό-
ταν κάποιο γεγονός της καθημερινής μας εμπειρίας διεγείρει μια κα-
ταπιεσμένη επιθυμία μας στο ασυνείδητο. Με τον τρόπο αυτό προ-
καλείται μια έντονη κινητικότητα των δυνάμεων προς το σύστημα
του "προσυνειδητού". Η λογοκρισία όμως απαγορεύει τη πρόσβαση
στην αμεταμφίεστη επιθυμία, με αποτέλεσμα να προκληθεί μια πα-
λινδρομική κίνηση των "ρευμάτων της διέγερσης" προς τη μνήμη.
Τότε ακριβώς συμβαίνει η "ονειρική εργασία" της συμπύκνωσης, της
μετάθεσης και της συμβολοποίησης, που συγκαλύπτει τις επιθυμίες
που έχουν σχέση με αυτή τη μνήμη. Μεταμφιεσμένη έτσι η επιθυμία
γίνεται αποδεκτή από τη λογοκρισία και περνά στη συνείδηση. Το
όνειρο λοιπόν για το Φρόυντ, εμποδίζοντας την εμφάνιση των αμε-
ταμφίεστων και μη αποδεκτών επιθυμιών στη συνείδηση που θα
προκαλούσαν διαφορετικά την αφύπνιση, λειτουργεί σαν ένας προ-
στάτης, ένας φύλακας του ύπνου.

Όσον για το ίδιο το φαινόμενο του ονείρου ο Φρόυντ ενδιαφέρθηκε
περισσότερο για τη συμβολική γλώσσα του, την οποία προσπάθησε
να ερμηνεύσει στο περίφημο βιβλίο του "Η Ερμηνεία των Ονείρων".
Εκεί ισχυρίστηκε ότι το ξέχασμα των ονείρων δεν εξηγείται, παρά
μόνο με την παραδοχή της ύπαρξης μιας ψυχικής λογοκρισίας. Πί-
στευε δηλαδή ότι το ξέχασμα των ονείρων αποτελούσε μια άμεση
υποστήριξη της θεωρίας του για μια "μεταμφιεσμένη ικανοποίηση
των επιθυμιών".

Η προηγούμενη θεωρία του Φρόυντ δέχθηκε σφοδρότατη κριτική τις
τελευταίες δεκαετίες. Κανένα πείραμα δεν την υποστηρίζει. Αντίθετα
γνωρίζουμε σήμερα ότι το όνειρο οφείλεται σε μια αυτόνομη περιο-
δική διέγερση των νευρονίων της "γεννήτριας" PGO στο εγκεφαλικό
στέλεχος. Οι McCarley και Hobson έκαναν το 1977 μια ιδιαίτερα αυ-
στηρή κριτική στη θεωρία ρου Φρόυντ::

Η θεωρία του πρέπει να εγκαταλειφθεί, γιατί δε δέχεται την ύπαρξη
μιας αυτόνομης δραστηριότητας, μιας ρύθμισης και μιας εσωτερικής
ενέργειας του εγκεφάλου. Αυτό δε σημαίνει ότι το όνειρο δεν περι-
λαμβάνει αναμνήσεις της ημέρας ή σημαντικά γεγονότα. Αντίθετα,
αυτά το δημιουργούν, κανένα όμως δεν αποτελεί έναν αιτιατό παρά-
γοντα για την ονειρική διαδικασία.

Δεν είναι απαραίτητη η απώθηση της νευρικής ενέργειας για να προ-
κληθεί η κατάσταση του παράξενου ύπνου. Η ενέργεια βρίσκεται
ήδη στον εγκέφαλο. Δεν είναι ανάγκη να εξηγήσουμε το ασυνείδητο
σαν ένα ψυχικό υποσύστημα ή σα μια ομάδα νευρώνων, απαραίτη-
των για την αποθήκευση της ενέργειας των καταπιεσμένων επιθυ-
μιών. Δε χρειάζεται πια να νομίζουμε ότι η έννοια της καταστολής
έχει σχέση με τον έλεγχο των νευρώνων της γέφυρας που ευθύνο-
νται για την εμφάνιση του παράξενου ύπνου. Οι ενεργοί νευρώνες
της γέφυρας δρουν αυτόματα και αυτό χρειάζεται. Επιπλέον η έννοια
της παλινδρόμησης προς την κατεύθυνση της ανεστραμμένης ροής
της νευρωνικής ενέργειας, δεν είναι ούτε απαραίτητη ούτε σωστή.
Οι εκτελεστικοί νευρώνες της γέφυρας ακολουθούν την ίδια κατεύ-
θυνση στη λειτουργία τους, όπως και στη διάρκεια της εγρήγορσης.
Το μόνο που αλλάζει είναι ότι αυτά γίνονται σαράντα φορές πιο δρα-
στήρια στη διάρκεια του παράξενου ύπνου.

Σοβαρές προβλήματα υπάρχουν επίσης στη θεωρία του Φρόυντ εξ'
αιτίας του ισχυρισμού του ότι η πρωτογενής δύναμη και η "συνομω-
σία" του ονείρου αποτελούν την μεταμφίεση μιας καταπιεσμένης ε-
πιθυμίας. Η δύναμη που δρα στη διάρκεια του παράξενου ύπνου εί-
ναι μια βιολογική ενεργοποίηση των κυτταρικών δομών της γέφυρας
και όχι μια καταπιεσμένη επιθυμία. Δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι
αυτοί οι κυτταρικοί μηχανισμοί προκαλούνται από τη πείνα ή από
άλλες απωθημένες επιθυμίες. Το βασικό λοιπόν κίνητρο της ονειρι-
κής διαδικασίας δεν μπορεί να είναι μεταμφιεσμένο, γιατί η πρωταρ-
χική δύναμη των ονείρων δεν είναι ούτε το ένστικτο, ούτε μια "κα-
ταπιεσμένη επιθυμία που έχει την ανάγκη μεταμφίεσης.

μπουρντς δηλαδη ελεγε και ο Φρουντ για τα ονειρα!  laugh
Καταγράφηκε

Λοιπόν έχουμε και λέμε: «Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα» (1975), «Ο Ροζ Πάνθηρας ξαναχτυπά» (1976), «Η εκδίκηση του Ροζ Πάνθηρα» (1978). Η συνταγή βέβαια είναι πια πολύ μπαγιάτικη.
Pro
Δεν με κουνάει κανείς!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 1997


Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα




Αγνόηση
« Απάντηση #5 στις: Δεκέμβριος: 05 / 2008 - 04:18:52 πμ »

Ο ΓΙΟΥΝΓΚ

Ο Φρόυντ θεωρούσε ότι το ασυνείδητο αποτελείται από τις απωθη-
μένες γενετήσιες επιθυμίες μας, ενώ ο Άντλερ από τις απωθημένες
ορμές μας για την απόκτηση δύναμης. Ο Γιουνγκ, εκτός από τις
προηγούμενες απωθήσεις, δέχεται ότι περιλαμβάνει και τη προσωπι-
κή εμπειρία μας και γι’ αυτό θα μπορούσε να ονομαστεί προσωπικό
ασυνείδητο. Εκτός όμως από αυτό, θα πρέπει να δεχθούμε και την
ύπαρξη ενός απρόσωπου, μαζικού ή συλλογικού ασυνείδητου, που
αποτελείται από τις μνήμες και τα πρότυπα συμπεριφοράς που ανα-
πτύξαμε σε όλο το διάστημα της ιστορίας της ανθρωπότητας. Αυτό
είναι η ανεξάντλητη πηγή της ψυχικής μας ενέργειας και ο δημιουρ-
γός του πραγματικού πολιτισμού μας και όχι οι εξαγνισμένες επιθυ-
μίες μας, όπως ισχυρίζονται οι Φροϋδικοί. Οι εικόνες που δημιουρ-
γούνται από το συλλογικό ασυνείδητο ονομάζονται από το Γιουνγκ
αρχέτυπα. Τέτοιες αρχετυπικές εικόνες είναι των γονέων, των παι-
διών, της φυλής ,του ήρωα, του Θεού, του γόητα κ.λ..π.

Η ψυχολογική υγεία μας είναι το αποτέλεσμα της ισορροπίας ανάμε-
σα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο. Κάθε συνειδητό γεγονός έχει
ένα αντίστοιχο αντίθετο γεγονός στο ασυνείδητο. Κάθε συνειδητή
πράξη μας αντιστοιχεί σε μια αντίθετή της στο ασυνείδητο. Η ψυχο-
λογική λοιπόν ισορροπία προϋποθέτει τη συνειδητή αναγνώριση αυ-
τής της σχέσης ανάμεσα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο και την
αποφυγή των υπερβολών προς το μέρος της μιας ή της άλλης πλευ-
ράς.

Ο Γιουνγκ συμφωνεί με το Φρόυντ ότι το όνειρο αποτελεί το βασικό
όργανο για την εξερεύνηση του ασυνείδητου ("Ο Βασιλικός Δρόμος
προς το Ασυνείδητο"). Διαφωνεί όμως για τη μέθοδο της ερμηνείας
του. Κατ' αυτόν η ερμηνεία του ονείρου είναι δύσκολη και προαπαι-
τεί την εκπλήρωση πολλών όρων. Γενικά είναι λαθεμένη η ερμη-
νεία όλων των πάγιων συμβόλων με μία και μόνο σημασία, όπως τη
δίδασκε ο Φρόυντ.

Στις αρχές του αιώνα μας ο Alfred Maury ξύπνησε σε τακτά χρονικά
διαστήματα διάφορα άτομα στη διάρκεια του ύπνου τους και παρα-
τήρησε ότι αυτά σπάνια είχαν αναμνήσεις ονείρων. Με αυτό το τρό-
πο αποδείχθηκε ότι η ονειρική δραστηριότητα δεν ήταν συνεχής σε
όλη τη διάρκεια του ύπνου. Σύμφωνα με το Maury το όνειρο είναι
ένα τυχαίο φαινόμενο που συμβαίνει όταν ο ύπνος είναι ελαφρύτε-
ρος, όπως στη περίοδο του αποκοιμίσματος (υπναγωγικές εικόνες),
με την επίδραση εσωτερικών (πόνος), ή εξωτερικών παραγόντων
(θόρυβος), ή τέλος πριν την αφύπνιση (υπνοπομπικές εικόνες).

Το 1913 ο Henri Pieron μετέφερε τις "υπνοτοξίνες" από ένα σκύλο
που του είχαν στερήσει τον ύπνο σε ένα άλλο ζώο και το έκανε να
πέσει αμέσως σε ένα βαθύ ύπνο. Λίγο αργότερα ο Delage, που έ-
γραφε καθημερινά τα όνειρά του στο εργαστήριό του, παρατήρησε
ότι ούτε η κήρυξη του α΄ παγκοσμίου πολέμου, ούτε ο θάνατος με-
ρικών κοντινών του ανθρώπων, του είχε αφήσει καμιά ανάμνηση.
Αναλύοντας προσεκτικά τις αναμνήσεις του διατύπωσε την άποψη
ότι στο όνειρο εμφανίζεται ο "ψυχισμός" μας, ο οποίος απωθείται
στη διάρκεια της εγρήγορσης.

Το 1937 ο Γερμανός Klaue ανακάλυψε στη γάτα τις περιόδους του
"βαθέος ύπνου", που συνοδεύονται από μια έντονη δραστηριότητα,
πολύ διαφορετική από τη βραδεία δραστηριότητά του στη διάρκεια
του συνηθισμένου ύπνου. Η εργασία του όμως ξεχάστηκε αμέσως.
Το 1944 ο Γερμανός Ohlmeyer περιέγραψε σε ένα περιοδικό φυσιο-
λογίας το φαινόμενο της περιοδικής στύσης του άνδρα στη διάρκεια
του ύπνου. Η πρώτη στύση εμφανίσθηκε 90 λεπτά μετά την έναρξη
του ύπνου και η μέση περίοδος των στύσεων, που διαρκούσαν περί-
που 25 λεπτά, ήταν 85 λεπτά. Παρόλο που αυτά είναι τα χαρακτηρι-
στικά των περιόδων του παράξενου ύπνου, η στύση δε συνδέθηκε
τότε με το όνειρο.

Το 1953 ο Eugen Aserinsky, ένας μαθητής του καθηγητή Nathaniel
Kleitman στο Σικάγο, παρατήρησε στη διάρκεια του ύπνου των παι-
διών γρήγορες κινήσεις των ματιών τους. Αμέσως τις θεώρησε σαν
ενδείξεις της ονειρικής διαδικασίας. Ακολούθησαν τα πειράματα των
William Dement και N. Kleitman (1953 -1958), οι οποίοι ξυπνώντας
πολλά άτομα σε διάφορες φάσεις του ύπνου τους, διαπίστωσαν ότι
το όνειρο εμφανίζεται κατά διαστήματα 90 λεπτών και διαρκεί 20 με
25 λεπτά. Χαρακτηρίζεται από μια έντονη δραστηριότητα του φλοι-
ού, ανάλογη με αυτή του αποκοιμίσματος, και από γρήγορες κινή-
σεις των ματιών. Το συμπέρασμα ήταν λοιπόν τότε ότι το όνειρο εί-
ναι ένα μια περιοδική φάση του ελαφρού ύπνου (emerging state
one), ανάλογη με τη φάση του αποκοιμίσματος (descending state
one).

Το 1949 οι Giuseppe Moruzzi και Horace Magoun ανακάλυψαν το
δικτυωτό σχηματισμό, που είναι υπεύθυνος για την εγρήγορση.

Το 1958 ο Michel Jouvet και ο Francois Michel, ενώ μελετούσαν
τους μηχανισμούς μάθησης της γάτας, ανακάλυψαν ότι τον όνειρο
δεν ανήκει ούτε στον ύπνο ούτε στην εγρήγορση, αλλά είναι ανα-
γκαστικά μια τρίτη κατάσταση, το ίδιο διαφορετική από τον ύπνο,
όσο είναι ο ύπνος από την εγρήγορση. Το 1959 ο Jouvet μελετώ-
ντας πολυγραφικά με ηλεκτρόδια (τοποθετημένα συνεχώς στον ε-
γκέφαλο και στους μυς) το κύκλο εγρήγορσης - ύπνου στις γάτες,
ανακάλυψε στη διάρκεια του ύπνου τους δυο τελείως διαφορετικές
καταστάσεις. Η μία χαρακτηρίζεται από βραδέα κύματα μεγάλου
πλάτους στο φλοιό του εγκεφάλου και από τη διατήρηση του μυικού
τόνου. Στην άλλη ο βαθύς ύπνος χαρακτηρίζεται από μια ηλεκτρική
δραστηριότητα του εγκεφάλου όμοια με της εγρήγορσης, από γρή-
γορες κινήσεις των ματιών και από την ολική εξαφάνιση του μυικού
τόνου. Αυτές οι φάσεις είχαν μέση διάρκεια 6 λεπτά και συνέβαιναν
κάθε 25 λεπτά στη διάρκεια του ύπνου. Ο Jouvet τις ονόμασε τότε
"παράξενο ύπνο".

Γρήγορα ανακαλύφθηκε ότι το χαρακτηριστικό της μυικής ατονίας
υπάρχει και στον άνθρωπο και ότι το όνειρο στον άνθρωπο και ο
παράξενος ύπνος στη γάτα έχουν την ίδια βασικά βιολογική υποδο-
μή. Δεν υπήρχε πια λόγος για ένα νέο στάδιο ελαφρού ύπνου. Το
όνειρο ήταν η τρίτη κατάσταση του εγκεφάλου (της ύπαρξης), το
ίδιο διαφορετική από τον ύπνο, όσο και ο ύπνος από την εγρήγορ-
ση.


οι έρευνες εδειξαν οτι οι μεγαλοι της ψυχολογιας που χρησιμοποιησαν κυριως την φαντασια τους και όχι στοιχεια για στησουν τις θεωριες τους για τα όνειρα έλεγαν μπουρντς. Το συμπερασμα ειναι μην εμπιστευόμαστε και πολύ υποθεσεις που δεν εχουν τεκμηριωση απο παρατηρησεις και μετρησεις.   
Καταγράφηκε

Λοιπόν έχουμε και λέμε: «Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα» (1975), «Ο Ροζ Πάνθηρας ξαναχτυπά» (1976), «Η εκδίκηση του Ροζ Πάνθηρα» (1978). Η συνταγή βέβαια είναι πια πολύ μπαγιάτικη.
Pro
Δεν με κουνάει κανείς!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 1997


Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα




Αγνόηση
« Απάντηση #6 στις: Δεκέμβριος: 05 / 2008 - 05:14:47 πμ »

ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ 1960

Οι τελευταίες σημαντικές ανακαλύψεις για τον παράξενο ύπνο έχουν δώσει πια το προβάδισμα στις νευροφυσιολογικές θεωρίες, οι οποίες αντικατέστησαν τις ψυχαναλυτικές θεωρίες των προηγούμενων δεκαετιών, αφού απέδειξαν προηγουμένως την ανεπάρκειά του Φροϋδικού μοντέλου. Παρόλα αυτά αρκετοί ψυχαναλυτές δεν δέχθηκαν εύκολα την ήττα τους και μεταμφιέζοντας κατάλληλα τις "νέες" θεωρίες τους προσπαθούν ακόμα και σήμερα να περισώσουν τις κλασσικές ιδέες τους.

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΑ ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ

Ο Synder όρισε το 1966 το όνειρο σαν το "φύλακα του ύπνου", με την έννοια ότι προστατεύει το ζώο από τους πιθανούς εχθρούς του (και όχι από τις απωθημένες επιθυμίες του, όπως είναι η καθαρή Φροϋδική άποψη). Πολλές φορές βλέπουμε ένα ζώο να ξυπνάει ελαφρά στη διάρκεια του παράξενου ύπνου, πριν τελικά ζανακοιμηθεί. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό, λέει ο Sydney, είναι ότι μπορεί το ζώο να βλέπει ένα τρομακτικό όνειρο και ξυπνάει για ν' αντιμετωπίσει τους εχθρούς του. Η περιοδική αφύπνισή του μετά το όνειρό του έχει σα σκοπό τη γρήγορη διερεύνηση της ασφάλειας του περιβάλλοντός του, πριν αυτό ξανακοιμηθεί. Όταν όμως το ζώο βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον, τότε οι ψευδαισθήσεις του στη διάρκεια του ονείρου του είναι ευχάριστες, με αποτέλεσμα να συνεχίζεται περισσότερο ο ύπνος του. Με αυτό τον τρόπο όμως το όνειρο από φύλακας του ύπνου γίνεται ο προστάτης του ύπνου και είμαστε πάλι πίσω στη Φροϋδική άποψη.

Η ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ROFFWARG, MUZIO ΚΑΙ DEMENT

Την περίοδο 1960 - 1966 οι νευροφυσιολογικές παρατηρήσεις έδειξαν ότι όσο πιο ανώριμος είναι ο εγκέφαλος μετά τη γέννηση, τόσο πιο σημαντικός είναι ο παράξενος (ή ο σεισμικός) ύπνος (καταλαμβάνει το 80% του ύπνου της γάτας ή του ποντικιού και το 60% του νηπίου).

Το 1966 οι Roffwarg, J.N.Muzio και W.C.Dement προσπάθησαν να
εξηγήσουν τη κυριαρχία αυτή του παράξενου ύπνου στην εμβρυακή και τη βρεφική ηλικία. Αυτή θα μπορούσε να οφείλεται στην ύπαρξη ενός παθητικού μηχανισμού, αφού ο ανώριμος εγκεφαλικός φλοιός δεν μπορεί να ελέγξει τα συστήματα που προκαλούν τον παράξενο ύπνο, ή σε ένα ενεργητικό μηχανισμό, οπότε ο παράξενος ύπνος θα έπαιζε ένα σημαντικό ρόλο στην ωρίμανση του κεντρικού νευρικού συστήματος κατά την εμβρυακή και τη βρεφική ηλικία. Επειδή όμως η αφαίρεση του εγκεφαλικού φλοιού δεν προκαλεί αύξηση του παράξενου ύπνου, πρέπει να εγκαταλείψουμε τη πρώτη περίπτωση και να υποθέσουμε ότι ο παράξενος ύπνος βοηθά στην εξέλιξη του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Ο παράξενος ύπνος προκαλεί μια έντονη διέγερση του οργανισμού από μια εσωτερική πηγή, τη στιγμή ακριβώς που δεν υπάρχουν εξωτερικά ερεθίσματα. Οι εκφορτίσεις της γεννήτριας PGO συμβάλλουν στην ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος και προετοιμάζουν τον εγκέφαλο για τα μελλοντικά εξωτερικά ερεθίσματα. Ο παράξενος ύπνος είναι επίσης σημαντικός για τον ενήλικα, γιατί αυξάνει τη διάρκειά του μετά την προσωρινή παρεμπόδισή του. Αυτό δείχνει ότι αποτελεί μια φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού και ίσως μια ψυχολογική λειτουργία για τον ενήλικα.

Όσον αφορά τώρα τη σχέση ανάμεσα στο σεισμικό ύπνο των εμβρύων και των νηπίων και τον παράξενο ύπνο που τον αντικαθιστά λίγες βδομάδες μετά τη γέννηση, η J.Adrien επισήμανε το 1984 ότι τα μυικά τινάγματα του σεισμικού ύπνου, παρόλο που μοιάζουν με τα φασικά φαινόμενα στη διάρκεια του παράξενου ύπνου, δε φαίνεται να έχουν την ίδια προέλευση. Τα τινάγματα του σεισμικού ύπνου δείχνουν απλώς την εγγενή ιδιότητα των κινητικών στοιχείων να ενεργοποιούνται αυθόρμητα χωρίς κανένα κεντρικό έλεγχο. Με την ωρίμανση όμως των νευρωνικών κυκλωμάτων αναπτύσσεται ένα σύστημα ελέγχου όλων αυτών κινήσεων και η σεισμική δραστηριότητα αντικαθίσταται τελικά από τον παράξενο ύπνο που προκαλείται από τη γεννήτρια PGO στο εσωτερικό του εγκεφαλικού στελέχους.

Η ψυχανάλυση όμως επιμένει...και το 1968 ο A.Bourguignon διατύπωσε την άποψη ότι όλες οι έρευνες της σύγχρονης νευροφυσιολογίας δε βοηθούν και δεν προσφέρουν τίποτα το σημαντικό στη ψυχανάλυση, η οποία αντίθετα επιβεβαιώνεται εκ νέου από αυτές.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΞΕΝΟΥ ΥΠΝΟΥ

Το 1969 ο προγραμματιστής E.M.Dewan διατύπωσε τη θεωρία του επαναπρογραμματισμού του εγκεφάλου στη διάρκεια του παράξενου ύπνου. Για να αλλάξουμε ένα πρόγραμμα σ' ένα υπολογιστή πρέπει ή να αντικαταστήσουμε τις εντολές στη μνήμη του, ή να έχουμε ένα λειτουργικό σύστημα που να μπορεί να τροποποιείται σύμφωνα με μια διαδικασία αυτόματου και αυθόρμητου επαναπρογραμματισμού. Ο Dewan δέχθηκε τη δεύτερη περίπτωση σε σχέση με τον επαναπρογραμματισμό του εγκεφάλου και θεώρησε ότι αυτός πραγματοποιείται στη διάρκεια του παράξενου ύπνου. Σύμφωνα με τον Deawn αυτός ο επαναπρογραμματισμός:

1) Πρέπει να δημιουργεί τον αρχικό προγραμματισμό του εμβρυακού εγκεφάλου, να καθορίζει τα νέα λειτουργικά κυκλώματα μετά το θάνατο των νευρονίων (πεθαίνουν 1.000 με 10.000 την ημέρα, χωρίς να μπορούν να αντικατασταθούν) και τέλος να καθορίζει νέα λειτουργικά κυκλώματα μετά από μια εγκεφαλική βλάβη.

2) Πρέπει να παίζει επίσης κάποιο ρόλο στη διαδικασία αποθήκευσης των πληροφοριών. Ανάλογα με το πόσο συχνά αυτές χρησιμοποιούνται, πρέπει να τοποθετούνται σε συστήματα βραδείας ή ταχείας μνήμης για τη γρηγορότερη δυνατή προσπέλασή τους.

3) Πρέπει το συναίσθημα να παίζει κάποιο συμπληρωματικό ρόλο στη
καταγραφή και τη σταθεροποίηση των προγραμμάτων και των μνημών. Έτσι στη διάρκεια του προγραμματισμού, όλες οι σημαντικές μνήμες τοποθετούνται μαζί σύμφωνα με την αρχή της αρχειοθέτησης. Αυτή είναι ανάλογη με τη συνειρμική μνήμη μερικών υπολογιστών, κατά την οποία η διεύθυνση της κάθε μνήμης περιλαμβάνει ένα αριθμητικό κώδικα που δείχνει το είδος της πληροφορίας που έχει αποθηκευτεί.

Το λειτουργικό όμως αυτό σύστημα μπορεί να χαλάσει όπως και οι υπολογιστές. Με αυτό τον τρόπο η σχιζοφρένεια, η μανιοκαταθλιπτική ψύχωση και η δυσλεξία θα μπορούσαν να εξηγηθούν λόγω μιας αναστολής του συστήματος του επαναπρογραμματισμού. Η άποψη όμως αυτή του Dewan έρχεται σε αντίθεση με την έλλειψη ψυχικών διαταραχών σε ανθρώπους που στερήθηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα τον παράξενο ύπνο και το όνειρο μετά τη χορήγηση κατάλληλων φαρμάκων (IMAO, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά).

Η ΜΟΝΟΑΜΙΝΕΡΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ

Το 1969 διατυπώθηκε η μονοαμινεργική θεωρία για τον ύπνο που επικράτησε για δέκα χρόνια. Οι επιστήμονες εξηγούσαν σχεδόν τα πάντα με τους νευρομεταβιβαστές, που είχαν ανακαλυφθεί εκείνη την εποχή. Στην αρχή ήταν γνωστός ένας μόνο νευρομεταβιβαστής, η σεροτονίνη. Σήμερα όμως γνωρίζουμε σχεδόν εκατό!. Δυο - τρεις θα ήταν αρκετοί για τα νευρονικά κυκλώματα του εγκεφάλου (σύμφωνα με το δυαδικό μοντέλο του υπολογιστή που δουλεύει με ένα "ναι" και ένα "όχι", ας βάλλουμε κι ένα "ίσως"). Εκατό όμως νευρομεταβιβαστές είναι πάρα πολλοί γι’ αυτή τη θεωρία και στη πραγματικότητα ήταν σα να μην υπάρχει κανένας.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗΣ – ΣΥΝΘΕΣΗΣ ΤΩΝ McCARLEY - HOBSON

Οι Allan Hobson Robert και McCarley διατύπωσαν το 1977 τη θεωρία της ενεργοποίησης-σύνθεσης. Σύμφωνα με αυτή ο εγκέφαλος είναι τόσο εφευρετικός στο να δίνει νόημα στις εικόνες που εκφορτίζουν μέσα του τα νευρικά κύτταρα, ώστε θα βρει ένα νόημα γι’ αυτές ακόμα κι όταν δεν υπάρχει. Ο εγκέφαλος είναι ένα δυναμικό όργανο που δημιουργεί τις δικές του πληροφορίες. Ασχολείται με τον εξωτερικό κόσμο με το να έχει ιδέες γι’ αυτόν και προσπαθεί αμέσως να του τις επιβάλει. Θα μπορούσαμε έτσι να πούμε ότι ο εσωτερικός ονειρικός κόσμος παρουσιάζεται μετά στη συνείδηση σαν το εξωτερικό σύμπαν.

Πιο αναλυτικά οι ονειρικές εικόνες που εμφανίζονται στον εγκέφαλό μας, χωρίς να υπάρχει κανένα εξωτερικό ερέθισμα, οφείλονται σε μια ιδιαίτερη ενεργοποίηση των κιναισθητικών εγκεφαλικών κυκλωμάτων, που, όπως πιστεύουμε, συνδέουν το στέλεχος του εγκέφαλου με άλλα υποφλοιώδη κέντρα και με τους ανώτερους κινητικούς νευρώνες του εγκεφαλικού φλοιού. Αν οι νευρώνες του οπτικού συστήματος διεγερθούν με τον ίδιο τρόπο που τους κάνει να "βλέπουν" στη διάρκεια της εγρήγορσης, τότε αυτοί θα επεξεργαστούν αυτό το σήμα σα να προέρχεται από τον εξωτερικό κόσμο. Με άλλα λόγια, οι νευρώνες του φλοιού εξαπατώνται και πιστεύουν ότι τα σήματα είναι εξωτερικά. Ο εγκέφαλος μπορεί να αναγνωρίσει ποια είναι η πραγματική κατάσταση από το γενικότερο πλαίσιο αναφοράς του κι επειδή οι περισσότερες αντιλήψεις μας προέρχονται από τον κόσμο της εγρήγορσης, ο διεγερμένος εγκέφαλος του παράξενου ύπνου υποθέτει ότι το πλαίσιο αναφοράς είναι το κανονικό, δηλαδή όταν είναι ξύπνιος.

Επειδή επίσης οι μικρότεροι αμινεργικοί νευρώνες αναστείλουν τη λειτουργία τους στη διάρκεια του παράξενου ύπνου, ο εγκέφαλος χάνει όλες τις κριτικές και αναφορικές του ικανότητες και δέχεται σα πραγματικές τις πιο παράξενες εσωτερικές του παραστάσεις, ενώ συνεχίζει να φαντάζεται ότι το γενικό πλαίσιο αναφοράς του παραμένει το ίδιο.

Ο εγκέφαλος δίνει νόημα και ειρμό στα σήματα που δημιουργούνται μέσα του, γιατί δεν υπάρχει κανένα εξωτερικό ερέθισμα, παρά μονάχα η μνήμη για να δημιουργήσει παραστάσεις. Επειδή έχει χάσει την ικανότητα του να είναι ξύπνιος, σε σχέση με το γενικό πλαίσιο αναφοράς του καθώς και με την αυτοαναφορά του, δεν μπορεί να ξέρει ότι το όνειρο είναι μια ψευδαίσθηση. Μόνον όταν για κάποιο μυστηριώδη, ή συμπτωματικό λόγο αφυπνιστεί ξαφνικά η ικανότητα της αυτοαναφοράς του, μπορούμε να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας σ' ένα συνειδητό όνειρο. Φαίνεται πως με κάποιο τρόπο οι αμινεργικοί νευρώνες μπόρεσαν να αναιρέσουν τις απαγορεύσεις τους και είναι πάλι ξύπνιοι.

Συνήθως ο παράξενος ύπνος συμβαίνει όταν εμποδίζεται η εκφόρτιση των αμινεργικών νευρώνων. Οι νευρώνες αυτοί φαίνεται πως ελέγχουν τις οδηγίες προς τον εγκεφαλικό φλοιό και μια από αυτές μπορεί να είναι η εντολή να καταγράψει, η να θυμηθεί μια ιδαίτερη εμπειρία. Στη διάρκεια του παράξενου ύπνου αυτοί οι νευρώνες δεν μπορούν να δεχθούν κανένα μήνυμα, γιατί είναι εντελώς αδρανείς. Θα πρέπει λοιπόν κανονικά να μπορούμε να θυμηθούμε τα όνειρά μας, αμέσως μόλις ξυπνήσουμε από τον ύπνο μας, ενώ άμα μεσολαβήσουν μερικά δευτερόλεπτα ανάμεσα στο ξύπνημά μας και στην προσπάθειά μας να τα θυμηθούμε, τότε μπορεί να τα ξεχάσουμε εντελώς.

Οι Hobson και McCarley υπέθεσαν ότι ο παράξενος ύπνος παράγεται από μια γεννήτρια μέσα στον εγκέφαλο, η οποία πυροδοτεί περιοδικά στη διάρκεια του ύπνου την ονειρική μας κατάσταση. Απέδειξαν ότι οι περίοδοι λειτουργίας αυτής της γεννήτριας συμπίπτουν με τις περιόδους του παράξενου ύπνου. Συγχρόνως στη διάρκεια του παράξενου ύπνου μπλοκάρεται η κιναισθητική είσοδος, με αποτέλεσμα τη μερική παράλυση του σώματος. Σε κάθε περίοδο του παράξενου ύπνου ο εγκεφαλικός φλοιός κατακλύζεται από ηλεκτρικούς παλμούς που παράγονται στο εσωτερικό του εγκεφάλου. Κάτω από αυτό το βομβαρδισμό, ο εγκεφαλικός φλοιός προσπαθεί να δώσει νόημα σε αυτές τις μισοτυχαίες εκφορτίσεις, κάνοντας τις γνωστές, ή παράξενες εικόνες να ταιριάζουν όσο το δυνατόν καλύτερα μεταξύ τους. Με άλλα λόγια αυτός ερμηνεύει τις τυχαίες αυτές ηλεκτρικές εκφορτίσεις σαν όνειρα.

Ο Hobson επεξέτεινε αυτή την ιδέα λέγοντας ότι κατά τη γνώμη του "το όνειρο είναι η ένδειξη ενός γενετικά καθορισμένου δυναμικού προτύπου του νου, για να μπορεί να κατασκευάζει και να ελέγχει τα εγκεφαλικά κυκλώματα που καθορίζουν τη συμπεριφορά μας, την απόκτηση γνώσεως και την απόδοση νοήματος. Αυτό το πρόγραμμα ελέγχου είναι ουσιαστικό για την κανονική λειτουργία του εγκεφάλου, αλλά δε χρειάζεται να θυμάσαι τα προϊόντα του, για να δρέψεις τους καρπούς του. Με άλλα λόγια το περιεχόμενο του ονείρου δεν έχει καμιά ψυχολογική σημασία".

Θα μπορούσαμε βέβαια να πούμε όμως ότι η ύπαρξη του συνειδητού ονείρου απορρίπτει ένα κομμάτι τουλάχιστον αυτής της θεωρίας. Γιατί αν ο εγκεφαλικός φλοιός δημιουργεί παθητικά τις ονειρικές εικόνες μετά από ένα τυχαίο καταιγισμό του με ηλεκτρικούς παλμούς από το εσωτερικό του εγκεφάλου, τότε ένας συνειδητός ονειρευτής δε θα μπορούσε να ελέγξει την έκβαση των ονείρων του. Με άλλα λόγια ο καταιγισμός δεν μπορεί να είναι πάντα τυχαίος, αλλά σε μερικές ειδικές περιπτώσεις μερικά ή ακόμα και πλήρως ελεγχόμενος. Σε μια πρόσφατη αναθεώρηση της αρχικής θεωρίας του ο Hobson πρότεινε ότι η δραστηριότητα του κυρίως εγκεφάλου μπορεί να λειτουργεί σαν ένας διακόπτης από το ένα ονειρικό επεισόδιο στο άλλο. Την περίοδο 1977 -1979 οι P.Leconte και V.Bloch έκαναν πειράματα σε ζώα που απέδειξαν ότι υπάρχει μια στενή σχέση ανάμεσα στο παράξενο ύπνο και τη μνήμη. Η στέρηση του παράξενου ύπνου σε ποντίκια στα οποία είχε ανατεθεί να μάθουν μια σύνθετη εργασία, δημιουργούσε προβλήματα στην απομνημόνευσή της, πράγμα που δε συνέβαινε όταν η εργασία ήταν εύκολη ή όταν επιτρεπόταν στο ζώο να κοιμηθεί κανονικά. Αποδείχθηκε επίσης ότι η διάρκεια του παράξενου ύπνου αυξάνεται συστηματικά κατά 30% - 60% μετά την επιβαλλόμενη μάθηση. Όταν όμως πραγματοποιηθεί η μάθηση, τότε αυτή ξαναγυρίζει στην αρχική της τιμή.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΝΗΜΟΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ

Οι V. Bloch, E.Dubois - Hennevin και P.Leconte διατύπωσαν μια άλλη εξήγηση για τα προηγούμενα πειράματα: "Ξέρουμε ότι ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τις πληροφορίες που παίρνει από μια διαδικασία μάθησης, αμέσως μετά τη συνεδρία, στη διάρκεια μιας σύντομης σχετικά περιόδου που ονομάζεται "φάση της μνημονικής εδραίωσης. Τη φάση αυτή πρέπει ν' ακολουθήσει μια μικρή περίοδος παράξενου ύπνου για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί η απομνημόνευση...Φαίνεται λοιπόν πως υπάρχει μια στενή σχέση ανάμεσα στη μνημονική εδραίωση και στον παράξενο ύπνο, που αποτελούν μαζί δυο σημαντικά στάδια στην επεξεργασία των πληροφοριών. Η επεξεργασία λοιπόν των πληροφοριών που άρχισε στη διάρκεια της εγρήγορσης, ξαναρχίζει στον παράξενο ύπνο και η διάρκεια του τελευταίου εξαρτάται από τη σπουδαιότητα της μνημονικής επεξεργασίας που πρόκειται να πραγματοποιηθεί".

Παρόλο όμως που μπορεί να υπάρχει κάποια σχέση ανάμεσα στον παράξενο ύπνο και στη μάθηση σε ένα ζώο, δεν μπορεί να υπάρχει κάτι ανάλογο στον άνθρωπο, γιατί σ' αυτόν μπορεί να κατασταλεί τελείως ο παράξενος ύπνος με κατάλληλα φάρμακα (ΙΜΑΟ), χωρίς να διαταραχθεί καθόλου η μνήμη του.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ ΤΩΝ CRICK - MITCHISON (1983)

Σύμφωνα με τη θεωρία του Francis Crick (ενός από τους δυο βιολόγους που ανακάλυψαν τη διπλή έλικα του DNA) και του Graeme Mitchison (προγραμματιστή του Καίμπριτζ), η λειτουργία του ονείρου είναι να απομακρύνει "ορισμένους ανεπιθύμητους τρόπους αλληλεπίδρασης των νευρικών κυττάρων στον εγκεφαλικό φλοιό". Η υπόθεσή τους είναι ότι "αυτό γίνεται στον παράξενο ύπνο μέσω ενός μηχανισμού αντίστροφης μάθησης, έτσι ώστε να εξασθενίζει το ίχνος του ασυνείδητου ονείρου στον εγκέφαλο, από το να ενισχύεται απ' αυτό".

Το νευρωνικό δίκτυο του φλοιού μπορεί να υπερφορτωθεί από τα τεράστια ποσά των εισερχόμενων πληροφοριών. Ο νεοφλοιός μπορεί να αναπτύξει τότε "παρασιτικές" σκέψεις, που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν σαν ένας ιός σε μια διαφορετικά κανονική κατανομή της μνήμης. Το όνειρο έρχεται λοιπόν σα μια διαδικασία κάθαρσης, κατά την οποία ο εγκέφαλος αποβάλλει τις παρασιτικές μνήμες του, δημιουργώντας νέα κυκλώματα πληροφοριών. Αυτά τα κυκλώματα διεγείρονται με στοχαστικό τρόπο από τη γεννήτρια PGO. Θα μπορούσαμε έτσι να πούμε ότι το όνειρο είναι μια διαδικασία "απομάθησης". Κατά τον παράξενο ύπνο αποβάλουμε τα ασυνείδητα όνειρά μας, με άλλα λόγια "ονειρευόμαστε για να ξεχάσουμε". Οι συγγραφείς πιστεύουν ότι η θεωρία τους ενισχύεται από την εργασία του J.Hopfield που απέδειξε ότι ο στοχαστική διέγερση ενός τεχνητού νευρωνικού δικτύου επιτρέπει την καλύτερη πρόσβαση στις αποθηκευμένες πληροφορίες και καταστέλλει το μεγαλύτερο μέρος των εσφαλμένων μνημών. Με αυτό τον τρόπο η απομάθηση μπορεί να βοηθήσει τελικά στη μάθηση.

Οι επιστήμονες αυτοί δέχονται επίσης πως υπάρχει μια σχέση ανάμεσα στον όγκο του φλοιού του εγκεφάλου, στη μνήμη που πρόκειται να διαγραφεί και στη διάρκεια του παράξενου ύπνου. Αυτή τους όμως η άποψη δεν μπορεί να εφαρμοστεί στη περίπτωση του δελφινιού που έχει ίδιο περίπου όγκο φλοιού με τον άνθρωπο, αλλά δεν έχει παράξενο ύπνο.

Οι συγγραφείς γνώριζαν ότι η καταστολή των ονείρων για μεγάλα χρονικά διαστήματα με διάφορα φάρμακα (ΙΜΑΟ) δεν προκαλεί ψευδαισθήσεις ή παρασιτικές σκέψεις, ούτε διαταράσσει τη μνήμη του ανθρώπου. Γι’ αυτό επισήμαναν τελικά ότι "πρέπει να αναζητήσουμε τη χημική σύνθεση των ουσιών που ευθύνονται για την απομάθηση, γιατί όσο αυτές οι ουσίες δεν εντοπιστούν, η θεωρία μας θα είναι μια απλή νοητική κατασκευή".

Τελικά οι Hobson και McCarley αναθεώρησαν τις αρχικές ιδέες τους και υποστήριξαν ότι μόνον οι ασυνήθιστες και παράδοξες ονειρικές εικόνες ήταν το αποτέλεσμα της εξάλειψης των παρασιτικών σκέψεων, οπότε "το όνειρο για να ξεχάσουμε" έπρεπε να αντικατασταθεί από "το όνειρο για να ελαττώσουμε τη φαντασία".

Και αυτή πάλι όμως η θεωρία δεν μπορεί να μας εξηγήσει το φαινόμενο του συνειδητού ονείρου, όπου μπορούμε να διαλέξουμε είτε να ακολουθήσουμε τις ονειρικές εικόνες και μετά να τις ξεχάσουμε ή να δημιουργήσουμε νέα σενάρια, ανάλογα με τις επιλογές που είχαμε κάνει προτού κοιμηθούμε.

Το ερώτημά μας λοιπόν παραμένει. Για ποιο λόγο ονειρευόμαστε; Θα μπορούσαμε εύκολα να δεχθούμε ότι ο ύπνος είναι αναγκαίος για την ανάπαυση, όπως το έθεσε άλλωστε ο Αριστοτέλης. Για ποιο λόγο όμως χρειάζεται να ονειρευόμαστε, όταν θα μπορούσαμε μια χαρά να ξεκουραστούμε και να αναζωογονηθούμε από τον απλό ύπνο χωρίς όνειρα; Ποια είναι άραγε η ιδιαίτερη λειτουργία του ονείρου, που δεν έχουμε καταλάβει ακόμα; Δεν μπορεί η φύση να είναι τόσο ανόητη, ώστε να δημιουργήσει μια ιδιαίτερη βιολογική κατάσταση στα περισσότερα θηλαστικά, χωρίς να έχει κάτι πιο σκόπιμο στο μυαλό της.

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΑ ΜΕΣΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΕΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Σύμφωνα με το Jonothan Wilson, το όνειρο αποτελεί "τη νυκτερινή καταγραφή μιας βασικής λειτουργίας της μνήμης των θηλαστικών: το μέσον με το οποίο τα ζώα δημιουργούν στρατηγικές επιβίωσης κι εκτιμούν την πρόσφατη εμπειρία τους κάτω από το φως αυτών των στρατηγικών."

Σήμερα δεχόμαστε ότι ο παράξενος ύπνος αρχίζει στο στέλεχος του εγκεφάλου που είναι επίσης υπεύθυνο για την παραγωγή των κυμάτων θήτα στον ιππόκαμπο, ο οποίος μαζί με το νεοφλοιό αποτελούν το νευρωνικό δίκτυο της μνήμης. Υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ότι τα κύματα θήτα επεξεργάζονται πληροφορίες στη διάρκεια του παράξενου ύπνου. Αυτό ταιριάζει και με τις σύγχρονες αντιλήψεις μας ότι τα πρώτα θηλαστικά που εμφανίσθηκαν πριν 200 περίπου εκατομμύρια χρόνια είχαν ένα ύπνο βραδέων κυμάτων, χωρίς όνειρα, ενώ ο παράξενος ύπνος αναπτύχθηκε μετά από 50 εκατομμύρια χρόνια, όταν είχαν ξεχωρίσει πια τα πλακούντια και μαρσιποφόρα θηλαστικά από τα ωοτόκα και τα μονοτρήματα.

Φαίνεται ότι η φύση εκείνο τον καιρό προτίμησε το software του παράξενου ύπνου από την αύξηση του όγκου του hardware, που χρειαζόταν για τη μάθηση και την αποθήκευση των νέων πληροφοριών. Η έχιδνα, ένα χαρακτηριστικό μονότρημα, ένα θηλαστικό που γεννά αυγά, μας δείχνει τον τρόπο που μπορεί να συνέβη αυτό. Τα μονοτρήματα ήταν τα πρώτα θηλαστικά που αναπτύχθηκαν από τα ερπετά και η έχιδνα μας παρουσιάζει το δίλημμα που αντιμετώπισε τότε η φύση. Για να μπορεί να αποθηκεύσει τις πληροφορίες που χρειάζονται για τη μελλοντική της επιβίωση, η έχιδνα πρέπει να έχει ένα μεγάλο κωνοειδή μετωπιαίο φλοιό. Σε σχέση με τον υπόλοιπο εγκέφαλό της, το μέγεθός του είναι πραγματικά εκπληκτικό και μεγαλύτερο σε αναλογία απ' οποιοδήποτε πρωτεύον ζώο, ακόμα και τον άνθρωπο. Η έχιδνα όμως δεν έχει παράξενο ύπνο κι έτσι δε φαίνεται να ονειρεύεται. Οι ρυθμοί θήτα παράγονται όταν αναζητάει την τροφή της και χαρτογραφεί τις περιοχές δικαιοδοσίας της ή όταν αποθηκεύει χρήσιμες πληροφορίες για την επιβίωσή της, αλλά δεν υπάρχουν ανάλογοι ρυθμοί όταν κοιμάται. Έτσι δεν μπορεί να επεξεργαστεί πληροφορίες στη διάρκεια αυτού του χρόνου. Αν ήταν να αναπτύξει ανώτερες ικανότητες χρησιμοποιώντας αυτό το μετωπιαίο hardware για την αποθήκευση των πληροφοριών, θα έπρεπε να είχε ένα πάρα πολύ μεγάλο φλοιό, που δε θα μπορούσε να χωρέσει σε κανένα κρανίο.

Με την ανάπτυξη του παράξενου ύπνου και την εμφάνιση των κυμάτων θήτα σε αυτή την περίοδο του ύπνου, τα νέα θηλαστικά μπορούσαν να επεξεργαστούν κρίσιμες πληροφορίες για την επιβίωσή τους, όπως η τοποθεσία της τροφής τους και οι τρόποι κυνηγίου και διαφυγής τους, δραστηριότητες που συνοδεύονται πάντοτε από την παραγωγή κυμάτων θήτα. Όταν τα ζώα ονειρεύονται έρχονται για μια ακόμη φορά σε επαφή με αυτές τις πληροφορίες, τις οποίες επεξεργάζονται μαζί με τις παλιές μνήμες τους, αναβαθμίζοντας έτσι διαρκώς τη στρατηγική τους.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι το όνειρο μπορεί να αποτελεί ένα μηχανισμό επεξεργασίας των αποθηκευμένων πληροφοριών, που κληρονομήσαμε από τα κατώτερα είδη, στα οποία εξασφάλιζε την επιβίωση μέσ’ από μια συνεχή αναβάθμιση της στρατηγικής τους. Η μνήμη θα ήταν αρχικά αισθητηριακή, πράγμα που ταιριάζει με τα όνειρά μας, τα οποία είναι ως επί το πλείστον εξωλεκτικά και οπτικά. Από την άλλη μεριά οι εδραιωμένες μνήμες μας μπορεί να αντιστοιχούν στο μεγάλο ασυνείδητο της ψυχολογίας.

Ξέρουμε ότι τα μωρά γεννιούνται μ' ένα σχετικά μικρό σχετικό κρανίο, προσαρμοσμένα στις διαστάσεις του γεννητικού οργάνου. Μόλις όμως αφήσουν τη μήτρα αρχίζει μια θεαματική ανάπτυξη του εγκεφάλου τους, μ' έναν όλο και γρηγορότερο ρυθμό, ιδίως κατά τις πρώτες εβδομάδες της γέννησής τους. Στη διάρκεια αυτών των πρώτων εβδομάδων είναι ακριβώς που το μωρό έχει 9 - 10 ώρες παράξενου ύπνου την ημέρα. Έχουμε ήδη πει ότι σε αυτή τη φάση ο παράξενος ύπνος (σεισμικός) από τη μια μεριά προετοιμάζει το παιδί γι' αυτό που θα αντιμετωπίσει σύντομα στο περιβάλλον του και από την άλλη διεγείρει την νευρολογική ανάπτυξη του ίδιου του εγκεφάλου του. Τα όνειρα θα μπορούσαν να είναι έτσι ένας τέλειος τρόπος για να ελεγχθεί και να εξασκηθεί η ενστικτώδης συμπεριφορά, χωρίς την ανάγκη των αντίστοιχων κινητικών αντιδράσεων.

Στους ενήλικους αυτή η ικανότητα θα μπορούσε να είχε διατηρηθεί για τις λειτουργίες της μάθησης και της μνήμης. Η φύση όμως διέπεται από το νόμο της οικονομίας. Όχι μόνον δημιουργεί ένα εργαλείο μάθησης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ειρήνη και την ηρεμία της φωλιάς, ή του σπιτιού, αλλά όπως φαίνεται προσφέρει επίσης ανάπαυση σ' ένα πολύ ιδιαίτερο τμήμα του εγκεφάλου. Ποιο είναι όμως το μέρος αυτό που χρειάζεται ανάπαυση;

Είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι νευρώνες του εγκεφάλου δε φαίνονται να χρειάζονται καμιά ανάπαυση. Η πιο πιθανή ευαίσθητη στην κούραση περιοχή του εγκεφάλου, που βρήκαν οι Hobson και MacCarley είναι τα μεταβολικά γεγονότα που δημιουργούν νευρομεταβιβαστές στις νευρικές απολήξεις. Οι πιο πιθανοί υποψήφιοι για εξάντληση νευρομεταβιβαστών είναι οι αμινεργικοί νευρώνες του εγκεφάλου, οι οποίοι ελαττώνουν σημαντικά τη λειτουργία τους στη διάρκεια του ύπνου, για να αδρανοποιηθούν τελικά στη διάρκεια του παράξενου ύπνου. Η λειτουργική σημασία αυτών των αμινεργικών νευρώνων συνδέεται ιδιαίτερα με τις κρίσιμες εργασίες της προσοχής και της μάθησης. Έτσι η απουσία ή η αναστολή της δράσης τους θα ταίριαζε τέλεια με το μοντέλο της εύπιστης ονειρικής συνείδησης, που δέχεται τα πιο αλλόκοτα πράγματα σαν αληθινά.

Με την αναστολή επίσης της δράσης των αμινεργικών νευρώνων εμποδίζεται η κίνηση όλων των μυών μας. Η μυική αυτή παράλυση, όπως έχουμε πει, συμβαίνει σε όλα τα θηλαστικά. Με αυτό τον τρόπο, όχι μόνο ξεκουράζονται οι μυς μας, αλλά κι εμποδίζεται η φυσική δράση μας στη διάρκεια του ονείρου, που θα μπορούσε να μας δημιουργήσει πολλά προβλήματα.

Όσον αφορά τους μεγαλύτερους και ακούραστους όπως φαίνεται νευρώνες, σύμφωνα με τη θεωρία της ενεργοποίησης - σύνθεσης εκφορτίζονται μέσα στον εγκέφαλο για να εξασφαλίσουν τη λειτουργικότητα του εγκεφαλικού κυκλώματος. Με άλλα λόγια η έντονη δραστηριότητα του εγκεφάλου στη διάρκεια του παράξενου ύπνου δεν είναι παρά ένα πρόγραμμα συντήρησης, για να διατηρηθούν καθαρά τα εγκεφαλικά κανάλια. Εκτός όμως από το καθαρισμό των νευρικών οδών του εγκεφάλου, συμβαίνει όπως ήδη είπαμε επεξεργασία πληροφοριών, αναβάθμιση στρατηγικών, σταθεροποίηση της μνήμης και μερικές φορές επίλυση διαφόρων προβλημάτων της εγρήγορσης (ο Κεκιουλέ π.χ. βρήκε το συντακτικό τύπο του βενζολίου στο όνειρό του).

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ MICHEL JOUVET

Αυτή στηρίζεται στα πιο πρόσφατα δεδομένα της νευροβιολογίας του παράξενου ύπνου και σε ορισμένα στοιχεία των θεωριών των Roffwarg, Muzio, Dement, Adrien και Dewan.

Συνήθως δε μας εκπλήσσει το γεγονός της ομοιότητας δύο διδύμων που ανατράφηκαν χωριστά μετά τη γέννησή τους. Ό καθηγητής όμως Bouchard του Πανεπιστημίου του Κολοράντο εξετάζοντας πολλά τέτοια ζευγάρια ομοζυγωτών διδύμων ανακάλυψε σε αυτούς καταπληκτικές ομοιότητες ψυχολογικού χαρακτήρα που παραπέμπουν μάλλον στην ύπαρξη μιας ψυχολογικής κληρονομικότητας. (Ο Jouviet αναφέρει επίσης την περίπτωση δυο διδύμων που έβλεπαν συχνά το ίδιο όνειρο, παρόλο που ζούσαν από πολύ μικροί σε διαφορετικές οικογένειες) .

Ο ίδιος o Jouvet έκανε πειράματα με 10 ζευγάρια ομοζυγωτών και ετεροζυγωτών διδύμων. Κατέγραψε δεκάδες χιλιάδες οφθαλμικές κινήσεις τους στη διάρκεια των ονείρων τους και απέδειξε ότι τα πρότυπα ήταν ανάλογα στους ομοζυγώτες διδύμους, αλλά διαφορετικά στους ετεροζυγώτες.

Θα μπορούσαμε ίσως να υποθέσουμε ότι το γενετικό πρόγραμμα που περιέχεται στο DNA διαφυλάσσει με τη συνεχή δημιουργία νέων νευρικών κυττάρων σε κάθε δίδυμο μια ανάλογη ψυχολογική συμπεριφορά. Αυτό όμως είναι αδύνατο να συμβεί για τα κύτταρα του εγκεφάλου είναι τα μόνα που δεν πολλαπλασιάζονται (η διαίρεσή τους σταματά τρεις μήνες μετά τη γέννηση) .

Από την άλλη μεριά θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι οι συνάψεις στον εγκέφαλο των δυο διδύμων είχαν την ίδια οργάνωση στη διάρκεια της μετεμβρυακής τους εξέλιξης. Ένας τέτοιος όμως προγραμματισμός των δισεκατομμυρίων συναπτικών συνδέσεων θα χρειαζόταν πολύ περισσότερα γονίδια απ' όσα υπάρχουν στο γονιδίωμα. Ακόμη και αν παραδεχόμασταν αυτή τη περίπτωση η ελαστικότητα των νευρώνων που υπόκεινται σε διαφορετικό περιβάλλον, κι επομένως σε διαφορετικές μαθήσεις, θα πρέπει να είχε τροποποιήσει αυτή την οργάνωση κι επομένως τις πιο λεπτές αντιδράσεις της ψυχολογικής συμπεριφοράς (Εφόσον βέβαια δεχθούμε ότι η ψυχολογική συμπεριφορά σχετίζεται άμεσα με την οργάνωση αυτού του δικτύου των διασυναπτικών συνδέσεων).

Και ο Jouviet θέτει εδώ το ερώτημα:

"Γιατί να μην υποθέσουμε ότι ορισμένα γενετικά προγράμματα μπορούν να ενδυναμώνονται περιοδικά, για να καταστήσουν και να διατηρήσουν λειτουργικά τα κυκλώματα των συνάψεων που είναι υπεύθυνα για τη ψυχολογική μας συμπεριφορά;"

"Το αποτέλεσμα της ύπαρξης ενός τέτοιου συστήματος θα ήταν φυσικά το γεγονός ότι θα επέτρεπε την αποκατάσταση ορισμένων κυκλωμάτων που θα μπορούσε να έχουν αλλοιωθεί από διάφορα επιγενετικά φαινόμενα. Η υπόθεσή μου λοιπόν είναι ότι αυτός ο γενετικός επαναπρογραμματισμός συμβαίνει τη περίοδο του παράξενου ύπνου, ή αλλιώς του ονείρου".

"Και με τι σκοπό; Για να ενισχύσει απλώς την εξατομίκευση. Γιατί είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει διαφοροποίηση και είναι ιδιαίτερα σημαντικό να έχουμε στο περιβάλλον μας ένα σύστημα που να ενεργοποιεί την εξατομίκευση".

Ο επαναληπτικός λοιπόν προγραμματισμός του εγκεφάλου στη διάρκεια του παράξενου ύπνου είναι ανάλογος με μια εσωτερική γενετική μάθηση που ενισχύει ή σβήνει τα ίχνη της επιγενετικής μάθησης που συμβαίνει στη διάρκεια της εγρήγορσης.

Ή ακόμα όπως το θέτει ο Jouvet:
"Η ονειρική δραστηριότητα αντιπροσωπεύει τον επαναληπτικό προγραμματισμό των ασυνείδητων αντιδράσεων που είναι υπεύθυνες για την προσωπικότητα και τις διαφορές της συμπεριφοράς ανάμεσα στα άτομα που υπόκεινται στις ίδιες περιβαλλοντολογικές συνθήκες".

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΝΕΥΡΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ

Ο εγκέφαλος είναι ένα θαυμάσιο βιολογικό εργαλείο. Συμβάλει στην παράταση της επιβίωσής μας σαν οργανισμός και το κάνει αυτό, στα ανώτερα γνωστικά επίπεδα, με το να μπορεί να προσαρμόζεται στις πιο απρόβλεπτες αλλαγές του περιβάλλοντος, στις οποίες οι ενστικτώδεις, ανακλαστικές αντιδράσεις μας είναι τελείως άχρηστες. Αυτό είναι γνωστό σαν η στοχαστική μας συνείδηση. Αυτή η δημιουργική εγρήγορση είναι η ίδια γνωστική λειτουργία που ανακαλύπτουμε στα συνειδητά όνειρά μας. Και όπως επισημαίνει με σημαντική διαίσθηση ο Στέφεν Λαμπέρζ: "Οι συνειδητοί ονειρευτές μπορούν επομένως να δρουν στοχαστικά, αντί μόνον ανακλαστικά. Το πιο σημαντικό γι' αυτούς είναι η ελευθερία τους από τον καταναγκασμό της συνήθειας". Λέγοντας αυτό θα μπορούσε ν' αναφέρει τα λόγια ενός μυστικιστή για τον καταναγκασμό της συνήθειας να βλέπουμε τον κόσμο της εγρήγορσης με τον ίδιο σταθερό και απαράλλακτο τρόπο. Στα συνειδητά όνειρα, μπορούμε ν' αντιμετωπίσουμε στοχαστικά το περιεχόμενό τους. Ο Λαμπέρζ συνεχίζει: "Κάτω από αυτή τη σημασία το συνειδητό όνειρο δεν παρουσιάζεται με κανένα τρόπο σα μια ανωμαλία, ή μια ανούσια περιέργεια. Αντίθετα, αντιπροσωπεύει μια πολύ προασαρμοστική λειτουργία, το πιο προχωρημένο αποτέλεσμα εκατομμυρίων ετών βιολογικής εξέλιξης".

Μια από τις πιο πρόσφατες και ενδιαφέρουσες θεωρίες για το πώς δουλεύει ο εγκέφαλός μας είναι του νομπελίστα βιολόγου Τζέραλντ Έντελμαν. Αυτός πιστεύει ότι ο εγκέφαλος δεν είναι ένας βιολογικός υπολογιστής, αλλά ένα εξελισσόμενο οικοσύστημα ανταγωνιζόμενων κυττάρων. Ο Έντελμαν πιστεύει ότι συμπληρώνει το έργο που άρχισε Δαρβίνος. Περιγράφει τον εγκέφαλο σαν τον πιο σύνθετο οργανισμό, που προσαρμόζεται στο περιβάλλον του μέσω μιας διαδικασίας φυσικής ή καλύτερα "νευρωνικής" επιλογής.

Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία οι νευρώνες μπορούν να δημιουργούν μεταξύ τους συνδέσμους, έτσι ώστε οι τυχαίες πράξεις τους που ανταμείβονται με ευχαρίστηση ή με πόνο να ενισχύουν τις νευρικές οδούς που λειτουργούν εκείνη τη στιγμή, ενώ όσες δεν ανταμείβονται να εγκαταλείπονται και να συρρικνώνονται. Αυτή η θεωρία της επιβίωσης των πιο χρήσιμων νευρωνικών δικτύων και η ικανότητά τους "ν' αναπαράγονται" ή να διευρύνονται, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για τη δραστηριότητα του εγκεφάλου μας όταν ονειρευόμαστε. Στη διάρκεια του παράξενου ύπνου οι νευρικοί οδοί που έχουν ήδη ενισχυθεί ξαναπαίζουν τα γεγονότα της ημέρας διευρύνοντας τα νευρικά κανάλια και δημιουργώντας συνειρμικές συνδέσεις, που θα μπορούσαν να ελεγχθούν για μια ακόμη φορά την επόμενη μέρα και να επιβιώσουν ή να εγκαταλειφθούν.

Τα συνηθισμένα μας όνειρα έχουν λοιπόν μια βιολογική σημασία, γιατί μας επιτρέπουν να ασκηθούμε για το περιβάλλον της εγρήγορσης. Οι λεπτομέρειες και το περιεχόμενό τους δεν είναι τόσο σημαντικά, αλλά η ίδια η διαδικασία είναι πολύ σημαντική.

αν και ειναι πιστευω προς την σωστη κατευθυνση η ερμηνειες με βαση τα νευρωνικά δικτυα πιστευω ότι τελικα θα καταρευσουν και αυτες... Βιαζονται οι ερευνητες εχω την εντυπωση να ερμηνευσουν τις δραστηριοτητες ενος πολύ περιπλοκου οργανου χωρις επαρκη στοιχεια... Εισαγουν στις θεωριες τους μοντελα απο άλλους χωρους οπως οι υπολογιστες ή η θεωρια της εξελιξης που καμια πιθανοτητα δεν έχουν να δεσουν σε μια επιτυχημενη θεωρια νειρων όπως δεν έδεσε με την πραγματικότητα των μελλοντικών αποκαλύψεων το οιδιποδειο μυθολογικό μοντελο του φρουντ ή το ασαφες ομιχλωδες μοντελο του ασυνειδητου του γιουνκ. Τα νεα άγνωστα στο παρον στοιχεια που θα συλλεχθουν στο μελλον θα ανατρεψουν ολες τις υπαρχουσες θεωρησεις (πιστευω)... Φυσικο δεν έιναι? Οταν μια θεωρία στηνεται με ένα κλασμα των συνολικων στοιχειων διαθεσιμο τοτε τα υπολοιπα (εννοείται και διαφορετικα απ τα διαθεσιμα) δεν θα έχουν θεση στην θεωρια... ελα όμως που αποκαλύπτονται απο τις έρευνες! Τι θα κανουμε λοιπον? Θα τροποποιοησουμε τις υπαρχουσες θεωρησεις για να ταιριαξουν τα νεα διαφορετικά στοιχεια που συλέξαμε ή θα δημιουργησουμε νεες αν η τροποποίηση δεν αποδιδει...
 
« Τελευταία τροποποίηση: Δεκέμβριος: 05 / 2008 - 19:14:07 μμ από Pro » Καταγράφηκε

Λοιπόν έχουμε και λέμε: «Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα» (1975), «Ο Ροζ Πάνθηρας ξαναχτυπά» (1976), «Η εκδίκηση του Ροζ Πάνθηρα» (1978). Η συνταγή βέβαια είναι πια πολύ μπαγιάτικη.
Pro
Δεν με κουνάει κανείς!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 1997


Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα




Αγνόηση
« Απάντηση #7 στις: Δεκέμβριος: 05 / 2008 - 05:32:10 πμ »

ΠΟΙΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ;

Αν ο ανθρώπινος εγκέφαλος ήταν τόσο απλός που
να μπορούσαμε να τον καταλάβουμε,
τότε θα ήμασταν τόσο απλοί, που δε θα τον καταλαβαίναμε
Έμερσον Πούγκ

Κάθε έντιμος φυσιολόγος θα συμφωνήσει ότι βασικά δε ξέρουμε για
ποιο λόγο ονειρευόμαστε. Γνωρίζουμε τους εκτελεστικούς μηχανι-
σμούς του παράξενου ύπνου, με άλλα λόγια τις ορχήστρες των νευ-
ρονίων που παίζουν την παρτιτούρα του ονείρου μας, αλλά μας δια-
φεύγει ο αόρατος διευθυντής της ορχήστρας. Ξέρουμε ότι ο παράξε-
νος ύπνος ξεκινά με μια δραστηριότητα της γεννήτριας PGO στο ε-
γκεφαλικό στέλεχος, η οποία φαίνεται να στέλνει μηνύματα στον
ιππόκαμπο και στο νεοφλοιό. Η διέγερση του ιππόκαμπου προκαλεί
την εμφάνιση κυμάτων θήτα, τα οποία μπορεί να παίζουν κάποιο
ρόλο στην επεξεργασία των πληροφοριών. Για ποιο λόγο όμως διε-
γείρεται αυτή η γεννήτρια, ποιος είναι μ' άλλα λόγια ο σκοπός του
ονείρου;

Γνωρίζουμε την ανατομική (γέφυρα, γεφυροπρομηκική δέσμη, σύ-
στημα προμήκους - νωτιαίου μυελού) και τη βιοχημική δομή (αντί-
στοιχα χολινοδεκτική, η δεύτερη άγνωστη και γλυκενεργική) αυτού
του συστήματος. Ξέρουμε ότι ο παράξενος ύπνος συνοδεύεται από
μια μυική παράλυση και αυτή από μια υπερπόλωση των κινητικών
νευρώνων "άλφα" του κερκοφόρου πυρήνα, η οποία ελέγχεται από
τη γλυκίνη. Ξέρουμε επίσης ότι η περίοδος της γεννήτριας PGO, ή
αλλιώς του "βηματοδότη" των ονείρων μας, εξαρτάται από το βάρος
και το μεταβολισμό του εγκεφάλου (10 λεπτά για το ποντίκι, 24 λε-
πτά για τη γάτα, 90 λεπτά για τον άνθρωπο και 180 λεπτά για τον
ελέφαντα) και είναι χαρακτηριστική για κάθε είδος. Παρόλα αυτά
μπορούμε να μεταβάλουμε αυτή την περίοδο με διάφορα πεπτίδια
(αυξάνοντας ή ελαττώνοντάς την), αν και τελευταία υποπτευόμαστε
ότι οι γεννήτριες μπορεί είναι πάρα πολλές. Ξέρουμε τέλος ότι τα
φάρμακα για τη θεραπεία της ναρκοληψίας και της κατάθλιψης
(IMAO, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά) καταστέλλουν πλήρως τα ό-
νειρα, χωρίς παρόλα αυτά να προκαλούν καμιά βλάβη στη μνήμη.

Και όμως εξακολουθούμε να μη ξέρουμε τίποτα για τα αίτια του ο-
νείρου, για το μεγάλο μαέστρο της ονειρικής μουσικής που παίζεται
κάθε νύχτα στο κρεβάτι μας. Για το Φρόυντ το όνειρο ήταν ένα μή-
νυμα από το υπερφορτωμένο ασυνείδητο, ενώ για ένα σύγχρονο
θεραπευτή είναι μια εσωτερική διαδικασία για τη ψυχολογική μας
ανάπτυξη και τη μεταμόρφωσή μας. Ο Λαμπέρζ το θεωρεί σαν ένα
ανερμήνευτο ποίημα. Ποιος όμως είναι ο άγνωστος ποιητής που
συνθέτει και απαγγέλλει τα σουρεαλιστικά αυτά ποιήματα στον ύπνο
μας; Γιατί η εξέλιξη μας έχει προικίσει μ' ένα εγκέφαλο που απελευ-
θερώνει περιοδικά φανταστικές εικόνες στον ύπνο μας, παραλύει
τους μυς μας, αναστέλλει τις περισσότερες ομοιοστατικές ρυθμίσεις
του σώματός μας (π.χ. πτώση της θερμοκρασίας του στη διάρκεια
του παράξενου ύπνου) και προκαλεί στύση στους άνδρες; Γιατί επί-
σης το όνειρο να είναι ένα πλεονέκτημα για την εξέλιξη, όταν σ' αυ-
τή τη κατάσταση το ζώο είναι ιδιαίτερα ευάλωτο;

Σύμφωνα με τη θεωρία της ενεργοποίησης - σύνθεσης των Hobson
και McCarley ο εγκέφαλος αποτελεί την έδρα του νου και η συνεί-
δηση είναι συνώνυμη με αυτό το νου. Ποιο προήλθε όμως πρώτο, η
συνείδηση, ή ο εγκέφαλος; Σύμφωνα με τις εσωτερικές παραδόσεις
η συνείδηση παγιδεύεται από πολύ νωρίς στις μνήμες του εγκεφά-
λου, ταυτιζόμενη μαζί τους. Με τον ίδιο τρόπο που χανόμαστε μέσα
στις σκέψεις μας, ή ονειρευόμαστε χωρίς να έχουμε συνείδηση ότι
ονειρευόμαστε, έτσι και ο παρατηρητής χάνεται μέσα στο λαβύριν-
θο του μυαλού - εγκεφάλου του. Χάνοντας τη διαύγεια και τη συ-
νείδησή μας καταλήγουμε να ταυτιζόμαστε με τις σκέψεις μας, τις
ιδέες μας και τον τρόπο αντίληψής μας. Αυτή η απώλεια της συνεί-
δησής μας είναι υπεύθυνη για την ψεύτικη κι εγωιστική ιδέα που
έχουμε για τον εαυτό μας και για τον νυκτερινό πρωταγωνιστή των
ονείρων μας. Φαίνεται πως η διαύγεια και ή άγρυπνη προσοχή βρί-
σκονται πολύ κοντά στην κατάσταση της πρωταρχικής μας συνείδη-
σης.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι σχετικά με το θέμα της εγρήγορσης
έχουν γίνει τις τελευταίες δεκαετίες από φυσιολογική πλευρά σημα-
ντικά βήματα. Έχουν ανακαλυφθεί τα λεγόμενα ευγρηγορικά φάρ-
μακα (Adrafinil - Modafinil), που αυξάνουν την εγρήγορση, χωρίς να
προκαλούν τις γνωστές παρενέργειες των αμφεταμινών (έξη και ε-
ξάρτηση). Οι επιστήμονες πιστεύουν πως αν καταλάβουμε καλύτερα
το μηχανισμό τους, θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε επίσης καλύτερα
και το μηχανισμό της εγρήγορσης.

Ο δημιουργός του ονείρου είναι για τους φυσιολόγους ένας έμφυτος
μηχανισμός της μνήμης. Για μερικούς είναι το φασματικό πνεύμα
του παράξενου ύπνου, ένας βάρδος ποιητής που στέλνει τα τραγού-
δια του μέσα στο φλοιό - εαυτό, ενώ άλλοι πιστεύουν πως δεν υ-
πάρχει κανένας δημιουργός των ονείρων, παρά μόνον οι τυχαίοι κα-
ταιγισμοί της γεννήτριας PGO στο στέλεχος του εγκεφάλου, οι οποί-
οι καθαρίζουν και συντηρούν τα νευρικά κανάλια. Αν θέλουμε όμως
να ν' ανακαλύψουμε το φευγαλέο δημιουργό των ονειρικών βασι-
λείων μας, θα πρέπει να κοιτάξουμε πέρα από τις βασικά μηχανιστι-
κές θεωρίες της εποχής μας. Αυτές μας δίνουν πάντως μια βάση για
το τι μπορεί να συμβαίνει και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν ένα
πρώτο βήμα για την εξερεύνηση της φύσης του συνειδητού ονείρου.
Καταγράφηκε

Λοιπόν έχουμε και λέμε: «Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα» (1975), «Ο Ροζ Πάνθηρας ξαναχτυπά» (1976), «Η εκδίκηση του Ροζ Πάνθηρα» (1978). Η συνταγή βέβαια είναι πια πολύ μπαγιάτικη.
Pro
Δεν με κουνάει κανείς!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 1997


Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα




Αγνόηση
« Απάντηση #8 στις: Δεκέμβριος: 23 / 2008 - 08:29:45 πμ »

Εχω παντως ειμαι υπερ μιας μηχανιστικης ερμηνειας του ψυχικου μας κοσμου. Ειναι η μονη που δειχνει ότι μπορει να δεσει με συνεπεια τα παρατηρουμενα με τα αφηρημενα ενοουμενα. Μια θεωρηση που μπορέι να ερμηνευσει να προβλέψει να γινει εκμεταλεύσιμη στα χερια του ανθρωπου (της ιατρικης και της ψυχολογιας)...

Ειναι μαλλον νωρις ακομα για οριστικά συμπερασματα. Μας λειπουν πολλα κοματια του παζλ και δεν μπορουμε να δουμε την πραγματική ολοκληρωμένη εικονα.  Οι υποθεσεις μας ειναι φαντασιες μας και η καθε μια μπορει να συνδυασει τα κοματια που εχουμε και να να συμπληρωσει το μεγαλο μερος της εικονας που λειπει... Θα ταιριαξει όμως καποια απο τις φανταστικές υποθεσεις μας με την πραγματική εικονα οπως θα αποκαλυφθει μεσα απο την συλλογη επιπλεον στοιχειων στο μελλον? Μαλλον όχι... οι πιθανοτητες όταν ειναι λιγα τα στοιχεια και οι βεβαιωμενοι περιορισμοι δεν ευνοουν την συμπτωση υποθετικής -πραγματικης εικόνας...

Δεν έχουμε μια αξιοπιστη θεωρηση για την λειτουργια των ονειρων... Απο τις ερμηνειες που υπαρχουν λειπουν τα αντικειμενικα στοιχεια που θα τις επιβεβαιώσουν ή θα τις απορριψουν (ενταξει καποιες έχουν καταριφθει)... Οι θεωρησεις παντως δεν προβλεπουν τιποτα. Δεν ειναι σαν πολλες   θεωριες της φυσικης που προβλέπουν τι ισχυει ακομα και σε άγνωστες μεχρι την διατυπωση τους περιοχες του κοσμου...   

Ιστορικα ολες οι παλιοτερες θεωρησεις για το ανθρωπινο σωμα και την λειτουργια του απετυχαν λίγο ή πολύ να εξηγησουν τον οργανισμο όπως τον γνωριζει η ιατρική και η βιολογια σημερα... Το σωμα οι μηχανισμοι του και τα οργανα του αποδεχτηκαν πολύ περιπλοκα για να το καταλαβει ευκολα ο ανθρωπος. Το μυαλο μακραν το πιο συνθετο και περιπλοκο όργανο αποδεικνυεται πολύ δυσκολο να το κατανοήσει ο σημερινος επιστημονας-ερευνητης... Μαλλον μια στιγμη θα λυθουν τα μυστηρια της λειτουργιας του οργανου και ίσως και της ψυχικης μας λειτουργιας (και κατ επεκταση των ονειρων).... Θα πρεπει ίσως να αναμενουμε μεγαλες εκπλήξεις σε σχεση με το τι πιστευουμε σημερα αν κρινουμε απο τις εκπληξεις που αποκαλυψε η ερευνα σε αλλους τομεις....

ως τοτε (διαστημα που μαλλον θα υπερβει την διαρκεια ζωης μας) καλυτερα να μην καβαλαμε το καλάμι της οποιας θεωριας και καλπαζουμε πανω σε αυτο....

Ας αναφερουμε μονο ότι βεβαιο υπαρχει...

π.χ. μονο στα θερμοαιμα ζωα (θηλαστικα και πνηνα) εχει παρατηρηθει η εγκεφαλικη κατασταση που εχει συνδεθει με τα όνειρα. Κατι που δειχνει ότι το ονειρο είναι μια εξελικτικη κληρονομια...  Και ο υπνος έιναι μια εξελικτική κληρονομια (και τα ψαρια κοιμουνται αλλα δεν ξερω αν κοιμουνται όλα τα ειδη)... Αγνωστο γιατι η κληρονομια ήταν τοσο σημαντική ωστε να παραμεινει στα περισσοτερα ειδη...

Παντως σε έιδη για τα οποια ο υπνος ηταν επικίνδυνος π.χ. τα δελφινια προσαρμοσαν την λειτουργια του μυαλου τους έτσι ωστε να μην πνιγουν κατα την παραλυση των μυων (κατα την φαση REM)...  Στα δελφινια κοιμάται το ένα ημισφαιριο του εγκεφαλου ενω το αλλο φροντιζει για την ομαλη πλευση και απροβληματιστη αναπνοή του ζωου. Η λειτουργια εναλασεται μεταξυ των δυο ημισφαιριων... δεν εχουν καταγραφει ενδειξεις που οδηγουν στο συμπερασμα του ονειρικου υπνου (φαση REM) στα δελφινια...   

Στα πτηνα επισης έιναι πολύ πιο συντομη η διαρκεια του ονειρου σε σχεση με τα θηλαστικα... Η διαρκεια της περιοδου μεταξυ ονειρων ειναι περιπου σταθερη σε καθε ειδος και συμπιπτει με τον λογαριθμο του ογκου του ζωου αρα και με το μεγεθος του εγκεφαλου του... (στα θηλαστικα που ονειρευονται)

« Τελευταία τροποποίηση: Δεκέμβριος: 23 / 2008 - 08:42:29 πμ από Pro » Καταγράφηκε

Λοιπόν έχουμε και λέμε: «Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα» (1975), «Ο Ροζ Πάνθηρας ξαναχτυπά» (1976), «Η εκδίκηση του Ροζ Πάνθηρα» (1978). Η συνταγή βέβαια είναι πια πολύ μπαγιάτικη.
Αναξαγόρας
Είδα φως και μπήκα!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 6




Αγνόηση
« Απάντηση #9 στις: Δεκέμβριος: 23 / 2008 - 09:11:01 πμ »

Επειδή το φόντο του φόρουμ με τα άσπρα γραμματάκια...
είναι μεν ωραίο αλλά και κουραστικό δε, όταν πρόκειται
να διαβάσεις τέτοια κατεβατά....

Θα ήταν εύκολο να παραθέτετε links,
όπου υπάρχουν;
Καταγράφηκε
Pro
Δεν με κουνάει κανείς!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 1997


Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα




Αγνόηση
« Απάντηση #10 στις: Δεκέμβριος: 23 / 2008 - 09:20:08 πμ »

Ο ελεγχος των ονειρων...

Μπορουμε να κατευθυνουμε τα όνειρα μας οπως και να συνειδητοποιήσουμε ότι ονειρευομαστε? Οι ερευνες και οι μαρτυριες λενε ναι...
Ειναι κατι που έχει αναφερθει πολλες φορες ακομη και στο μακρυνο παρελθον αλλα δεν ετυχε της προσοχης των ψυχολογων μεχρι σχετικα προσφατα, μαλλον επειδη χαλαγε τις πεποιθησεις τους για τα ονειρα...  (εδω επιβεβαιώνεται ότι δεδομενα, μαρτυριες, παρατηρησεις, που μας χαλανε την σουπα των λαθος πεποιθησεων μας απορριπτονται πολύ πιο συχνα απο ότι οι εσφαλμενες  πεποιθησεις μας)

Το εχω καταφερει και εγω ως ένα βαθμο... π.χ. αν το θελησω ειναι σχεδον σιγουρο ότι θα δω στο όνειρο μου αυτο που αποφασισα να δω πριν κοιμηθω... (ίσως να το βλεπω καθε φορα αυτο που θελω αλλα δεν θυμαμοι ομως παντα ότι το έιδα) Παλιοτερα σε τρεις -τεσσερις περιπτωσεις ειχα την συνειδηση, την επιγνωση ότι ονειρευομαι και εξακολουθουσα να ονειρευομια... Δεν μου εκοψε να εκμεταλευτω το γεγονος και να "παιξω" κατευθυνοντας το όνειρο...

Δεν μπορω κατα βουληση να συνηδητοποιω ότι ονειρευομαι αν και απο ότι λενε γινεται μετα απο μακροχρονη επιμονη να το πετυχουμε (6 μηνες μεχρι τρια χρόνια)... πρεπει να βλέπω τουλαχιστον δυο-τρια ονειρα καθε φορα που κοιμαμαι σε πλήρη υπνο 7-8 ώρες... Καταφερνω και θυμαμαι αν το θελω ότι έιδα τρια όνειρα συνηθως, αν και δεν θυμαμαι το περιεχομενο τους. Για να το θυμαμαι έστω και αμυδρα πρεπει να ξυπνησω και να το απομνημονευσω όσο ειναι προσφατα... (τιποτα διαφορετικο απο αυτα απο αναφερονται για ολους δηλαδη) Αν το βαλω στο μυαλο μου καταφερνω τις περισσοτερες φορες να ξυπνω μολις τελειώσει το όνειρο? (δεν ξερω αν ξυπνω στο τελος του ή αν απλα το διακοπτω με το ξυπνημα) και να τα καταγραφω... Το ξυπνημα για την καταγραφη - απομνημονευση ειναι δυσαρεστο μιας και θελω να συνεχισω να κοιμαμαι, γιαυτο και το αποφευγω...

Το ποσο ευκολα θα καταφερει να ελεγξει καποιος τα ονειρα του εξαρταται απο την ηλικια και το ατομο... Σε μικρες ηλικιες (παιδια και έφηβοι) ειναι πιο ευκολος ο έλεγχος και επισης αυτοί που κοιμουνται πολυ βαρια δυσκολευονται περισσοτερο...

ετσι σας βεβαιώνω και μεσα απο την εμπειρια μου ότι το περιεχομενο του ονειρου μπορει να προαποφασιστει σε μεγαλο βαθμο... Αρα οι παλιοτερες θεωρησεις περι υποσυνειδητου ή ασυνειδητου συγκρουσιακου, απωθημενου, αρχετυπικου, ανεξελεκτου κ.τ.λ. δεν δειχνουν να ειναι ορθες απο την στιγμη που μπορεί να υπαρχει ένας προγραμματισμος, μια συνειδητή αποφαση, για το τι θα δει καποιος στο ονειρο του...
Καταγράφηκε

Λοιπόν έχουμε και λέμε: «Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα» (1975), «Ο Ροζ Πάνθηρας ξαναχτυπά» (1976), «Η εκδίκηση του Ροζ Πάνθηρα» (1978). Η συνταγή βέβαια είναι πια πολύ μπαγιάτικη.
Pro
Δεν με κουνάει κανείς!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 1997


Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα




Αγνόηση
« Απάντηση #11 στις: Δεκέμβριος: 23 / 2008 - 09:34:18 πμ »

Επειδή το φόντο του φόρουμ με τα άσπρα γραμματάκια...
είναι μεν ωραίο αλλά και κουραστικό δε, όταν πρόκειται
να διαβάσεις τέτοια κατεβατά....

Θα ήταν εύκολο να παραθέτετε links,
όπου υπάρχουν;

τα κατεβατα που δημοσιευσα εγω ειναι κοπι πέιστ απο αρχειο pdf του βιβλιου "Το Συνειδητό Ονείρεμα" ...

το βιβλίο μπορεις να το κατεβασεις απο εδω
http://rapidshare.com/files/145877404/Dimitris_Evagelopoulos_-_Lucid_Dreaming.pdf

δεν μου αρεσε το βιβλιο γενικα (γιατι αναφερει πολλα που τα βρηκα τραβηγμενα)

δες επισης δυο λινκς (το ενα έχει δημοσιευτει και αλλου εδω στο φορουμ) που εχουν ελληνικα βιβλια διαφορων θεματων

http://e-bibliothiki.blogspot.com/
και
http://e-vivlia.blogspot.com/

μονο που αν καποιος βρισκει χρησιμο ένα τετοιο "δωρεαν" βιβλιο και τον βοηθαει σε κατι ή τον ψυχαγωγει καλο θα ήταν να το αγοραζει κιολας... 
« Τελευταία τροποποίηση: Δεκέμβριος: 23 / 2008 - 09:39:21 πμ από Pro » Καταγράφηκε

Λοιπόν έχουμε και λέμε: «Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα» (1975), «Ο Ροζ Πάνθηρας ξαναχτυπά» (1976), «Η εκδίκηση του Ροζ Πάνθηρα» (1978). Η συνταγή βέβαια είναι πια πολύ μπαγιάτικη.
secretary
Σαν στο σπίτι μου!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Γυναίκα
Μηνύματα: 3497





Αγνόηση
« Απάντηση #12 στις: Δεκέμβριος: 23 / 2008 - 23:19:03 μμ »

Επειδή το φόντο του φόρουμ με τα άσπρα γραμματάκια...
είναι μεν ωραίο αλλά και κουραστικό δε, όταν πρόκειται
να διαβάσεις τέτοια κατεβατά....

Θα ήταν εύκολο να παραθέτετε links,
όπου υπάρχουν;

επίσης μπορείς να αλλάξεις το φόντο του φόρουμ από το προφίλ σου

δες [εδώ]

 mataki mataki mataki mataki
Καταγράφηκε
pstn
Δεν με κουνάει κανείς!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 1770




Αγνόηση
« Απάντηση #13 στις: Δεκέμβριος: 23 / 2008 - 23:22:34 μμ »

Επειδή το φόντο του φόρουμ με τα άσπρα γραμματάκια...
είναι μεν ωραίο αλλά και κουραστικό δε, όταν πρόκειται
να διαβάσεις τέτοια κατεβατά....

Θα ήταν εύκολο να παραθέτετε links,
όπου υπάρχουν;

επίσης μπορείς να αλλάξεις το φόντο του φόρουμ από το προφίλ σου

δες [εδώ]

 mataki mataki mataki mataki


ασχετο...γινετε να κανετε το φορουμ,μπλε ή πρασινο;;; box
Καταγράφηκε

Space guy fell from the sky
Scratched my head and wondered why
Time slide into time
Across international dateline
Scientist eats bubblegum
Hall of fame baseball
Senators a Hoodlum
Big chiefs in the hall
forada
Είδα φως και μπήκα!
*
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Γυναίκα
Μηνύματα: 47





Αγνόηση
« Απάντηση #14 στις: Αύγουστος: 17 / 2009 - 00:22:04 πμ »

γαματο το copy - paste φιλαρακι αλλα παραηταν τελικα sgentil
Καταγράφηκε

tkd
Σελίδες: [1] 2 Πάνω Εκτύπωση 
Μεταπήδηση σε:  


Σύνδεση με όνομα, κωδικό και διάρκεια σύνδεσης

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.10 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC Έγκυρη XHTML 1.0! Έγκυρα CSS!
SMF 1.1.6 Theme by Tamuril. © 2008.